Filmyar
جادوی کودکی همیشه فراموش می‌شود.
اما این داستان کسی است که این کار را نکرد.
صبح. آیا…
عصر بخیر. سلام.
متاسفم. آیا…
اِممم، من یه کم سس پاستا برات نگه داشتم.
وای.
-ههه.
وای.
وای، حالت خوبه؟
چی... سر کار چه اتفاقی افتاد؟
آیا آنها یخچالی را که روی آن کار می‌کردید، لغو کردند؟
نه، خودشان تصویب کردند.
خب، خیلی عالیه.
نه، اینطور نیست.
چرا که نه؟ فوق‌العاده‌ست. من عاشق این چیزم.
این منو از خودم بهتر میشناسه.
تقریباً در این زمان، تیموتی شراب را دوست دارد.
منو اونقدرا نمیشناسه.
نه، تو را می‌شناسد چون
آنها اینجا پشت این پنل یک دوربین گذاشته‌اند
برای نظارت بر عادات غذایی و آشامیدنی مردم
-بدون اجازه آنها. -نه!
به آنها گفتم که باید برود، اما آنها قبول نکردند.
بنابراین، من انصراف دادم.
-خوش به حالت. این که... -نه، خوب نیست.
این بد است، تیم.
من... من فکر نمی‌کنم این بد باشد.
شرکت، کمر صاف می‌خواهد،
و ماشین. همه چیز.
ما بی‌خانمان هستیم.
باشه، اوضاع خیلی خرابه.
باید به مامان بگم.
اون خیلی از من ناامید میشه.
هیچکس حق نداره ازت ناامید بشه.
خب، باید باشی. -چی؟
من کار می‌کنم و تو از بچه‌ها مراقبت می‌کنی. قرار همین است.
آیا اخیراً... آیا اخیراً بچه‌های ما را ملاقات کرده‌اید؟
هیچ وسیله‌ای سر میز نیست.
بث، بیا دیگه.
شام آماده‌ست، عزیزم.
هی، هی، هی، هی. لطفا بذارش تو اسکرچل.
-چی؟ -این یه کیف صفحه نمایشه.
خودم آنها را درست کردم.
دستکش فر تمام شده. دستکش فر؟
واقعاً باید یه شغلی پیدا کنی.
بث است…
فکر می‌کنم او می‌تواند یک فرد تأثیرگذار باشد.
باشه، امشب، فکر کردم
می‌توانیم بعد از شام چند بازی با هم انجام دهیم.
-بازی‌های واقعی نه؟ -آره، بازی‌های واقعی.
من برای بازی‌ها خیلی پیر شده‌ام.
باشه. خب، یه کم رقصیدن چطوره؟
همه ما از رقصیدن متنفریم.
باشه. اما، اول،
ما یک اسپاگتی لا تامپسون داریم.
درست مثل چیزی که مامان درست می‌کرد.
مامانت حتی ایتالیایی هم نیست.
هی، دارم در مورد مامان دوران بچگیم حرف می‌زنم.
جو یک سایبورگ است.
بچه‌ها، می‌تونیم…
بکش، بکش، بکش!
بیا، انفجار ذهن، انفجار ذهن، انفجار ذهن!
و فران، یادم نیست
آخرین باری که صدای شیرین فرانی را شنیدم.
فقط حس می‌کنم انگار
دوران کودکی آنها فقط…
داره از دست میره. حس می‌کنم دارم ناامیدشون می‌کنم.
چطور شد که به اینجا رسیدیم؟
-اگه بچه نداشتیم... -نه، نگو... اینو نگو.
نه، ما فقط می‌توانیم فرار کنیم
و ما فقط می‌توانیم یک زندگی جدید را شروع کنیم.
شاید همه ما فقط بتوانیم فرار کنیم.
-چیکار می‌کنی؟ -شراب میل داری؟
الان نه، یخچال!
پوشه‌ی رویا.
این یه چیز جدیه، تیم.
پالی، ما به این نیاز داریم.
و بچه‌ها به این نیاز دارند. این…
راه حل.
یکی از رویاهای ما از ۱۵ سال پیش؟
سی. درست است.
... عمل.
کدام یک؟
آن رویا.
حومه شهر؟
آیا کاملاً دیوانه شده‌اید؟
-دوستام چی؟ -وای فای داره؟
لازم نیست. ببین، برای همه کتاب آوردم.
کتاب‌ها؟
و.
باورم نمیشه گذاشتی اون تو رو به این کار وادار کنه، مامان.
این ظلم و ستم مردسالاری درست همینجاست.
بث، من و پدرت هستیم
کاملاً در این مورد متحد هستید. باشه؟
چرا از مادربزرگ پول نمی خواهیم؟
نه، نه. ما تصمیم گرفتیم
فعلاً قرار نیست در این مورد به مادربزرگ چیزی بگوییم.
چون به بابا گفت بازنده؟
مادربزرگت فکر می‌کنه همه بازنده‌ان.
مخصوصاً من.
این یک فاجعه است.
قراره سخت باشه، اما بالاخره موفق میشی
که در این مورد به ما اعتماد کنند، باشه؟
اما جدای از شوخی، آیا وای‌فای وجود خواهد داشت؟
می‌دونی چیه؟ اون رو بده به من. -نه.
این یک تغییر بزرگ است.
درست است. حق با توست.
اما من فقط این حس رو دارم
که ممکن است فقط کمی شگفت‌انگیز باشد.
جایی که ما میریم یه جنگله،
و پر از زیباترین درختان بزرگ است.
عالیه. درخت‌ها.
به معنای واقعی کلمه، کسل کننده ترین چیزهای دنیا.
5G من داره کار می‌کنه!
من فقط 3G دارم!
من فقط 2G دارم.
کمتر از دو چیست؟ یک.
۱جی؟
-ای جی؟ اون دیگه چیه؟ -اممم، خیلی متاسفم. ببخشید، آقا.
اینجا تاکسی هست؟ -نه.
نه، اشکالی نداره عزیزم. من گرفتمش. اممم...
حالا تاکسی هست؟
نه.
بنابراین…
-آره. -باشه.
ما فقط قدم خواهیم زد. ما قدم خواهیم زد.
پاهایم حس عجیبی دارند.
آنها احساس درد می‌کنند.
آره، همینه، اممم…
این ورزشه، جو.
بفرمایید، یک زردآلو بردارید،
و این باعث میشه انرژیت بره بالا
نه، نه، نه. خوبه.
طعم ناسالمی دارد.
اگر مزه‌اش ناسالم باشد، یعنی سالم است.
باعث میشه حجم مدفوعت بیشتر بشه
فران! خدای من، فکر کردم از دستت دادیم.
بیا عزیزم. پیگیر شو.
اگر الان فقیر هستیم، چطور می‌توانیم از پس هزینه‌های این مکان بربیاییم؟
خب، کشاورز گفت
می‌توانیم آخر تابستان به او پول بدهیم.
در این مدت، ما…
گوجه فرنگی پرورش دهید.
و این هم پاسخ شما به همه چیز.
بث، این دقیقاً منعکس کننده‌ی شرایط اقلیمی اینجاس
این شهر کوچک در شمال ایتالیا
-جایی که خانواده‌ام هستند... -اهل آنجا نیستم.
ما قراره سس پاستای من رو درست کنیم،
ما آن را خواهیم فروخت.
و بعد ما 20،000 پوند را به کشاورز می‌دهیم،
و آنگاه آن مکان از آنِ ماست.
چه نوع خانه‌ای فقط ۲۰،۰۰۰ پوند قیمت دارد؟
خانه‌ای که خانه نیست.
وای، واقعاً فقط یه طویله‌ست.
با پتانسیل عظیم.
باشه.
وای.
خوبه که.
اوه، به این نگاه کن.
اینجا یه جای دنج و آرومه.
تریلر دنج.
چی؟
-چی؟ چی؟ -موش صحراییه؟
حتی برق هم نیست!
بث
چطور باید گوشیمو شارژ کنم؟
به این نگاه کن!
یک خط تلفن ثابت.
تلفن قدیمی و قابل اعتماد استیم.
-کار نمی‌کند. -من نمی‌فهمم.
آیا به گذشته برگشته‌ایم؟
من قراره مشکل برق رو حل کنم.
-باشه؟ -تیم؟
آره.
اینجا آشپزخونه‌ست؟
آره.
-من عاشق آشپزخونه‌ام. -منم عاشقشم.
و... این قسمت غذاخوری است.
خوشمزه، یام-یام.
و بعد نوع محل زندگی در آنجا.
آره. -چرا یه تراکتور توشه؟
سوال خوبی بود، در واقع.
خدای من! اون کیه؟
اشکالی نداره. فقط مشکل از کشاورزه.
خیلی خب…
سلام.
حالت چطوره؟ حتماً برایان هستی.
درست است. چطور است…
-آره. آره. -خب، الان...
... شما یک دست لحاف دارید
و همه اینها و صورتحساب و پاپ اسمیر و از این جور چیزا اون بالا،
برای خودتان کمی کیپ بگیرید و از این حرف‌ها.
بعدش دیگه همه چی به خودت مربوطه.
-آره. -چی گفت الان؟
هیچ ایده‌ای ندارم.
سلام. اممم، ببخشید.
اون یه آدم کوچولوئه، مگه نه؟
سلام، کوچولو.
آیا... آیا... آیا وای‌فای داری؟
وای فای.
وای فای؟
اوه، آره، آره، آره.
وای‌فای، معلومه که وای‌فای دارم.
عالیه. -من، من عاشق وای‌فای هستم.
آره، من وای فای دارم.
-آره، وای‌فای می‌گیرم. -باشه، باشه.
دیدی؟ بهت که گفتم، ما اینجا تو عصر تاریکی نیستیم.
قراره خوب بشه.
اینجا وای فای است.
سلام.
من بلا هستم. همسر برایان.
آره، تلفنی حرف زدیم.
-آره، بلا. البته. -همسر برایان... باشه.
-آره! -من... حالا فهمیدم.
ما شما را به حال خودتان می‌گذاریم. بگذارید خودتان را جمع و جور کنید.
همه چیز دنج و راحت.
فقط یادت باشه، شب‌ها پنجره‌هاتو ببند
و وارد اون جنگل بالا نشو.
چرا که نه؟
بعضی‌ها می‌گویند طلسم شده است.
موجودات عجیب، نورهای شناور،
صداهای عجیب و غریب. چیزهای معمول.
نمی‌گویم که این خیلی عادی بود.
به نظر شما چرا این مکان اینقدر ارزان بود؟
قیافه هاشون!
-تد-بای-بای‌ها، یه جورایی. -تد-بای-بای-بای.
خداحافظ. -شب بخیر.
نگذارید ساس‌ها شما را نیش بزنند.
که آنها این کار را خواهند کرد.
خداحافظ. -باشه.
مردم محلی عجیب، جنگل ترسناک، تیک و تیک.
بله.
اینجا خیلی دنج و راحته، نه؟
دارم یخ میزنم.
دلم برای سیستم گرمایش مرکزی تنگ شده.
اوه، یه چیزی به ذهنم رسید.
آیا کس دیگری هم به چیزی که من فکر می‌کنم فکر می‌کند؟
الان وقت مناسبیه…
-برای آهنگ خانوادگی. -نه.
برای هماهنگی، خیالتان راحت باشد
برقصید، فقط از قلبتون پیروی کنید، باشه؟
باشه.
من دارم میرم بخوابم.
و امیدوارم هیچ‌وقت از خواب بیدار نشم.
من هم میرم بخوابم.
فکر کنم این جنگل خیسه عزیزم.
من فران رو میبرم رختخواب.
بفرمایید.
درست است.
وقت خواب.
هنوز زیاد حرف نمیزنی؟
قبلاً خیلی پرحرف بودی
وقتی کوچیک بودی. یادت هست؟
می‌دونی که تو همیشه بهترین ایده‌ها رو بهم می‌دادی؟
شما این کار را کردید.
مغز بامزه‌ی یک بچه‌ی کوچولو.
شگفت‌انگیزترین چیز روی زمین.
عزیزم پنهانش نکن.
درست است.
وای!
شب-شب.
امروز یه پری دیدم.
آیا شما؟
فکر کنم فران با من صحبت کرد.
او چه گفت؟
«من امروز یک پری دیدم.»
بفرمایید.
باورم نمیشه گذاشتم منو به این کار وادار کنی!
-اون یه انسانه! -آره، اما یه انسان خوبه.
او مهربان است. او کیف پولم را به من پس داد.
و او سزاوار تشکر ماست.
پس باید با او مهربان باشیم.
حالا، بفرمایید داخل.
من می‌بینم.
پری کوچولو رو بگیر
برای عبور از شکاف کوچک!
و چه اشکالی دارد؟
اندازه‌اش مناسبه! همینه دیگه!
منظورم اینه که…
تو پری هستی؟
مگه قرار نیست پری‌ها کوچیک باشن؟
و مثل یک پرنده کوچک در اطراف پرواز کنی؟
خب، پیکسی، می‌دونی، این یه نکته‌ی دردناک برای منه، پس...
پس من باید زجر بکشم؟
و با خشم مون‌فیس روبرو بشیم؟
نه، نه، نه، نه، نه، اشکالی نداره.
پس یعنی اصلاً از اون پاپ کیک‌ها نمی‌خواستی؟
من پاپ کیک دوست دارم.
فقط همین یه بار، سیلکی.
برو تو.
-به من نگو ​​چیکار کنم! -باشه.
با شمارش سه،
تو قراره بپری، باشه؟
-اوه-هو-هو. -باشه.
سه، دو، یک.
من نمی‌ترسم.
من کوچیکم، می‌دونی…
هوو!
تا پنج بشمار. کمتر ترسناکه. -اوه.
پنج، چهار…
-...سه، دو... -اوه.
اوه.
باورم نمیشه که منو هل دادی.
وقت کسب و کار است.
آماده‌ای؟ - ابریشمی...
حالا، برو. تو یه کاری برای انجام دادن داری.
برای این کار کلی پاپ کیک می‌خوام.
وای، وای!
مراقب باش. به راحتی از پسش بر میای.
همین. آسان.
کمی آن طرف‌تر.
تقریباً رسیدی. هلش بده.
وای.
اوه، اوه!
حالا ببین چه اتفاقی افتاده است.
نقشه عالی، سیلکی!
این چطور خنده‌داره؟
من نمیخندم!
خدای من، این…
-این صدای چیه؟ -هی، بث.
من راجر هستم. ساعت زنگدار طبیعت.
عالیه.
حالت چرت زدن.
هی! وای! نه!
این اصلاً خوب نیست. اصلاً خوب نیست، بث.
حالت خوبه، روگ؟
ممنون که کیف پولم را پس دادی.
برای صرف چای و شیرینی به ما سر بزنید
در درخت دوردست.
از طرف دوستت، سیلکی.
به مون‌فیس نگو.
هدیه ای بیاورید.
خوبه. فرنی، بیدار شدی.
میشه تو درست کردن صبحانه کمکم کنی؟
این تخم مرغ سرخ شده است،
اما فقط باید فر را پیدا کنم.
باشه.
یه مرغ روی اونه.
چرا روی آن مرغ است؟
هو، مرغ.
بو، بو. بو، بو. صبحانه شاید فقط ... باشد.
کمی با تاخیر عزیزم
وای. هی. هی، هی.
سلام. وای، خیلی زیاده.
گفتی یه عالمه کود حیوانی می‌خوای.
من این کار را کردم. مثل «مقداری» کود. نه یک کامیون.
داره در مورد چی یاوه‌گویی می‌کنه؟
نمی‌دانم، مگر نه؟
حالت خوبه، فرنی؟ - ادامه بده.
آره.
این اسب چقدر بزرگ بود؟
ابتدا وارد جنگل شوید.
سپس، از نهر عبور کنید.
برو زیر درخت.
نشانه‌ها را نادیده بگیر.
وارد محوطه‌ی باز شوید و آن را خواهید دید.
درخت جادویی دورافتاده.
حالا چشمانت را ببند و بگو:
«من به جادو اعتقاد دارم.»
من به جادو اعتقاد دارم.
وای.
وای!
من آرومم. من خوشحالم. من خوشحالم.
من خوشحالم. من آرامم.
اِم، ببخشید که مزاحم شدم.
برو و دیگه هیچوقت برنگرد!
وای.
صورت ماه؟
البته من به واتسیزنام گفتم
که خردل بنگ بنگ را نخورم،
و حالا او به شدت معذب است.
شرم آوره، واقعاً.
آفرین مهربان!
منظورم اینه که... اممم، یه دزد! یه مزاحم!
مردِ قابلمه‌ای، برو کمک بیار.
کی هستی
تو کی هستی؟
چه می خواهی؟
امم... من...
-اون چیه؟ -تو گفتی، "برو جلبک دریایی بگیر."
گفتم برو برای من کمک بیاور!
داری چیکار میکنی؟
«کمی جلبک دریایی به سمتم پرتاب کن.»
خداحافظ من.
این همه داد و بیداد برای چیست؟
من اومدم اینجا تا این انسان کوچولو رو پیدا کنم
با انگشتان کوچک و کثیفش که روی همه چیزهای گرانبهای من کشیده می‌شد.
سلام. من سیلکی هستم.
این همان چیزی بود که برای موهای طلایی ابریشمی‌ام لازم بود.
اسمت چیه کوچولو؟
امم، فرانچسکا.
به طور خلاصه فران.
ببین، اون غریبه نیست.
این فرانچسکا فرانفرشورت است.
اما او... اما او یک انسان است!
انسان‌ها به طور صریح ممنوع هستند
از ورود به جنگل طلسم شده!
بله، اما او یک هدیه آورده است.
و انسان‌ها مجاز هستند
اگر هدیه بیاورند، به جنگل افسون‌شده می‌روند.
ما توافق کردیم که در نهایت
-جلسه عمومی، یادته؟ -چه جلسه‌ای؟
همونی که... از دستش دادی.
فرانفرشورت، هدیه رو بهش نشون بده.
توی کیفم هست.
این یک ...
یکی از اینهاست.
خب…
هدیه را نشان دهید.
انگار یه چیز کوچیک و احمقانه‌ست.
خب، خب، خب، من… من…
در عرض چند ثانیه بر این وسیله‌ی رقت‌انگیز مسلط خواهم شد،
چون من در همه چیز از همه بزرگترم.
بفرمایید.
سسی، خفه شو ماهیتابه‌هاتو! داری منو معذب می‌کنی!
هووووف. فقط…
می‌بینید؟
اون مون‌فیس هست.
-خدای من! -حدس می‌زدم.
-چه چیز احمقانه‌ای! -و این...
این مردِ سوس‌پنی است.
سسی، این فران است.
سلام، استن.
اِه، اون یه کم شنواییش بده
به خاطر همه قابلمه‌ها.
چرا او آنها را از سر خود بر نمی‌دارد؟
آنها را در بیاورم؟ خب، پس من دیگر نیستم.
مردِ قابلمه‌ای، مگه نه؟ احمقِ احمق.
اون پیکسی عصبانی رو اون پایین دیدی؟
عصبانی؟ من خیلی عصبانیم!
نگران او نباش.
خب، بریم سراغ بقیه.
بیا دیگه، مونی.
شما همه توی این درخت زندگی می‌کنید؟
بله. آیا می‌توانید جای بهتری را تصور کنید؟
این فوق‌العاده‌ست.
آره، همه چی خوبه.
یه کم بهتر از اینه که کاملاً اوکی باشه.
ورودی!
بهتره کنار بایستی.
اون بانو واشالوت هست.
او سطلش را حوالی این وقت صبح خالی می‌کند.
سلام.
و این آقای واتسینام است.
از اینکه اسم آدم‌ها را فراموش می‌کنم متنفرم.
نه، نه. اسمش یادش نمی‌آید.
درسته. من قبلاً خیلی چیزها رو میدونستم،
اما حالا، اصلاً هیچی.
با این حال، فکر می‌کنم برای همه اتفاق می‌افتد.
راستش را بخواهید، این اتفاق برای هیچ کس دیگری که من می‌شناسم نیفتاده است.
اوه!
آن سرزمین جدید است
رسیدن به بالای درخت دوردست.
دوست داری بیای و یه نگاهی بندازی؟
خوش بگذره. از آشنایی باهات خوشبختم.
-خوبی؟ -و ایشون بانو واشالوت هستن.
عزیزم چیزی برای شستن لازم داری؟
نه. من خوبم، ممنون.
بانو واشالوت همه چیز را می‌داند
درباره زمین‌های بالای درخت.
-بس کن. -اوه!
بریم ببینیم امروز اونجا چه خبره؟
اوه، این فکر خوبیه.
بیایید نگاهی بیندازیم.
امروز سرزمین خوبی‌هاست!
اون بالا بهت خیلی خوش میگذره کوچولو.
اصلاً چیزی برای ترسیدن نیست.
مگر اینکه قبل از اینکه زمین زیر و رو شود، باید بروی!
وگرنه، برای همیشه اونجا گیر میفتی. شنیدی؟
او این کار را زیاد انجام می‌دهد.
خیلی بهت خوش میگذره.
بریم تو حالت لانچ؟
حالت لانچ چیه؟
فقط صبر کن.
حالت لانچ چیزی شبیه به این است.
بریم
من عاشق این یکی هستم.
ما می‌تونیم با هم انجامش بدیم. اینجوری شروع کن.
و بزرگتر، و بچرخ.
بیا از این طرف بریم.
من عاشق این یکی هستم.
بفرمایید.
آره، برو.
وای.
توجه!
به سرزمین خوبی‌ها خوش آمدید.
اینجا، فقط و فقط یک قانون وجود دارد.
حرص و طمع نداشته باش.
پس می‌ذارم برید و کلی چیز گیرتون بیاد...!
همه جا خلوت بشه، بشقاب پرنده‌ها.
من عاشق بشقاب پرنده‌ها هستم.
به یاد داشته باشید…
... نیازی به طمع نیست.
فران، نگاه کن!
-ممنون. به سلامتی. -یادت باشه،
-حرص و طمع ندارم. -جابزورث.
باشه. منو سوار ماشین کن.
خجالتی نباش.
ترش. عاشقشم.
به آنها نگاه کن!
اونا خیلی بزرگتر از پارسال هستن، مگه نه؟
به این میگن پاپ کیک.
-چرا بهش میگن پاپ کیک؟ -خواهید دید.
نظر شما چیست؟
مراقب باش! پوسیدگی! مراقب باش!
-پوسیدگی! -کرک‌پات.
-مواظب باش! پوسیده! -بدو.
پانچ میوه‌ای شیرین، شکری؟
اگه این کارو بکنم اشکالی نداره.
آره.
خیلی بهش برخورد.
خوشمزه ترین مارشمالوها
در تمام سرزمین‌ها.
-نظرت چیه؟ -وای، مورد علاقه‌ی منه.
بیایید نگاهی بیندازیم.
هیچی مثل مارشمالو نمیشه.
باشه، ادامه بده. مارشمالوها رو بیار.
کاملاً.
-چیکار می‌کنی؟ -هی!
نه، می‌دانی،
پیر شدن…
... آهنگ داره پخش میشه. خودت که میدونی چطوری پخش میشه.
آره، قراره این بچه رو وادار به خوندن کنم.
-تیم؟ -بله؟
دارم فکر می‌کنم که شروع کنم به درخواست دادن برای کار.
نه، نه، نه، نه، نه، نه. -بله.
فکر کنم بچه‌ها شاید درگیرش شدن.
بازی من تازه از کار افتاده.
حالا چه کار کنم؟
برو بیرون و بازی کن، جو.
با چه چیزی؟
با انسان‌های دیگر.
با خواهرات بازی کن. بث کجاست؟
بث می‌گوید این مکان باعث ایجاد ترومای ناشی از ملال شده است.
من که از پسش برنمیام.
یه روز گذشت رفیق!
حداقل فران اونجا داره خوش میگذرونه.
فران کجاست؟ فکر کردم پیش توئه.
نه، فکر کردم با توئه.
نه. -آیا...
من او را دیدم. او... اممم...
فکر نمی‌کنی که او این کار را بکند…
او به جنگل بالای تپه می‌رفت، تو چی؟
چوبی که گفتند داخلش نرویم؟
آره، جنگل جن‌زده.
فقط بشقاب پرنده و بدون موز.
اما من موز رو بیشتر دوست دارم.
من دنبال یه سری سوت و کوری هستم.
سلام. آیا تا به حال دچار گرفتگی بینی شده‌اید؟
خیلی خوب. متشکرم.
متشکرم.
مواظب باش کوچولو.
به زودی نمی‌توانی آن سبد را حمل کنی.
چه اتفاقی داره میفته؟ -زمین داره میچرخه.
باید از دریچه بریم پایین، سریع!
بیا، سیلکی. بیا، فران!
اما من مارشمالو نخورده‌ام.
گیر افتادم!
خیلی ناامیدکننده است.
«عاقل باش.»
-بیا با اسم تو شروع کنیم. -من باید برم!
تنها جایی که میری
به یه زندان حریص، حریص، خانم جوان.
فران!
-فران! -فران!
فرانی!
-فران! -فرانی!
-کوچولو کجاست؟ -ما نمیتونیم برگردیم.
گیر می‌افتیم. ولش کن.
ما نمی‌تونیم ولش کنیم. بیا دیگه!
کسی به من دست نزن بشقاب پرنده!
-فران! -فران!
فران؟ من او را می‌بینم!
من او را می‌بینم!
خب، قرار بود مارشمالو باشه.
-فران! -ببخشید.
- من گیر کردم! زود باش، کمک! اون گیر کرده.
شماها دارید به یه جنایتکار کمک می‌کنید!
همه‌تون بازداشتین! من به اسم‌ها نیاز دارم!
ما به سختی اسممون رو به شما میگیم، افسر.
-کمکمون کن صورتمون، مون‌فیس! -مون‌فیس، باشه.
خیلی ممنون، سیلکی!
-سیلکی، گیر افتادی! -بیا، کمک!
خیلی خب!
خیلی زیاد
زندانیان حریص، حریص برای زندان حریص.
آها! می‌بینی؟
شما کاملاً تحت کنترل هستید…
بیا دیگه! -شات قشنگی بود،
مرد قابلمه‌ای.
من در گوگل دنبال نان می‌گردم.
در واقع، همه آنها خوب هستند.
آنها موفق نخواهند شد.
یالا! از سر راه برو کنار! حرکت کن!
یه حرکت جهشی انجام بده!
شما بازداشت هستید.
هیس!
ایست! ایست!
ایست! سلام!
تو برمی‌گردی و من منتظرت خواهم ماند،
ای طمع‌کاران حریص!
-خب، چطور بود؟ -عالی بود.
خب، شما هنوز بهترین قسمت ماجرا را ندیده‌اید.
لغزش لغزنده.
چی؟
نگران نباش کوچولو.
مطلقاً چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
حالت خوبه؟
-اممم... -عالیه.
پنج، چهار، سه،
دو…
-...یکی؟ -دیوانه.
وای!
فهمیدم. - باشه، عالیه.
باید سریع یه گروه جستجو پیدا کنیم.
-جشنواره؟ -آره. برای خواهرت.
اون گم شده. خواهرت رو یادته؟
تو قبلاً بهش اهمیت می‌دادی و دوستش داشتی، و حالا دیگه نیست.
-یه قسمتیش تقصیر خودته. -تقصیر منه؟
-آره. -این چه تقصیر منه؟
اگر به جای اینکه... با او بازی می‌کردی
توی اتاقت نشستی و کفش پرت می‌کنی
-به جوجه‌ها... -داری باهاش ​​بازی می‌کنی؟
هشت ساله به نظر میرسم؟
اگر هم باشه، تقصیر توئه
برای اینکه سرش را با مزخرفاتی درباره چوب پر می‌کند
سرشار از شادی و شگفتی بودن.
کی میتونیم برق بگیریم؟
- جو، نه! فقط یه دقیقه بهم فرصت بده.
شما دوتا مثل یه مشت بچه لوس رفتار می‌کنین!
خیلی ضایع شده؟
-که برق بخوام؟ -بله، در واقع همینطوره!
آیا می‌دانید برق از کجا می‌آید، چگونه ساخته می‌شود؟
از پریز برق میاد، نه؟
-جو. -آره، خب، شاید اگه تو...
اگر به اندازه مامان شغل داشتیم، دیگر مجبور نبودیم
-از همین الان از اینجا برو! -بث!
چرا همش دعوا می کنید؟
-فرنی! -فران!
عزیزم!
خدای من، خیلی نگران بودم.
بیلی احمق، کجا رفتی؟
متاسفم.
-زمان از دستم در رفت. -اشکالی نداره.
-اشکالی نداره. -نه، نه، نه، اشکالی نداره.
نه، نه، اشکالی نداره.
فران، کجا بودی؟
من توی جنگل بودم، اما اصلاً ترسناک نبود.
جادویی و فوق‌العاده‌ست. درست همونطور که گفتی، بابا.
از درخت دوردست بالا رفتم
و در سرزمین خوبی‌ها گیر افتاد.
اما مردِ قابلمه‌ای و سیلکی برای کمک آمدند.
و مون‌فیس، با اینکه از من خوشش نمی‌آید.
و اون کاملاً دیوونه شده. -هی، بث.
فکر کنم فرانِ بی‌حرف را ترجیح می‌دادم.
هیس!
کسی حرفمو باور نمی‌کنه؟
آره، داریم. معلومه که داریم، عزیزم.
اما خیلی خوشحالیم که بهت خوش گذشته عزیزم.
اما دفعه‌ی بعدی که خواستی
برای رفتن به جنگل جادویی‌ات، باید بروی
-با جو و بث. باشه؟ -با جو و بث. آره.
-باشه؟ -باشه.
شنیدن صدات خیلی لذت بخشه.
صبح بخیر. صبح بخیر، بچه‌ها!
برخیز و بدرخش.
امروز روز زیبایی در کاسا تامپسون است.
سلام. سلام بچه‌ها.
حالت چطوره؟ آفرین. آفرین.
بفرمایید!
به آب روان سلام کن.
شاید ایده‌ای برای سیستم آبیاری داشتم.
-این ساختار اولیه است. -باشه.
-آره، اینجا؟ -فکر کنم باید بذاریم
گوشه‌ها را بیرون می‌آوریم، و سپس می‌توانیم آن را به طور دقیق اندازه‌گیری کنیم.
یه پنجره هست، دو تا پنجره هست.
آره، مراقب اون چیز باش.
باشه. -ما انجامش دادیم.
مادربزرگ عزیز،
می‌دانم که نباید به تو بگویم، اما تو باید بدانی.
ما فقیر شده‌ایم و به روستا نقل مکان کرده‌ایم.
بابا مثل همیشه داره خودشو مسخره می‌کنه.
و نقشه دیوانه‌وار او برای پرورش گوجه‌فرنگی
دارد تمام خانواده را آلوده می‌کند. حتی مامان را.
حالا او واقعاً دارد به او کمک می‌کند.
دارم نگران می‌شوم که او کاملاً شستشوی مغزی شده باشد.
-آره! -جو داره
مشکلات شدید ترک اعتیاد.
بیا صندوقچه رو برداریم. شمشیر احمق مگ.
و حواس فران کاملاً از بین رفته است.
لطفا به جنگل سحرآمیز بیایید.
سعی کردم با بچه‌های محل دوست شوم،
اما این مکالمه به هیچ وجه جذاب نیست.
اینها چاه‌های معمولی نیستند.
دارای آستر گورتکس برای خشکی بیشتر هستند.
جوراب‌های گورتکس داری؟
خیر.
مادربزرگ، لطفا ما را نجات بده.
تو تنها کسی هستی که میتونه به این دیوانگی پایان بده
و ما را به دنیای واقعی برگردانند.
با بهترین آرزوها. نوه شما، بث.
اممم، شما همچنین یک ایمیل از کاخ باکینگهام دریافت کرده‌اید.
آیا مایلید پنجشنبه با پادشاه چای بنوشید؟
این یک «نه»ی قاطع است.
من نمی‌تونم فرش راه پله‌شون رو تحمل کنم.
ببین، ببخشید، نزدیک بود یادم برود.
این هم هست.
یه نامه!
-بله. -من آنها را به خاطر دارم.
بله. چه جالب!
- اما چطور می‌توانی وارد آن شوی؟ . متاسفم. خدایا، متاسفم.
ام، من فقط آن را برای شما باز می‌کنم.
آن بو چیست؟
فکر کنم کود اسب باشه، خانم.
کود اسب؟
کود اسب.
الان مشغول چه کاری هستید؟
سرودهای گرگوریایی، عزیزم.
برای گیاهان خوبه. عاشقش میشن!
و تراکتور را با آب گوجه فرنگی به کار انداخته‌ام.
سلام!
خب، این یک کار در حال انجام است.
چه می خواهی؟
لطفا به جنگل سحرآمیز بیایید.
می‌دونی چیه؟ باشه.
هرچی باشه از اینجا بودن بهتره.
بالاخره!
جدی؟
خیس است!
خدای من، توی موهامه!
سلام؟ من الان دارم علائم هشدار دهنده رو به معنای واقعی کلمه می‌بینم.
نگران نباش. اونا فقط برای ترسوندن آدما هستن.
-اما ما انسانیم، مگه نه؟ -اشکالی نداره. اونا منو می‌شناسن.
-اونا کی هستن؟ -جو، یادت نمیاد؟
دوستان فران با پری‌ها.
خسته‌ام.
بچه‌ها، فقط اونجاست.
این فقط یک درخت است.
حالا چشمانت را ببند
«من به جادو اعتقاد دارم».
امکان نداره همچین چیزی بگم.
-من به جادو اعتقاد دارم. -من به جادو اعتقاد دارم.
چشمانت را ببند.
-من به جادو اعتقاد دارم. -من به جادو اعتقاد دارم.
من به جادو اعتقاد دارم.
-خدای من، فران. -یه پری! نگاه کن!
به خاطر اینه که تو نگفتی، بث.
من این را می‌گویم، و سپس ثابت خواهد شد
به عنوان یاوه‌گویی‌های بچگانه.
من به جادو اعتقاد دارم.
بهت که گفتم. بیا دیگه!
بفرمایید!
-وای! -اونجا هستن.
سوار شو. -باشه.
چرا داریم بهشون گیر میدیم؟
خواهی دید.
حالا چه اتفاقی می‌افتد؟
-اونا میرن بالا. -بالا؟
-بالا. -وای!
-آره! -مامان!
می‌خوای بوسیدن رو تمرین کنی؟
تو خیلی خوب میبوسی.
سلام!
اونجا جاییه که پری عصبانی زندگی می‌کنه.
این مکان چیست؟
و این آقای واتسینام است.
صبح.
جو، مرد قابلمه‌ای. مرد قابلمه‌ای، جو.
سلام، بانجو.
چرا در قابلمه‌ها غرق شده‌اید؟
چرا همه مدام اینو از من میپرسن؟
سرنخ در نام آن است.
عالیه. آدم‌های بیشتری.
برای وعده‌های عمل نشده‌ی بیشتر آماده باشید.
و این مون‌فیس است.
او از انسان‌ها متنفر است.
من مسئول اینجا هستم.
من عاقل ترینم
و باهوش‌ترین موجود در تمام سرزمین‌ها.
او کمی کله‌گنده است.
این فقط دردناک است.
فقط به این دلیل که کسی از نظر فیزیکی متفاوت است…
و من کیستم؟
شاید تعجب کنی. سلام، فران.
من سیلکی هستم.
این همان چیزی بود که برای موهای طلایی ابریشمی‌ام لازم بود.
-چیزی هست که جالب باشه؟ -نه، فقط...
خودت رو اینجوری تعریف می‌کنی، درسته؟
با موهای بلوندت؟
نه. نه. من کیک می‌پزم و خیلی هم خوشگلم.
پس فمینیسم به این قسمت‌ها نرسیده؟
برعکس، من عاشق زنانگی هستم.
ازت خوشم میاد. امیدوارم بتونیم با هم دوست باشیم.
من به اندازه کافی دوست دارم، خواهر.
ما نمی‌تونیم خواهر باشیم، احمق.
خب، منظورم اینه که، مگر اینکه والدینت اهل ... باشن
-سرزمین پریان. -چی؟
ورودی!
زود باش! از سر راه برو کنار!
چرا؟
چه کوفتی؟
عزیز.
بانو واشالوت.
سرزمین تولدها اینجاست!
سرزمین تولدها!
بدو، من میام دنبالت.
بیا بریم! بیا دیگه! بیا دیگه، بث.
جو، از این خوشت خواهد آمد.
نردبانی است که به جهان‌های دیگر می‌رود.
به نظر شگفت‌انگیز میاد.
آیا دیوانه شده‌ای؟
نمی‌تونم بذارم از یه نردبان خیلی بزرگ بالا بری
از طریق سوراخی در ابرها.
چرا که نه؟ ما خوب خواهیم بود.
نگران نباش خواهر. ما از آنها مراقبت خواهیم کرد.
خیس است.
-خواهش می‌کنم، بث! -بیا بث.
باشه. پنج دقیقه بهت وقت میدم.
-بله! -عالیه.
این به من زمان کافی می‌دهد تا تاپ تو را بشویم.
بیا اینجا.
تو غرق در کف صابون شدی.
هر کاری که تا حالا انجام دادی؟
من تعجب می‌کنم.
آن را بردارید.
درست است. آیا ما برای کمی حالت پرتاب آماده‌ایم؟
-بله، بله. -اوه.
و یادتان باشد که آنجا لباس گرم بپوشید!
چرا؟
دلیل اینکه باید لباس گرم بپوشیم این است که،
به خاطر لعابش!
بیخیال. وقت تلف نکن.
خوش آمدید.
به سرزمین تولدها خوش آمدید!
جایی که هر روز، روز تولد توست!
و تمام آرزوهایت برآورده شود.
شما چی هستید؟ پیکسی‌ها؟
لطفا اینقدر به ما توهین نکنید!
در واقع، ما الف هستیم.
به طور دقیق، الف‌های تولد.
لطفا برای جشن تولدتان به ما بپیوندید.
بیا. بیا.
-به ژله نگاه کن! -وای!
شیک برگر.
-پیتزا، غذای مورد علاقه‌ی من! -غذای مورد علاقه‌ی من!
و حالا، اگر آرزویی داری،
-به حقیقت خواهد پیوست. -یک ماهی؟
چی داره میگه؟ چطوری ماهی درست میکنن؟
رفیق، تو هیچوقت چیزی نمی‌شنوی.
باید قابلمه‌ها را گم کنی.
باشه! کاش قابلمه نداشتم.
اونوقت همه‌تون می‌فهمین که چرا بهشون نیاز دارم.
الان خوشحالی؟
قیافه‌ام مسخره شده!
کاملاً برهنه!
من عاشق بازی‌های ویدیویی هستم، اما Mind Blast بازی مورد علاقه‌ام است.
بنابراین کاش می‌توانستم شخصیت بازی Mind Blast خودم باشم.
اوه!
خیلی باحال!
عاشقشم! عاشقشم! عاشقشم!
باورنکردنی!
خارق‌العاده!
نفر بعدی من هستم.
می‌خواهم کوچک باشم، می‌خواهم بال داشته باشم،
می‌خواهم باشم…
زیباترین پری در تمام سرزمین‌ها.
ابریشمی؟
-سیلکی؟ -کجایی؟
کجا رفته‌ای؟
کوچولو. بال‌های کوچولو.
بال‌های کوچولو!
-وای. داره پرواز می‌کنه. -وای!
من می‌توانم پرواز کنم.
و حالا، نوبت شماست.
از صدای خودم متنفرم.
اوه.
کاش…
صدای کس دیگری را داشتم.
من تعجب می‌کنم که آیا این کار کرد یا نه.
نه! این از قبل هم بدتره.
آقا، میشه خواهش کنم آرزوم رو عوض کنم؟
آیا ...
منم همینطور. نمی‌تونم پیتزام رو بخورم.
نه. وقتی آرزویی برآورده شد…
قابل برگشت نیست.
-تا کی؟ -تا آخر دنیا.
-چی؟ -خب.
بفرمایید عزیزم. همه چیز تمام شد.
خب، یه کم کوچیک شده.
خب، شاید یه کم.
منظورم این است که همه اینها مواد مصنوعی هستند
آنها در دنیای شما استفاده می‌کنند.
دنیای من؟ چی داری میگی؟
کمی گیج کننده است، اینطور نیست؟
جهان‌ها، سرزمین‌ها. اما واقعاً خیلی ساده است.
در بالای آن نردبان، سرزمین‌هایی هستند که می‌آیند و می‌روند.
بیا یه نگاهی بنداز. این نشون میده که ما تو چه زمینی هستیم.
کلی چیز هست. اینجا، اِممم، سرزمین اسباب‌بازی‌هاست.
سرزمین رویاها. اوه، خیلی خوبه.
و بله، سرزمین غول‌ها.
منظورم اینه که، واقعاً همه‌شون خوبن.
سرزمین بدی در میان آنها نیست.
جدا از سرزمین دِیم اسنپ!
ببخشید، گفتم خشکی؟ منظورم زندان بود!
قراره اینجا بمونی تا یاد بگیری.
و برای یادگیری،
من باید تو را بشکنم.
اینجوری!
باشه.
اما امروز سرزمین تولدهاست، درسته؟
هیچ اتفاق بدی نمی‌تواند آنجا بیفتد.
خب، منظورم اینه که، فقط اگه یه چیز احمقانه آرزو کرده باشن.
اما آنها این کار را نمی‌کنند، درست است؟
خب، می‌تونی اینو پس بگیری.
مطمئنی که نمی‌خوایش؟
اون بالا هوا سرد میشه.
مناسب خودت باشه.
اگر داری بالا میری،
میشه اینو به پری‌های تولد بدی؟
شستشوی آنهاست.
ممنون عزیزم.
بچه‌های این روزها.
واقعاً که خیلی ناسپاس هستند.
خدای من.
فوق‌العاده‌ست، خشکشویی ما. اون اینجاست.
به سرزمین تولدها خوش آمدید!
جایی که هر روز، روز تولد توست…
-و همه آرزوهایت... -به حقیقت بپیوندند. آره، می‌دونم.
اِ، باشه. کاش رویای احمقانه‌ی گوجه‌فرنگی بابام شکست می‌خورد.
تا همه بتوانیم به خانه برویم.
یه کم برای آرزوها زوده، ولی باشه.
عالیه. حالا برادر و خواهرم کجان؟
این بث است!
بث، ما اشتباهات وحشتناکی مرتکب شده‌ایم.
بگذارید یک حدس عجیب بزنم.
همه شما آرزوهای احمقانه‌ای کردید.
کاش صدای خودم را پس گرفته بودم!
خب، بث، فکر کنم خواهی دید
که همه ما آرزوهای احمقانه نکرده‌ایم.
یکی از آنها واقعاً دیدنی است، همانطور که مطمئنم شما هم موافقید.
اگر می‌خواهی یک کاپ‌کیک پرنده باشی... عالی است.
و تو،
دیگه خواهر من نیستن.
میشه از قبل لباس‌هامون رو بشوریم؟
-لباس شستن؟ -رنگ ​​لباسام داره پریده میشه.
لطفا، لباسشویی.
نه به این سرعت.
تا زمانی که آرزوها برعکس نشوند، لباس تمیزی وجود نخواهد داشت.
-چی؟ -ولی چاره ای نیست.
اما ما به لباس تمیز نیاز داریم، جین؟
مردی هست.
که در زیرزمینِ زیرِ این زمین زندگی می‌کند.
او ممکن است بتواند به شما کمک کند.
اما باید به شما هشدار دهیم. او، اِم،
-مرد خوبی نیست. -نه.
اسمش چیه؟
آقای اوم بوم بوم.
میگه هفت بار بزن.
پشت سر هم!
داری شوخی می‌کنی! چی؟ کیه؟
امم، الف‌ها ما را فرستادند.
گفتند شاید بتوانید به ما کمک کنید؟
آقای اوم بوم بوم به هیچ کس جز خودش کمک نمی‌کند!
نمی‌دونم چرا بهش می‌گن آقای اوم بوم بوم.
بنابراین صدای بلندی دارم.
از بچگی دوسش داشتم!
خیلی گستاخ!
خواهش می‌کنم، آقای اوم بوم بوم.
فقط خواسته‌هایشان را برعکس کن، آنوقت ما به راهمان ادامه خواهیم داد.
تو خیلی کوچولویی.
من می‌دانم.
تو کی هستی؟
خب، من سیلکی هستم.
و من زیباترین پری هستم
در تمام سرزمین‌ها.
ضمناً، من نیازی به معکوس کردن آرزویم ندارم.
من که ازش فوق العاده راضیم،
علیرغم آنچه برخی ممکن است فکر کنند.
می‌دونی، یه لحظه فکر می‌کنم، من، اممم،
نظرم را عوض کرد.
-من کمکت می‌کنم. -واقعاً؟
همین که گفتم، نه؟
حالا دنبالم بیا.
ببخشید که بهم ریختم.
انتظار مهمان نداشتم.
این مکان معمولاً فقط با تعیین وقت قبلی باز است!
آیا شما فروشنده ضایعات هستید؟
من اصطلاح «دلال هنری» را ترجیح می‌دهم.
من با آثار باستانی ارزشمند سر و کار دارم
از تمام سرزمین‌ها!
ببین، این آدم برفیه
از سرزمین یخ و برف!
درست است.
بدیهی است که ذوب شد، اما تو…
تو... تو که منظورم رو می‌فهمی! باشه؟
من طلسم دارم.
من طلسم دارم
از سرزمین ... طلسم‌ها.
-سرزمین طلسم‌ها؟ -بله.
آیا کسی هست که خواسته‌های ما را برعکس کند؟
خب، این راحت‌تر نیست؟ نه!
تو به این نیاز داری…
صبر کن. چی... چی...
آها! رسیدیم. بله.
من این در رو با بازی پوکر بردم
با مردی از سرزمینِ «از عقب تا جلو».
چهار تا آس داشتم بدون تقلب!
برو اونجا، دوباره آرزوهاتو بگو،
و آنها معکوس خواهند شد.
عالیه. -با-با-با-با.
نه به این سرعت.
همانطور که گفتم، من یک دلال هستم.
پس قبل از اینکه بری اونجا، باید یه توافقی بکنیم.
باشه. قضیه چیه؟
من پری رو می‌خوام.
-اصلاً نه. -نه!
-هرگز. -این برای من نیست،
این برای بابانوئل است!
بابانوئل؟ جدی؟
بهم پیشنهاد پول داد تا پیداش کنم
بهترین پری در تمام سرزمین‌ها
برای درخت کریسمس امسالش.
معامله همینه.
بگیر یا ولش کن.
نه در یک میلیارد سال.
صبر کن.
من با معامله موافقم.
-ابریشمی؟ -نه.
ما نمیتونیم بذاریم تو این کارو بکنی.
خیلی بد نخواهد بود. من با "بابا نوئل" خواهم بود.
منظورم اینه که، چی می‌تونه برای یه پری از این جالب‌تر باشه؟
من باید این کار را انجام دهم،
اگر شما دوستان قدیمی من نبودید، پس…
بچه‌ها،
دوستان جدید من.
احساسات زیبایی داری. ممنون پری.
تو این کار رو برای ما انجام میدی؟
«البته که این کار را می‌کردم.»
من در مورد تو اشتباه می‌کردم، سیلکی.
و من در مورد تو اشتباه کردم.
چه زمانی؟
من... من... من نمی‌دانم،
یه جورایی حس کردم حرف درستیه.
فکر کنم می‌توانستیم با هم دوست باشیم.
شاید حتی خواهران.
و من قبلاً بدجنس بودم.
عالی به نظر میای.
فقط به نظرم همینجوری که بودی خیلی باحال به نظر می‌رسیدی.
میشه لطفا اینو زودتر تموم کنیم؟
باید آخرین پست رو بگیرم!
پس، برو، پری،
اگر لطف کنید، به ایستگاه بسته‌بندی.
قبل از اینکه بری اونجا،
تنقلات وجود دارد.
پس به خودت کمک کن…
... اگر می‌توانی.
یا، همانطور که اینجا می‌گویند، «ناک-یوی-فی».
-ناک-ویی-فی؟ -خداحافظ، جو.
خداحافظ، بث. خداحافظ، فران. خداحافظ، سیلکی.
ناک-یوی-فی،
اگر می‌توانید.
ناک-یوی-فی…
اگر می‌توانید.
ما باید برعکس صحبت کنیم.
خدای من.
کاش من شخصیت Mind Blast خودم بودم.
تو پاپ.
همین. خوب و امن.
دنج و گرم.
ببخشید پری! این قرار نیست به بابانوئل بره!
قراره به دیم اسنپ برسه!
کاش صدای کس دیگری را داشتم.
هورا، جواب داد!
بانو اسنپ خیلی خوشحال خواهد شد
-با اوم بوم کوچولو. -پسر خوب کیه؟
بانو اسنپ!
سیلکی در خطر است.
هی، داری چیکار می‌کنی؟
به فکر موم زنبور عسل خودت باش!
داری میفرستیش پیش دیم اسنپ.
بانو اسنپ؟
این کار جواب نخواهد داد!
-اوه. -بیا اینجا!
وای!
تو بیا اینجا، تو!
خیلی سریع بود.
وای، قطب شمال.
تو حالت خوبه.
بابا نوئل،
تو دقیقاً شبیه دوستم بث هستی.
من بث هستم.
اوم بوم بوم می‌خواست تو رو بفرسته پیش دیم اسنپ.
تو منو نجات دادی.
حدس می‌زنم همینطور باشد.
دست‌ها بالا!
این یه تفنگ تافی هست.
می‌بینید؟
و من از استفاده از آن نمی ترسم!
اگر پری را پس ندهی،
خیلی از شما قراره…
و به همین دلیل است که
من قابلمه می‌پوشم.
اوه! خوشحالم که برگشتی.
زمین داره تکون می‌خوره! بیایید از اینجا بریم!
صبر کن! سیلکی کجاست؟
-هی. -هی.
تمام بال‌ها و کوچکی،
اون واقعاً من نبودم.
من خودم را ترجیح می‌دهم.
باشه، بزن بریم! بیا دیگه!
برو، برو، برو! بیا، از این طرف!
بدو، بدو!
برو، برو، برو، برو، برو!
الان خیلی ناراضیه!
برو، برو، برو!
از دریچه بیا پایین!
-عجله کن! -همیشه با در!
مامان، کاکائو، لطفا.
سلام، آقای واتسینام.
اممم، اممم… سلام.
یه لطفی در حقم بکن، باشه، سیلکی؟ - هرچی.
دیگه نذار هیچکدوم از این پسرا بهت دستور بدن.
خیلی خب.
حالا، این لطف رو در حقم می‌کنی.
مطمئناً.
این گل زیبا را به موهایتان بزنید.
باشه.
یالا بچه ها! عجله کنید!
چه چیزی…
آن طرف می‌بینمت.
هیچ راهی وجود ندارد که من از آن پایین بیایم.
حتی در یک میلیون سال هم.
بله! شگفت‌انگیز!
اون چیه؟
این هلیکوپتر مادربزرگه.
مادربزرگ؟
اون از کجا فهمیده بود ما اینجاییم؟
نمی‌دونم. من هم یه هلیکوپترم بچه‌ها.
خب، آدم که سر چیزهای مسخره از کارش استعفا نمیده.
مثل اصول اخلاقی!
یعنی چی دارم بگم
به آدم‌هایی که توی باشگاه ازت می‌پرسن؟
باید بگم که اون…
بیکار!
نه! من می‌گویم که تو در کما یا چیزی شبیه به آن هستی.
فریدا، تخمه کدو می‌خوای؟
نه. فکر کردی من چی هستم، یه همستر؟
کودکان.
صاف بایستید، موهایتان را کوتاه کنید.
خیلی خوشگله، فران. من.
بث. دختر خوبیه.
سلام، بچه‌ها.
-هی. -کجا بودی؟
بث و جو با من به جنگل سحرآمیز آمدند.
خیلی جالب بود!
-واقعاً؟ -آره.
و در این جنگل جادویی چه چیزی یاد گرفتی؟
یاد بگیرید؟ آیا…
-نمی‌دانم. -"نمی‌دانم."
نه، اشکالی نداره. وقت بازیه.
بازی کردن کافی است.
خب، چطور می‌خواهی پول این کشاورز را بدهی؟
داریم سس گوجه فرنگی بابا رو درست می‌کنیم…
سس گوجه فرنگی بابا؟
در پایان مراسم رونمایی باشکوهی برگزار خواهد شد…
-بله، بله. -بله.
نه، من... من فراموش کردم
میراث تیموتی.
راستش من هنوز بلد نیستم ایتالیایی صحبت کنم.
اما داری یاد می‌گیری، درسته؟
نه، نه، نه. یه روز پدرم گفت،
یه جورایی به خودم مربوطه
وقتی که، اممم... می‌دونی، وقتی که زمانش مناسب بود.
بله، البته که خواهد شد. و چطور پرداخت خواهید کرد؟
هزینه‌های تولید شما،
ماشین آلات، تجهیزات شما؟
دارم اون کار رو می‌کنم.
-شما؟ -بله.
دارم میخندم! هو هو هو!
پالی طراحی کرده است
و به معنای واقعی کلمه هر چیزی را که ممکن است نیاز داشته باشیم، ساخت.
تیم
او یک خودکار ساخت
سازه آبیاری از هیچ.
آب‌پاش؟
نه، اما بعدش اونو با این ترکیب می‌کنی.
این گنبد چندضلعی،
چادر اقلیمی با قابلیت تنظیم دما.
گلخانه؟
تو که این چیزا رو میدونی
قبلاً اختراع شده‌اند، نه؟
موضوع واقعاً این نیست، مامان.
پس هدف چیه، پالی؟
اگه اشکالی نداره بپرسم.
فریدا، بیا ترمز کنیم.
پالی، من از تو خیلی ناامید شدم.
فکر می‌کردم باشی.
چطوره این کامیون رو دنده عقب بذاریم؟
بوق، بوق، بوق، بوق…
من با تو ماشین بازی نمی‌کنم، تیموتی!
فریدا، شاید برات عجیب باشه، اما ما اینجا خوشحالیم.
خب، مطمئنم که همینطوره، تیموتی.
اما تو چی، بث؟
دلت برای دوستات تنگ نشده؟
دلت نمی‌خواد برگردی شهر؟
خب، رسیدیم.
من برایت در یک مدرسه خوب جا پیدا می‌کنم.
ترم بعد تو شهرم و میتونی پیش من بمونی.
-مامان! -وای.
نگران نباش، فعلاً تنهات می‌ذارم.
یا در واقع، این رونمایی باشکوه را در دفتر خاطرات خود ثبت کنید.
بله، من اینجا خواهم بود.
تا شاهد فاجعه باشند.
-عالی. -و البته بعدش،
تو را از این همه آشفتگی نجات دهد.
ما خودمان را خواهیم دید.
از نامه‌ات ممنونم، بث.
عزیز.
آیا ... خب ...
خورشید داره غروب می‌کنه. بهتره برق رو روشن کنم.
برق داریم؟
و وای فای.
-اون... منظورش این نیست که... -منظورش من نیستم. نه.
منظورش وای‌فای واقعیه.
سلام! من برگشتم!
هورا، دلمون برات تنگ شده بود!
منم دلم برات تنگ شده بود.
حالت خوبه، اما؟
بله، بله. چرا؟
عزیزم، شما روی موهاتون گیاه دارید.
برق رفته. الو؟
بث، اینجایی؟
الان دارم پوشه‌ی رویاها رو به فران و جو نشون میدم.
کلاسور رویایی چیست؟
این چیزیه که من و پدرت ساختیم
وقتی دانشجو بودیم.
جایی است که رویاهایتان را ثبت می‌کنید.
رویاهایی از آنچه می‌خواستیم انجام دهیم، آنچه می‌خواستیم باشیم.
به نوعی، به همین دلیل است که ما به اینجا آمده‌ایم.
واقعاً؟
آره. خب، می‌دونی که پدرت اینجا بزرگ شده،
در واقع، فقط آن طرف چوب شما.
و پدرش گوجه فرنگی پرورش می‌داد، درست مثل ما.
چه اتفاقی افتاده؟
خب، پدربزرگت
خیلی ناگهانی فوت کرد وقتی بابا کوچک بود،
و او و مادرش،
آنها سعی کردند کسب و کار را ادامه دهند،
اما این فقط برای آن دو نفر خیلی زیاد بود.
بنابراین، در نهایت، آنها به شهر نقل مکان کردند،
و پدرت به مدرسه هنر رفت.
و از آنجا بود که ما شروع به رویاپردازی با هم کردیم.
نقاشی را قضاوت نکنید.
ما آنجا هستیم.
-اون تویی. -اون منم. منِ خیلی جوون.
بابا می‌خواست ستاره راک شود؟
بله، در کنار کارهای دیگر، او این کار را کرد.
چرا این کار را نکرد؟
خب، اون خیلی سرش شلوغ بود و از تو مراقبت می‌کرد.
که باعث شد برم دنبال رویاهام.
تو یه ایستگاه فضایی ساختی؟
نه، من این کار را نکردم.
من یک یخچال اختراع کردم.
اما یک روز، یک ایستگاه فضایی.
اون مادربزرگه؟
بله، همینطور است.
خنده‌داره، یادم رفته بود که اینو کشیدم.
قیافه اش رو اشتباه گرفتی.
آره، احتمالاً به خاطر اینه که داره لبخند میزنه.
آره. آره.
تمام چیزی که همیشه می‌خواستم این بود که…
خب، بهش افتخار کن.
خاصیت رویاها همینه، مگه نه؟
بعضی وقتا به واقعیت تبدیل نمیشن،
مهم نیست چقدر برایشان آرزوی سختی داشته باشی.
حالا، این همونیه که می‌خوام بهت نشون بدم.
حالا، من و پدرت، ما این را کشیدیم
پیش از آنکه هیچ‌کدام از شما حتی به دنیا آمده باشید،
چون یکی از آرزوهای ماست
این بود که ما اینجا در حومه شهر زندگی کنیم،
زندگی از طریق کشاورزی، با امید به داشتن یک خانواده شاد.
شما بچه‌ها، اساساً.
ما آنجا هستیم.
اما چرا من دخترم؟
اممم، آره. خب، همونطور که گفتم،
تو که نمی‌تونی همه چیز رو داشته باشی، نه؟
می‌خواستم بدونید چرا اینجاییم.
ببین، من… من می‌دانم که سخت بوده،
و دیوانه.
اما من و پدرت احساس می‌کردیم که داریم از هم جدا می‌شویم.
و شاید، جایی مثل اینجا
کمک می‌کند تا دوباره همه ما را دور هم جمع کند.
شاید کارساز بوده.
یادت هست آخرین باری که این کار را کردیم کی بود؟
فکر نمی‌کنم تا حالا این کار را کرده باشیم.
شیشه ای چیزی هست، کسی؟ شیشه یدکی؟
صبر کن.
بفرمایید.
آن را در دهان خود بگذارید.
این کثیف‌ترین دستکش دنیاست.
عالیه، همین الان مدفوع حلزون رو توش گذاشتم.
بچه‌ها، این از طرف سیلکیه.
سرزمین رویاها امروز در صدر درخت است.
امروز؟ خب، بچه‌ها، بیاین بریم.
جو، ما باید اینو تموم کنیم.
ما خواهیم رفت. سرزمین رویاها امشب!
-امشب! بله! -شروع می‌کنیم! شروع به کار.
بیا بریم. بیا، ما اینو داریم.
سلام!
بهترین سس پاستایی که تا حالا دیدم، بابا!
آب و هواش مثل ایتالیاست،
نه!
... آنها زمین را با دست خالی شخم می‌زدند.
تو ایتالیایی نیستی، احمق.
ما حتی به ایتالیا هم نرفته‌ایم.
چرا سس پاستای من اینقدر خوب است؟
مسابقه اسپاگتی، من و تو.
سه، دو، یک!
برو، برو، برو! - برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو!
-مسابقه، مسابقه، اسپاگتی. -برو، برو، برو، برو!
بیخیال، فران، باید شکستش بدی.
نه! نکن، نه!
چرا آنها برنمی گردند؟
فکر می‌کردم آنها کاملاً از ما خوششان آمده است.
نگران نباشید، همگی. معلومه که برمی‌گردن.
اونا دیگه برنمیگردن، نه؟
من که بهت گفتم.
وقتی بزرگ میشن همیشه ما رو فراموش میکنن.
خب، بهتره ما هم اونا رو فراموش کنیم.
بفرمایید.
بابا، یکی از اعضای خانواده‌ی دکانیو
امروز به مرحله‌ی رونمایی می‌رسد.
-چی؟ -چی؟
آنها بزرگترین شرکت سس گوجه فرنگی در جهان هستند.
هی، اگه از سس تو خوششون اومد، اونوقت می‌تونیم اینجا حسابشون رو برسیم
-به سرعت. -خب، باشه.
کسی می‌خواد تو برداشت محصول بهم کمک کنه؟
گوجه فرنگی های خیلی آبدار؟
آره!
باشه، بریم!
باشه، جو، لطفا طبل بزن!
ترومپت، فران!
سلام!
نه. نه، نه، نه، نه. نه.
چگونه؟
من نمی‌فهمم.
دیروز حالشان خوب بود.
کرم‌ها
-نه. -خراب. همه‌شون خرابن.
باشه.
متاسفم، بچه‌ها.
ماجراجویی تمام شد.
بهتره شروع به جمع کردن وسایل کنی.
احتمالاً باید به روستاییان بگویم
که دهانه بسته است، و، اممم...
از اهالی دکانیو هم.
صبر کن. میشه چند ساعت وقت داشته باشیم؟
-برای چی؟ -اگر هنوز بتونیم
کشاورز پولش رو بده، می‌تونیم بمونیم، درسته؟
-آره، اما... -بتی، دیگه تموم شد عزیزم.
نمی‌تونم توضیح بدم. فقط بهم اعتماد کن.
خواهش می‌کنم.
باشه.
بیا، بریم.
بث، کجا میری؟
-همه‌اش تقصیر منه. -نه، تقصیر من نیست.
همینطور است.
من در سرزمین تولدها آرزوی احمقانه‌ای کردم
که گوجه فرنگی ها خراب شوند تا همه ما بتوانیم به خانه برویم.
باشه پس تقصیر خودته.
بله. و چرا برعکسش نکردی؟
کاش داشتم، اما نداشتم.
پس حالا باید درستش کنم.
داری میای؟
-آره. داریم میایم. -آره.
انتظار داری کمکت کنیم؟
وقتی ما را رها کردی؟
ما از نظر فنی شما را رها نکردیم.
داشتیم به مامان و بابا کمک می‌کردیم.
ما قراره بهشون کمک کنیم، مون‌فیس.
اونا دوستای ما هستن.
چه کسی شما را مسئول کرده است؟
کردم آقا…
مرد... سر!
-بث، اون بهتر بود؟ -رسیدن به اونجا، سیلکی.
خیلی خب.
شما چه پیشنهادی دارید؟
اوم بوم بوم گفت سرزمین طلسم‌ها وجود داره؟
بله، یک طلسم این کار را انجام می‌دهد.
بله، طلسمی که گوجه فرنگی ها را دوباره بهتر می کند.
فکر خوبیه. فقط مشکل اینه که،
سرزمین طلسم‌ها ماه‌ها تا آن زمان فاصله دارد.
آیا می‌توانیم خودمان از سرزمین‌ها عبور کنیم؟
کاملاً غیرممکن است.
یا…
کاملاً ممکن است.
امروز، سرزمین دانایان در بالای درخت است.
اگر کسی می‌دانست
چگونه به سرزمین طلسم‌ها برسیم، آنها هستند.
آرزو داری از سرزمین‌ها عبور کنی…
برای پیدا کردن یک طلسم جادویی…
برای ذخیره مقداری گوجه فرنگی.
تا پدرت بتواند سس پاستای ایتالیایی‌اش را درست کند.
که به نوبه خود به معنای خانه و زمین‌های شما خواهد بود
می‌توانی از دست مادربزرگ شیطان صفتت نجات پیدا کنی.
اما عبور از سرزمین ها بسیار دشوار است.
و به همین دلیل، شما به ما آمده‌اید،
دانای کل، برای کمک.
ما همه اینها را می‌دانیم…
-چون… -چون…
-...ما هستیم... -...ما هستیم...
نه. تو همه اینها را می‌دانی چون ما همین الان به تو گفتیم.
خیلی خب، لازم نیست لباس زیر بپوشی.
هنوز هم هست…
چیزهایی که ما می‌دانیم.
ببین، ما عجله داریم.
عجله داری.
من می‌توانم تشخیص بدهم.
دست زمان را حس می‌کنم
روی شانه‌هایت سنگینی می‌کند.
یک ساعت تیک تاک، نه کمتر.
دوباره داری این کارو می‌کنی!
حالا داری صداتو سر ما بلند میکنی.
فریاد زدن.
-داری از کوره در میری. -داری درست میگی؟
-بله! -به همین دلیله که
آنها ما را دانای کل می‌نامند.
آیا راهی برای عبور از سرزمین ها می شناسید یا نه؟
البته.
-چه سوالی! -ما که میدونیم!
-البته که می‌دانیم. -باشه.
ما همه چیز را می‌دانیم.
-پس بگو. -اممم...
ارم…
- ما، ... -اممم، بله.
یه دستگاه پرش به خشکی تو اتاق بغلی هست.
آنجا.
همگی بیاین.
وای! درست مثل هواپیمای توی Mind Blast میمونه.
-انفجار ذهن؟ -ما خوب به نظر می‌رسیم.
کمربندها رو ببندید، بچه‌ها.
وای!
نه!
من می‌توانم پرواز کنم!
ما که قرار نیست بریم اونجا، درسته؟
ببین، بقیه هم هستن.
شاید آنها شانس بیشتری داشته‌اند.
هی، بچه‌ها!
ما یک طلسم رشد گیاه پیدا کردیم!
- عالیه. - بله، اما خبر بد اینه که
او آن را به ما نمی‌فروشد.
چرا؟
نمی‌دانم. این احمق مدام معما می‌بافد.
من به اشیاء مادی اعتقادی ندارم، همین!
این طلسم، طلسم مورد علاقه‌ی شخصی منه،
بنابراین من چیزی بی‌قیمت می‌خواهم
که قابل خرید و فروش نیست.
-بیخیالش شو. بیا دیگه! -باشه.
مونی، یه رفیق خوب اونجاست.
شنیدم غرفه خوبی داره. آره.
صبر کن. -چی؟
من یه ایده دارم.
نه، مطلقاً نه.
حتماً داری شوخی می‌کنی.
عالیه.
خودم انجامش میدم پس.
عالیه.
آره، همین بود، اممم…
زیبا.
متشکرم.
چهره ماه، از کدام راه به درخت دوردست برمی‌گردی؟
-امم، درسته. -درسته!
نه، صبر کن. -چی؟
خرس سمت چپ. -چپ؟
نه، صبر کن. حق با توئه.
این که معنی نداره!
نه. چپ. قطعاً چپ.
-مطمئنی؟ -می‌تونی به من اعتماد کنی، آدم کوچولو.
وای!
-چی شده؟ -داریم برقمون رو از دست میدیم.
حتماً سوختمون تموم شده.
سوخت ندارد.
به عنوان یک متخصص هوانوردی،
-فکر کنم هواپیما خسته‌ست. -خسته؟
نباید بگذاریم بیش از حد خسته شود
یا وسط هوا قشقرق به پا می‌کند،
و خوب نخواهد بود.
-صبر کن، این صدای چیه؟ -صدای خروپف میاد.
میگه خوابه.
فقط به استراحت نیاز داره.
صبر کن، من یه خشکی می‌بینم. الان میارمش پایین.
این سرزمین دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد.
اگر اینطور می گویید.
این مکان ترسناک است.
هیچ سرزمین بدی وجود نداره، درسته؟
یکی هست. بانو واشالوت در موردش بهم گفت،
گفت مثل زندان است.
اسمش چی بود؟ سرزمین اِر...
بانو اسنپ؟
خوش آمدید…
همه شما دانش آموزان جدید مدرسه من،
و خیلی مشتاق.
حتی لازم نبود تو رو اینجا بکشونم.
تو همین الان واردش شدی.
مثل خیلی از مگس‌های کوچک…
...به درون یک عنکبوت ...
وب.
مگس بیچاره.
-نیازی به این کار نبود. -درسته.
دلم هوای یه عالمه موسیقی کرده.
مگه نه؟
برو کنار.
صبر کن. نه! ما برای این کار وقت نداریم!
چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
من کاملاً مطمئن نیستم.
فقط بهم خندیدی؟
هیس!
-نه. -تو...
آیا می‌خواهید…
-دلت یه سیلی می‌خواد؟ -اوه.
اوه. اوه.
می‌دونی، قبلاً اسمم این بود.
سیلی محکم!
اما دیگر نه، چون بازرس مدرسه آمد
و گفت که دیگر اجازه ندارم مردمک چشم‌هایم را بزنم.
اما او دیگر به این مدرسه نمی‌آید، درست است؟
و بچه‌ها هم همینطور. -و بچه‌ها هم همینطور.
-چون مدرسه‌ی بدی است. -چون مدرسه‌ی بدی است...
نه، مدرسه بدی نیست، نه؟
این مردمک چشم‌ها هستند که بد هستند!
اما تو حتی ما را نمی‌شناسی.
خیلی خب، پس، بیا با هم آشنا بشیم، موافقی؟
شما.
ای ریشوی عجیب و غریب، اسمت چیه؟
اممم، اممم... نمی‌دونم.
-چی؟ -ببخشید، اممم، خانم...
اممم، من اسمم را نمی‌دانم.
داری زنجیرمو میکشی؟
نه، قرار نیست بارون بیاد. بیرون آفتابیه.
من قصد دارم چرت و پرت بگم.
-واقعاً منظورم همینه! -باشه.
خب یه بار دیگه بپرس اسمت چیه؟
نوک زبونمه. اسم من… اسم من …
س… چ…
نه، نمی‌دانم.
سه روز بازداشت! اخراج!
بازداشت؟
-کجا داره میره؟ -باشه.
کس دیگه ای؟ بازداشت؟
نه؟
بله.
برو بیرون!
داری چیکار میکنی؟
باید برگردیم، یادت هست؟
شانس بیشتری داریم
فرار از بازداشت بهتر از اینجا است.
کی اون رو انداخت؟
من این کار را کردم!
درست است.
بازداشت، همین الان!
متشکرم.
بیرون! بیرون! بیرون!
-خانم؟ -بله؟
به نظر من شما یکی از بهترین معلم ها هستید
در کیهان.
یه سوال دارم.
یه کم بیا نزدیک تر.
این نفرت‌انگیز است.
برو بیرون!
چه اتفاقی داره میفته؟ برو بیرون!
با کمال میل.
-دیوانه. -اوه.
خانم
فقط من اینطور فکر می‌کنم، یا بوی خاصی هم می‌دهد…
...مثل گل‌های رز اینجا؟
از کلاس من برو بیرون، کله‌گنده!
کسی گرسنه هست؟
چون نشسته‌ام.
روی این توده سبزیجات گندیده،
که ممکن است کاملاً خوب باشد.
-اه! -نقشه خیلی خوبی بود، بث.
به زندان انداخته شود.
خب، پس چرا یه نقشه دیگه نمیکشی؟
خب، می‌توانستم.
من در تمام سرزمین‌ها در طرح‌ریزی نقشه‌ها بهترینم،
-اما من نمی‌خوام. -چرا؟
چون دیگه از کمک به آدما خسته شدم.
بهت گفتم که ما هرگز نباید این کار رو می‌کردیم
بگذارید انسان‌ها دوباره به زندگی ما برگردند.
آنها مانند کودکان می‌آیند،
«بیا تمام روز زیر نور آفتاب بازی کنیم»
و ما تو را برای همیشه به یاد خواهیم داشت.
اما بعد، بزرگ می‌شوند
و آنها همه چیز را در مورد شما فراموش می کنند.
خب، همینه که هست، مون‌فیس.
-باید همین‌طور باشه. -درسته، مونی.
فقط بچه‌ها به جادو اعتقاد دارند.
آدم بزرگ‌ها همیشه فراموش می‌کنند.
پدر ما این کار را نکرد.
او قبلاً همین اطراف زندگی می‌کرد.
و او گفت که جنگل پر از پری است
و پری‌ها و شادی و شگفتی.
و حق با او بود.
اسمش چیه؟ -تیم. تیم تامپسون.
تیمی؟
-شما او را می‌شناختید؟ -بله.
بله، ما او را دوست داشتیم.
مخصوصاً صورت ماه، اما…
... یک روز
او دیگر نیامد.
ما... ما فکر کردیم که او ما را فراموش کرده است.
اما…
او... او این کار را نکرد.
او برگشت.
بالاخره برگشت.
درست است.
نقشه. پوسیده‌ترین چیز توی اون توده چیه؟
این سیب زمینی.
خوب.
جو، لطفا طلسم رو به رشد.
-هی، نه همه‌اش. -نگران نباش.
مقدار زیادی باقی مانده است. جنس محکمی است.
اینو بذار به عهده من، مونی.
قابلمه‌ها محافظ کاملی هستند
در چنین موقعیتی.
باشه. باشه، باشه.
-آتش به اختیار! -همه پشت سسی باشید.
تو واقعاً در برنامه‌ریزی‌ها مهارت داری.
البته. فکر می‌کنی من این چیزها را از خودم درمی‌آورم؟
کی میخواد از زندان فرار کنه؟
-بله، بریم.
قشنگه!
سریع‌تر، سریع‌تر! عجله کن، فران.
به قیف زمینی برسید!
نمی تواند باشد.
بیدار شو، بیدار شو، وقتشه که برخیزی و بدرخشی!
بیدار شو، هواپیما! - بیدار شو!
بیدار شده! او بیدارش کرده!
داره کار می‌کنه! داره کار می‌کنه!
بیا، بریم! - زود باش!
نه، نه، نه!
برو، برو، برو!
داره از دروازه میاد بیرون! داره میاد!
او خیلی خوشحال به نظر نمی‌رسد.
بیا، جو!
وای!
آره!
می‌دانستم که او دست از سر ما برنمی‌دارد!
خب، خب. خداحافظ، اسنپی.
عزیزم، اون چیه؟
نه! نه، ببخشید!
متاسفم، متاسفم.
مراسم رونمایی بزرگ لغو شد.
امروز اینجا سس گوجه فرنگی نداریم. متاسفم.
این... همه چیز بهم ریخته است. همه چیز بد است. همه چیز اشتباه است.
قرار بود بچه‌های من…
قرار بود پیام بدهند.
بث!
ایست!
راستش را بخواهید…
خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
متاسفم! خواهش می‌کنم!
آنها شکست خوردند! گیاهان من، آنها شکست خوردند!
همه چیز شکست خورد. متاسفم!
باش…
چی داری میگی، شکست خوردی؟
اونا قشنگن!
آره، اونا خیلی خوشگلن رفیق.
روی زمین چه خبر؟
من اصلاً نمی‌دانم شما چه کار کردید.
متشکرم.
ما واقعاً هیچ کاری نکردیم.
بیا اینجا.
عشق من.
فکر می‌کنی آنها می‌مانند؟
مطمئنم که این کار را خواهند کرد.
یا اسم من نیست…
هی، بچه‌ها!
اسمم یادم رفته!
پس چیست؟
این ... س ...
این…
نه، دوباره غیب شد.
صبر کن.
مون‌فیس کجاست؟
-هی، بث. -سلام، بث.
لطفا تلفن‌ها را در اسکرچل قرار دهید.
خراشنده. کیف محافظ صفحه نمایش.
اسکرچل…
ارم…
من عاشقشم. خیلی روستاییه.
وای. اینجا همه چیز خیلی باحال به نظر میاد، بث.
صبر کن ببین چی تو جنگله.
بیا. من همه جا را به تو نشان می‌دهم.
به خونه خوش اومدی، تیمی.
صورت ماه…
حالا با هم بخونین! با هم بخونین، رفقا!
اما او هنوز برنده نشده است.
آنها را به شهر برمی‌گردانم
اگر آخرین کاری باشد که انجام می‌دهم.
خداحافظ، عزیزان من.
-وقتشه، نیت؟ -باهاشون حرف نزن.
باهاشون حرف نزن!
خیلی سرگرم کننده است
سر و کله زدن با مردم شهر، عزیزم.
خیلی خوش گذشت، خیلی خوش گذشت.
هوس رقص کردی؟
Filmyar