« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫آره
‫ساعت چند بود؟
‫باشه. آدمام رو می‌فرستم..
‫چی گفت؟؟
‫نباید مثل دفعه قبل بشه...
‫هی... اونو بذار اونجا
‫امروز فقط بار ما از بندر خارج میشه.
‫من با اس‌پی حرف زدم.
‫کلا چقدر بار زدی؟
‫چند تن؟
‫کلا میشه ۷۰ تن داداش...
آدرس رسمی کانال تلگرام بهارات مووی @Baharatmovie_official
‫سریع‌تر بار بزنید!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫باید بیاد..
‫مانی! تمومش کن. خواهش می‌کنم!
‫هی... یالا.
‫سلوام... فرار کن...
‫زود باش.
‫یالا.
‫یالا...
‫جاگان..
‫زود باش.
‫اونا حلش می‌کنن.. زود باش...
‫ماشین رو بیار
‫یالا... بیا...
‫هی... سوار ماشین شو.
‫هی...
‫سریع جاگان رو ببر بیمارستان.
‫من حساب اونا رو می‌رسم.
‫چقدر طول می‌کشه تا جواب گوشی رو بدی؟
‫اینجا به جاگان حمله کردن
‫تو اونجا داری چه غلطی می‌کنی؟
‫همین الان بیا اینجا!
‫همه‌جا رو بگردین پیداشون کنین..
‫باید همین دور و برا باشن...
‫هی.. بیا اون طرف.
‫اون طرف رو بگرد.
‫یالا.
‫داداش...
‫دارن میرن اون طرف.
‫تندتر برو!
‫زود باش زود باش...
‫تند برو.
‫برو... برو... برو...
‫برو.
‫به رفتن ادامه بده
‫دارن میان.
‫ولش کن مشکلی نیست!
‫مانی. کسی که نمیاد، نه؟
‫سلوام. مراقب باش.
‫داداش. حالت خوبه؟
‫داداش.
‫خوبی؟
‫مانی! ماشین روشن نمیشه!
‫سلوام. فرار کن...!
‫کجا رفتن؟
‫بیا این طرف.
‫داداش... داره درد می‌گیره..
‫آقا سیوا... اینجا یه مشکلی پیش اومده!
‫راگو..
‫اون دو تا با یه موتور فرار کردن..
‫بچه‌های ما رفتن دنبال اون راننده موتور سه‌چرخه.
‫مواظب باش. همینجا دراز بکش..
‫مامان!
‫هی... انقدر داد نزن و جامون رو لو نده!
‫مگه بهت هشدار ندادم که نباید بری خونه‌تون..
‫چون ریسک خیلی بزرگیه.
‫هر جا می‌رفتیم، مثل بچه‌ها می‌خواستی دنبالمون بیای.
‫اونم فقط بعد از چهار ماه که با مایی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی گانگستر بزرگی شدی.
‫داداش...
‫نمی‌تونم.
‫فکر کنم دارم می‌میرم.
‫منو ببر بیمارستان.
‫تو نمی‌میری.
‫به آقا سیوا گفتم دکتر بفرسته.
‫تا اون موقع داد و بیداد نکن.
‫سلام. دکتر.
‫بله. دکتر.
‫آره. به آقا سیوا گفتم
‫بله. دکتر.
‫از جاده چهارم که بپیچی سمت چپ.
‫میشه خونه دوم.
‫داداش
‫بهش بگو زود بیاد.
‫نمی‌دونم چه بلایی سر سلوام اومد...
‫بیا داخل. دکتر.
‫برو ماشینمو یه جا دور از چشم پارک کن
‫دکتر.
‫نمی‌تونم.
‫یالا..
‫وای خدایا..
‫تو رو خدا. زود بیا...
‫کنار دروازه پارک کردم دکتر.
‫فقط همین یه زخمه؟
‫یا جای دیگه هم چاقو خورده؟
‫فقط همینه.
‫چرا منو مجبور کردی برای این کار انقدر ریسک کنم؟
‫خودتون می‌تونستین درش بیارین.
‫این یه بچه کم‌سن و ساله.
‫اگه یه اتفاقی بیفته چی؟
‫بذار ببینم
‫درد داره.
‫از درد زبونت رو گاز نگیری
‫اگه پارچه‌ای داری، اون رو گاز بگیر.
‫بخیه‌ش زدم.
‫زیاد بهش فشار نیار.
‫صبر کن. بذار دکتر رو راهی کنم.
‫الو.
‫بله.
‫من نزدیک جاده چهارم هستم.
‫مانی اینجاست.
‫اگه الان بیای..
‫می‌تونی بکشیش.
‫دومین خروجی سمت چپ بعد از جاده چهارم...
‫ماشین رو اونجا پارک کردم
‫پول منو بده.
‫از آقا سیوا بگیر
‫من نمی‌تونم از سیوا پولی بگیرم
‫تو پول منو بده
‫چقدر؟
‫۴۰۰۰ روپیه بده.
‫۲۰۰۰ تا بگیر.
‫باشه. بده.
‫جاگان رو کشتی؟
‫فرار کرد
‫کی می‌رسی؟
‫باشه.
‫تا اون موقع یه کاریش می‌کنم
‫زود بیا.
‫همه‌چی حله. من میرم.
‫باشه. دکتر.
‫نگران نباش.
‫اینجا مکان خودمونه.
‫نصف پولی که درآوردیم با پول دادن به دکتر و پلیس رفت هوا.
‫می‌تونیم از آقا سیوا بگیریمش؟
‫از اون..؟
‫اگه بفهمه ۴۰۰۰ تا خرج برداشته.
‫همون چاقو رو دوباره
‫فرو می‌کنه تو زخمت
‫تازه. من همه این کارا رو می‌کنم چون..
‫منو یاد برادر کوچیکترم می‌ندازی.
‫تو برادر منو نمی‌شناسی.. مگه نه؟
‫دقیقاً دو ماه قبل از اینکه تو..
‫بیای تو گروهمون کشتنش.
‫همون باندی که بهت چاقو زدن.
‫داداش؟
‫می‌تونم سیگار بکشم؟
‫اگه تو اونجا نبودی.
‫می‌کشتمش..
‫چون تو رو نجات دادم.
‫از دستش دادم...
‫داداش؟
‫چرا برادرت رو کشتن؟
‫آره. بگو.
‫بد نیستم..
‫نه.. نه.
‫الان نیا.
‫تو شهر بمون تا بهت خبر بدم.
‫پسرمون داره چیکار می‌کنه؟
‫غذاشو خورد؟
‫پریا غذا خورد؟
‫ممکنه بگه نه..
‫ولی یه کاری کن غذاشو بخوره.
‫مراقب بچه باش.
‫من قطع می‌کنم.
‫هشت سال عشق و عاشقی.
‫عشق تو؟
‫به قیافه‌م می‌خوره عاشق باشم؟
‫دارم درباره برادرم حرف می‌زنم.
‫فقط یه ماه بعد از اینکه ازدواج کرد کشتنش.
‫زنش بعد از اون اتفاق، نه خواب راحتی داشت نه یه لقمه غذای درست خورد.
‫داشتی چی می‌پرسیدی..؟
‫پرسیدم چرا برادرت رو کشتن.
‫ببین.
‫هر چقدر پول نقد بخوای برات میارم
‫چند تا آدم لازم داری؟
‫اونارم می‌تونم جور کنم
‫نمی‌دونم می‌خوای چیکار کنی.
‫من اینو لازم دارم..
‫تمام
‫می‌فهمی چی دارم میگم؟
‫داری منو مسخره می‌کنی؟؟
‫آخرش دارن چی میگن؟
‫کی بهت گفت؟
‫هی..
‫برادرم کجاست؟
‫همین بیرون بود
‫میرم میارمش..
‫می‌دونی چقدر واسه این کار زحمت کشیدم..
‫خیلی براش جون کندم.
‫همتون می‌دونین، درسته؟...
‫چرا بهشون نمیگی...
‫پسرهامون کجان..؟
‫می‌خواین فقط یه واسطه ساده باشین
‫ولی نمی‌تونین براش کار کنین
‫کی اینو گفته؟؟
‫کیا اینطوری حرف زدن؟؟
‫کی؟
‫رو اعصابم نرو.
‫هر چی قرارداده میرسه به اون...
‫حتی اینم میرسه به اون.
‫حالا ما باید چیکار کنیم؟
‫باید به پسمونده‌ها راضی باشیم.
‫انقدر ور نزن...
‫آره، میام.
‫تازه اومدم بیرون...
‫چه عجله‌ای داری؟
‫کادو؟
‫چه کادویی؟
‫هی... دینش...!
‫یه لحظه صبر کن...
‫چیه؟
‫داداشت اینجاست.
‫داره صدات می‌کنه...
‫تو برو... من میام.
‫تو خونه باهات حرف می‌زنم.
‫از وقتی عروسی کرده خیلی ‫رو اعصابه.
‫نمی‌دونم می‌خوای چیکار کنی.
‫بهش نیاز دارم.
‫ختم کلام.
‫باشه... ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫قطع کن.
‫داداش...
‫اینم وصولی این هفته.
‫هی... کاران...
‫چرا نگرانی؟
‫یه هفته دیگه کاندیدا رو اعلام می‌کنن.
‫شنیدم... شانس کومار از من بیشتره.
‫واسه همینه...
‫داداش، تو ۱۲ ساله تو این حزبی.
‫اون تازه وارده.
‫واقعاً فکر می‌کنی تا تو هستی، ‫کارو میدن به اون؟
‫الکی به خودت استرس نده داداش...
‫کاندیدا خودت میشی.
‫بدتر از اون،
‫این افسر پلیس زن جدیده، ‫بچه‌هامونو گرفته و داره برامون دردسر درست می‌کنه.
‫نگران اونم هستم.
‫من حلش می‌کنم.
‫گذاشتیش تو؟
‫آره، گذاشتمش داداش.
‫باشه داداش، پس من میرم...
‫با دکتر چک کردی؟
‫آره، گزارش پزشکیشو گرفتم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همین‌طوری با کاران می‌چرخیدم.
‫اینکه با هم هم‌کلاسی بودین، ‫دلیل نمیشه باهاش بپری.
‫می‌دونی چقدر ‫پرونده زیر سرشه؟؟
‫غذا خوردی؟
‫نه داداش.
‫باشه، بیا.
‫الو، مانی راه افتاد.
‫برو، برو، برو!
‫برو!
‫برو، تندتر برو!
‫حالت خوبه؟
‫نه داداش، خوبم.
‫تو خونه در این مورد حرفی نزن.
‫باشه داداش.
‫پریا...
‫ببین کیه.
‫غذا درست کردی؟
‫آره، دو دقیقه دیگه آماده‌ست.
‫غروب من بچه رو از مدرسه بیارم؟
‫یا با ماشین میاد؟
‫آره، خودش میاد.
‫غذا آماده‌ست.
‫برو دست و روتو بشور.
‫بیایین غذا بخوریم.
‫خب...
‫تو تماس گفتی یه کادوی غافلگیرکننده داری.
‫چیه؟
‫اوه، آره.
‫بگیرش.
‫واقعاً برای من کادو گرفتی؟
‫نه، تو این ۸ سال هیچی ‫بهت کادو نداده بودم.
‫واسه همین خواستم الان بهت بدم.
‫دلیلش اینه.
‫تولدت مبارک!
‫مرسی.
‫دوسش داری؟
‫پریا!
‫غذا آماده‌ست.
‫بیایم بخوریم؟
‫باشه زن‌داداش.
‫الان میام.
‫دینش!
‫بله زن‌داداش؟
‫از حرفم بدت نیاد.
‫تا الان زیر سایه ‫برادرت بودی.
‫اوضاع دیگه مثل قبل نیست...
‫می‌فهمی؟
‫تو خانواده داری.
‫فردا روز بچه‌دار میشی.
‫فقط در صورتی می‌تونی از پس زندگیت بربیای ‫که شغل و درآمد داشته باشی.
‫بهم بگو تا کی ‫می‌خوای اینطوری سر کنی؟
‫ناراحت نشو که روز تولدت ‫این حرفا رو بهت زدم.
‫فقط حس کردم باید اینا رو بهت بگم...
‫فکر کنم حرف ‫زن‌داداشم درسته.
‫نمی‌تونم تا همیشه اینطوری بمونم.
‫باید یه کاری بکنم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫از این به بعد... از این به بعد؟
‫از این به بعد تصمیم گرفتم ‫مثل شماها خلافکار بشم.
‫شوخیت گرفته؟
‫داداشت حتی ‫نمی‌ذاره باهات حرف بزنم...
‫بعد می‌خوای مثل من خلافکار بشی؟
‫تو اصلاً بچه‌ای، حالا ‫می‌خوای گنده‌لات بشی؟
‫دفعه بعد منو با خودت ببر، اون‌وقت ‫می‌بینی که بچه‌ام یا حرفه‌ای.
‫آره، آره، می‌بینیم.
‫اصلاً نفهمیدیم کار ‫کی بود!
‫تو ماشین بودیم.
‫یهو یه چاقو اومد تو.
‫درست همین‌جا...
‫داداشم عقب ‫نشسته بود—
‫اگه بلایی سرش میومد چی؟؟
‫حدس می‌زنم کار کومار باشه...
‫اونقدر از من کینه داشت که ‫به جاش سعی کرد تو رو بکشه.
‫فکر نکنم اون باشه.
‫بعد از اینکه شورا رو کشت،
‫تو این ۳ سال اخیر کاملاً ساکت شده.
‫فکر نکنم اون همچین کاری کرده باشه.
‫اگه اون نیست؟
‫داداشش چی؟
‫داداش...
‫اسمش چیه؟
‫جاگان.
‫آره...
‫اگه... داداشش این کارو کرده باشه چی؟
‫فکر نکنم کار اونم باشه.
‫فکر کنم کار یکی دیگه باشه.
‫اگه بفهمم کار کی بوده...
‫بهشون نشون می‌دم...
‫باشه داداش، من دیگه میرم.
‫مانی...
‫اونی که می‌خواست ‫ما رو به پلیس لو بده؟
‫همون جیوا...
‫تو کارونگال ‫مخفی شده...
‫بکشش.
‫من یکم کار دارم.
‫میشه این کارو ‫بدی یکی دیگه انجام بده؟
‫باشه...
‫تو برو.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫باشه داداش.
‫حالا می‌بینی.
‫آره، آره، می‌بینیم.
‫بگو داداش.
‫کاران...
‫کجایی؟
‫تو پاتوق خودمونم داداش...
‫موضوع چیه داداش؟
‫یه کار کوچیک برات دارم.
‫انجامش میدی؟
‫حتماً داداش.
‫جیوا رو می‌شناسی... مگه نه؟
‫داداش، یه چایی بده.
‫از پسش برمیای، درسته؟
‫آره، حله داداش.
‫می‌تونم شبیه خودکشی ‫جلوه‌اش بدم داداش.
‫خطری نداره؟
‫نه، بی‌خطر انجامش میدم...
‫تنها نرو.
‫دوستاتم با خودت ببر.
‫باشه داداش.
‫داداش، چایی رو کنسل کن.
‫اگه داداشت بفهمه اینجایی ‫چی میشه؟
‫اگه بفهمه... ‫اون‌وقت یه فکری به حالش می‌کنیم.
دانلود فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی www.Baharatmovie.com
‫ولم کن.
‫چرا می‌خواستی منو بکشی؟
‫حرف بزن.
‫بهت میگم.
‫بهم پول دادن و گفتن تو رو بکشم.
‫منم انجامش دادم.
‫همینو می‌دونم.
‫دیگه هیچی نمی‌دونم.
‫کی بهت گفت منو بکشی؟
‫بگو.
‫قسم می‌خورم...
‫قسم می‌خورم که نمی‌دونم.
‫بهت میگم.
‫اسمش...
‫لوکِشه‌.
‫اون زیاد میاد...
‫مشخصات کسی که باید کشته بشه رو ‫بهم میده.
‫کارو...
‫اگه کارمو تموم کنم،
‫پولمو می‌گیرم.
‫اما در مورد کسی که به اون کارو میده ‫هیچی نمی‌دونم.
‫دیگه چی در این مورد می‌دونی؟
‫قسم می‌خورم چیز دیگه‌ای نمی‌دونم.
‫ولم کن.
‫هی...
‫بگیرش.
‫وایسا، وایسا.
‫گوشیش افتاد.
‫این لوکش کیه؟
‫اون سعی کرد تو رو بکشه.
‫و حالا می‌خواد منو به پلیس لو بده؟
‫این یارو از کجا پیداش شد؟
‫ساعت ۵ عصر میاد پارک.
‫اگه بریم اونجا، می‌فهمیم کیه.
‫پیام دیگه‌ای هم برات اومد؟
‫نه، هیچ پیامی نگرفتم.
‫مانی...
‫پیداش کن و بکشش.
‫باشه داداش.
‫من باید برم جلسه حزب.
‫برمی‌گردم.
‫ماشینو روشن کن.
‫هی... کاران...
‫بله داداش!
‫بیا اینجا.
‫بگو داداش.
‫این گوشی اونه، درسته؟
‫آره داداش.
‫بدش به من.
‫کیو با خودت بردی؟
‫تنها رفتم.
‫باشه، برو.
‫سلام موروگسا.
‫سهم هفتگیت از پول رشوه تو پاسگاه رو می‌گیری؟
‫سلام عرض شد خانم.
‫شما بازرس جدید منطقه مایید؟
‫حتماً اسممو شنیدی.
‫کنترل این منطقه دست منه.
‫چیزی خواستی به خودم بگو.
‫موروگسان، امضا رو از وزیر گرفتی؟
‫بله خانم.
‫پس کارمون اینجا تموم شد، درسته؟
‫پس چرا داری وقت تلف می‌کنی؟
‫بیا ماشینو روشن کن.
‫قربان، خواهش می‌کنم.
‫اینجا اومده تا یه لقمه نون دربیاره.
‫ببین چطوری بهمون بی‌احترامی می‌کنه...
‫به رئیس بگیم...
‫بفرستتش یه منطقه دیگه؟
‫ولش کن.
‫همین که ترفیع بگیرم و برم یه پست بالاتر،
‫بازم مجبور می‌شه بهمون احترام بذاره.
‫بیا.
" لذت تجربه سینمای هند با بهارات مووی "
‫رئیس...
‫ما ازت خواستیم قرارداد غذا رو بدی به ما.
‫ولی در عوض دادی به اونا.
‫حالا چهار نفر بعد از خوردن اون غذا مردن...
‫اینجا واسه من داستان نباف.
‫ما همه چی رو می‌دونیم.
‫فقط سر یه قرارداد چهار نفرو کشتی.
‫و از دکتر گزارش جعلی گرفتی.
‫حالا هم جوری رفتار می‌کنی انگار هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫داداش...
‫چرت و پرت نگو.
‫تو از سیاست چی سرت می‌شه.
‫من از سیاست چیزی نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم واسه سیاست دست به چه کارای کثیفی می‌زنید.
‫می‌فهمی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫چیه؟
‫داری به داداش من... توهین می‌کنی...
‫داداشم آدم درستیه.
‫داری زیادی حرف می‌زنی.
‫هی...
‫داد نزنید...
‫اگه مثل اونا رفتار کنیم، ما هم فرقی باهاشون نداریم.
‫همه ساکت شید!
‫پاتو از گلیمت درازتر نکن.
‫من با احمقا همین‌طوری حرف می‌زنم.
‫داداش.
‫بذار بکشمش.
‫داری زیادی زر می‌زنی...
‫بشین...
‫زنده از اینجا بیرون نمی‌ری.
‫همه‌تونو می‌کشم.
‫ما اینو تحمل نمی‌کنیم.
‫الو.
‫بگو داداش!
‫چی شد مانی؟
‫هنوز کسی نیومده اینجا.
‫فکر کنم بو برده.
‫گوشیشم خاموشه داداش.
‫باشه، خودمون حلش می‌کنیم.
‫نمی‌تونه فرار کنه.
‫منتظر می‌مونیم تا اعلام کاندیداها تموم بشه.
‫تو بیا دفتر.
‫کلی کار داریم.
‫باشه.
‫باشه داداش.
‫چه خبره داداش؟
‫شنیدم تو جلسه مشکل پیش اومده.
‫مثل اینکه داداش جاگان عصبی شده.
‫مشکلی پیش نمیاد داداش؟
‫هی!
‫بیخیال شو.
‫من خودم حلش می‌کنم.
‫من رفتم دفتر حزب داداش.
‫خب.
‫فهمیدم که صد در صد کرسی رو بهت می‌دن.
‫جدی؟
‫خبر خوبیه، مگه نه؟
‫داداش...
‫مقامو که گرفتی، ما رو فراموش نکنی.
‫هی.
‫هواتو دارم.
‫چرا الان داری در موردش حرف می‌زنی؟
‫باشه داداش.
‫من یه خورده کار دارم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫قطع کن.
‫هی.
‫زود بیا.
‫هی...
‫یواش برو.
‫بگو، سلوام.
‫برگشتی شهر؟
‫تازه همین امروز صبح اومدم.
‫خب...
‫می‌دونی قضیه چیه؟
‫کومار داره به عنوان کاندیدا انتخاب می‌شه.
‫داداش شیوا حسابی کفری شده.
‫من دارم می‌رم دفتر داداش شیوا.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫وقت نکردی این پیرهن رو اتو کنی.
‫امشب دیر میام.
‫تو شامت رو بخور و بخواب.
‫خداحافظ...
‫بالو...
‫بذارش داخل.
‫تاریخ انتخابات اعلام شده.
‫قبل از اینکه مهلت ثبت‌نام تموم بشه،
‫باید کومار رو بکشیم!
‫داداش، سخت نگیر.
‫فکر نکنم الان وقت مناسبی باشه.
‫من ۱۲ ساله دارم واسه این حزب کار می‌کنم.
‫همه‌ش رو فراموش کردن.
‫صندلی رو دو دستی تقدیمش کردن.
‫فقط واسه چهار تا سخنرانی الکی که رو صحنه کرد.
‫تشویقا همش الکی بود...
‫همه‌شون آدمای پول‌گرفته خودمون بودن که واسه مشروب و بریونی اومده بودن.
‫بدون اینکه هیچ‌کدوم از اینا رو بدونن،
‫بهش دادن...
‫چرا الان داری حرص می‌خوری؟
‫هیچ‌کس بهش رأی نمی‌ده!
‫می‌دونی کی جلوش وایساده؟
‫از حزب حاکم؟؟
‫مورتی.
‫واسه انتخابات کلی پول خرج می‌کنه.
‫در برابر اون حتی ۱۰ تا رأی هم نمیاره.
‫آروم باش داداش!
‫بحث این نیست مانی.
‫تو راه که می‌اومدم تموم پوسترها و بنرهاشو دیدم.
‫این واقعاً داره اذیتم می‌کنه.
‫خیلی خب. حالا گیریم کومار رو کشتی.
‫و فرض کنیم حزب تو رو کاندیدا کرد.
‫فکر می‌کنی می‌تونی مورتی رو ببری؟
‫اون حاضره برای هر رأی ۵۰۰۰ روپیه بده.
‫اگه فقط به پولی که از گل، مشروب،
‫پمپ بنزین، دلالی‌های غیرقانونی و این چیزا درمیاد دل بستی...
‫...هیچ کاری نمی‌تونی پیش ببری.
‫کلی کاسبی دیگه هست که می‌تونیم ازش پول دربیاریم.
‫خرج انتخابات کنیم و هم‌پای اون پولمون رو به رخ بکشیم.
‫وقتی کومار تو این انتخابات بدجوری ببازه...
‫حزب قراره بهت زنگ بزنه
‫و واسه انتخابات بعدی تو رو کاندیدا کنه.
‫اون موقع می‌بینیم چی می‌شه.
‫تا اون موقع صبر کن.
‫حالا چته مانی؟
‫دیگه مثل قبل نیستی.
‫از آدم‌کشی خسته شدی؟
‫اینطوری نیست داداش.
‫من فقط دارم حسم رو می‌گم.
‫میل خودته.
‫پس تصمیم گرفتی که انجامش ندی.
‫باشه، بیخیال. خودم حلش می‌کنم.
‫باشه داداش. فکر نکنم به حرفم گوش بدی.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫داداش...
‫کاران، یه نقشه بزرگ داریم.
‫به بچه‌هامون زنگ بزن.
‫بیارشون تو سوله، نزدیک پل خرابه.
‫باشه داداش.
‫هی. سعی کن بفهمی.
‫این یه کار بزرگه.
‫نمی‌تونم سر تو ریسک کنم.
‫و نمی‌تونم تو رو ببرم اونجا...
‫برگرد خونه.
‫موضوع چیه؟
‫هی...
‫مشکلت چیه؟
‫بچه‌بازی درنیار.
‫همه جا دنبالم می‌افتی و غر می‌زنی.
‫همین دفعه قبل برادرت بهت شک کرده بود.
‫می‌گن کار بزرگیه.
‫قطعاً اونم اونجاست.
‫دردسر می‌شه. برو.
‫باشه، می‌ریم اونجا.
‫اگه داداشم اونجا باشه، من نمیام.
‫وگرنه باید منو ببری اونجا.
‫سلوام
‫مانی...
‫کجا بودی؟
‫ماشینمو دادم تعمیرگاه و پیاده دارم برمی‌گردم خونه
‫بپر بالا.
‫مسیرم به خونه‌ت می‌خوره
‫می‌رسونمت
‫داداش سیوا رو ندیدی؟
‫همه اومدن؟
‫همه اینجان کاران...
‫انگار هاری گیر کرده...
‫نتونست بیاد
‫چش شده؟
‫همیشه غیبش میزنه
‫مانی، از خونه من کجا داری میری؟
‫دارم میرم اداره گذرنامه.
‫پاسپورت؟
‫برای خودت؟
‫برای داداشم.
‫تمام این مدت بیکار بود.
‫الانم که ازدواج کرده.
‫اگه براشون پاسپورت بگیریم و با زنش بفرستیمش خارج،
‫می‌تونه اونجا یه کاری پیدا کنه
‫و همونجا موندگار بشه.
‫آره مانی.
‫زندگی ما با خلافکاری نابود شد.
‫حداقل بذار اون اونجا خوشبخت بشه.
‫بعد از اینکه دینش رفت خارج،
‫تصمیم گرفتم این کارو ول کنم.
‫وقتی ۱۲ سالم بود وارد این آدمکشی‌ها شدم.
‫تا الان نتونستم بذارمش کنار.
‫باید آروم آروم اما قطعی بذارمش کنار.
‫واسه همینه که حتی اگه سیوا کاری بهم بده،
‫سعی می‌کنم با بهونه‌های الکی بپیچونمش.
‫این سکاره
‫تا الان ۲۰ نفرو کشته.
‫همه‌شون هم کله‌گنده بودن.
‫هیچ‌کدومشونم خطا نرفته.
‫می‌دونستم اینطوری میشه.
‫واسه همین ازش خواستم تا کومار رو بپاد.
‫که کار خوبی هم از آب دراومد.
‫سکار بهتون میگه نقشه چیه.
‫ما کومار رو ۲ ماه تعقیب کردیم و فهمیدیم که...
‫هر جا میره ۸ تا ۱۰ نفر باهاش هستن.
‫اما تنها جایی که تنها میره...
‫اون خونه تو بهاراتی ناگار هست.
‫وقتی در مورد خونه پرس و جو کردیم،
‫...فهمیدیم مال عضو سابق شورا، راوی بوده...
‫...یعنی خونه راننده‌ش.
‫۳ سال پیش.
‫کومار راوی رو کشت.
‫راننده‌ش رو هم کشت...
‫تا شاهدی باقی نمونه.
‫بعدش با زن اون راننده رو هم ریخت.
‫و مرتب به اون خونه سر می‌زد.
‫اونجا بهترین جا برای کشتنشه.
‫هیچ دوربین مداربسته یا سگی نیست که نگرانش باشیم.
‫همه‌چی امنه.
‫کومار...
‫دقیقاً ساعت ۱۱...
‫به خونه می‌رسه.
‫وقتی می‌رسه خونه،
‫دو نفر از آدم‌هاش رو می‌فرسته بیرون.
‫وقتی می‌رسه، در همیشه بازه.
‫وقتی میره تو، در رو قفل می‌کنه.
‫اگه در بزنیم، خبردار میشه.
‫همیشه با خودش اسلحه داره.
‫پس بهترین جا برای ما...
‫...فاصله بین جاده و خونه‌ست...
‫...تا کومار رو بکشیم.
‫جاده تا خونه زیاد دور نیست.
‫آدم‌های کومار تو ماشین...
‫...نباید زیاد از خونه دور بشن.
‫دو نفرو بذار تا مراقبشون باشن.
‫امروز جمعه‌ست.
‫کومار قطعاً میاد به اون خونه.
‫وقتی نقشه عملی شد،
‫سکار تصمیم می‌گیره چیکار کنه.
‫چی؟
‫داری به همه‌چی گوش میدی؟
‫خیلی خب، می‌بینیم.
‫مانی، بیا خونه.
‫بیا ناهار بخوریم.
‫نه...
‫یه روز دیگه میام.
‫باشه.
‫بابام اومده، من بعداً میام.
‫خدافظ.
‫من دشمن شماره یک کومار هستم.
‫واسه همین اگه بمیره، پلیس از من بازجویی می‌کنه.
‫اگه الان پام گیر بیفته،
‫منو به عنوان کاندیدا انتخاب نمی‌کنن.
‫پس تا عصر میرم تو دریا قایم میشم.
‫اونوقت می‌تونم به پلیس ثابت کنم که اصلاً تو اون منطقه نبودم.
‫با استفاده از سیگنال موبایل اون منطقه.
‫مهم‌تر از اون، اگه نقشه‌تون شکست بخوره و گیر بیفتین...
‫من باید آزاد باشم تا بتونم براتون وثیقه جور کنم.
‫همه باید گوشیاتونو خاموش کنید.
‫کارو تمیز دربیارین.
‫باشه داداش.
‫هی...
‫هیچ‌جا تنها نرو...
‫پیش من بمون.
‫هی، یه کاریِ ماهی تازه درست کن.
‫با پودر فلفل بیشتر بهش طعم بده.
‫پس چرا هنوز پیداش نیست؟
‫هی.
‫حتماً میاد، صبر کن!!
‫هیچ‌کس درو درست نمی‌بنده...
‫شوهرخواهر...
‫دینش هنوز نیومده خونه.
‫گوشیش خاموشه.
‫چیزی به تو نگفته بود؟
‫چیزی به من نگفت.
‫لابد با دوستاش رفته سینما.
‫میاد.
‫نه شوهرخواهر، اون هیچ‌وقت بی‌خبر جایی نمیره.
‫از بعدازظهر گوشیش در دسترس نیست.
‫می‌ترسم.
‫هی، خیلی داره اصرار می‌کنه!
‫گوشیش هم که خاموشه...
‫حتماً خونه یکی از دوستاشه.
‫برو یه سر بهش بزن.
‫و زود برش گردون...
‫هاری...
‫دینش رو جایی ندیدی؟
‫باشه، اگه دیدیش بهم زنگ بزن.
‫چیه، مانی؟
‫این موقع شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داداشم رو جایی ندیدی؟
‫نه...
‫چطور مگه؟
‫هنوز نیومده خونه.
‫گوشیش هم خاموشه.
‫خونه کاران رو بلدی؟
‫همین نزدیکیاست.
‫باشه، بریم اونجا؟
‫حتماً.
‫هی
‫نگاه کن، اومد.
‫کاران خونه نیست...
‫داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫دارم به داداش سیوا زنگ می‌زنم...
‫اما در دسترس نیست.
‫امروز عصر رفت سمت ساحل.
‫مگه نمی‌دونستی؟
‫چرا امروز رفت؟
‫برنامه‌ای هست؟
‫منم می‌خواستم همینو از تو بپرسم...
‫بگو هاری.
‫داداشت تو بهاراتی ناگاره.
‫بهاراتی ناگار؟
‫آره داداش.
‫باشه. قطع کن.
‫تو بهاراتی ناگار چیکار می‌کنه؟
‫بیا بریم پیشش.
‫سلوام...
‫چیشده؟
‫از جاده چهارم به سیوا زنگ زدم.
‫بهم گفت که تو اینجایی.
‫واسه همین اومدم.
‫داداش هم داره میاد اینجا.
‫داداش سیوا داره میاد اینجا؟
‫آره.
‫پشت تلفن بهم گفت.
‫باشه.
‫کسی که تعقیبت نکرد.
‫بی‌دردسر اومدی؟
‫نه، بی‌دردسر اومدم.
‫داداش!
‫باید برم دستشویی.
‫هی...
‫می‌دونی اینجا چه خبره؟
‫الان این خیلی واجبه؟
‫همش تقصیر توئه.
‫وگرنه تا الان کشته بودمش.
‫بعد از اینکه گند زدی به همه‌چی...
‫ولش کن.
‫اون بی‌گناهه.
‫تو برو.
‫برو.
‫سلوام!
‫دنبال شمع بگرد.
‫مشترک مورد نظر
‫که باهاش تماس گرفتین
‫در دسترس نیست.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫خدایا...
‫مشترک مورد نظر
‫که باهاش تماس گرفتین
‫در دسترس نیست.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫سلوام!
‫دنبال شمع بگرد.
‫راگو!
‫خودتو قاطی این ماجرا نکن مگه اینکه دردسر بخوای.
‫مشکل بین من و جاگانه.
‫چه مرگته؟ تو که گفتی کسی تعقیبت نمی‌کنه!
‫این دیگه چیه؟
‫نمی‌دونم چطوری پیداشون شد.
‫قبل از اینکه آدم‌های بیشتری بیاره
‫باید از اینجا بریم.
‫سلوام!
‫در رو ببند.
‫چت شده؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫بهم بگو.
‫تفنگ رو بذار زمین!!
‫همین الان!
‫تفنگ رو بذار زمین!!
‫بله قربان...
‫وقتی مشخصات ماشین رو چک کردیم...
‫...صاحب ماشین سلوامه.
‫بله قربان...
‫تمام... تمام...
‫تیم بی، کجایین؟
‫نذارین هیچ ماشینی وارد این منطقه بشه.
‫چشم قربان...
‫همونجا راهشون رو ببندیم؟
‫سریع خودتون رو برسونین.
‫خانم...
‫چقدر ازش می‌گذره؟
‫اسمش رانجیته، خانم...
‫تو بانک همین نزدیکی‌ها کار می‌کرده.
‫وقتی بعد از کار از بانک برمی‌گشته...
‫این اتفاق افتاده، خانم...
‫فکر کنم اهل مادورای باشه.
‫با شماره‌ای که رو کارت شناساییش بود به پدر و مادرش خبر دادم.
‫صبح میان، خانم...
‫خبر دادی؟...
‫فقط گفتم تصادف شده، خانم...
‫اولین بار کی بهت خبر داد؟
‫خودم دیدمش خانم.
‫وقتی داشتم گشت می‌زدم دیدمش.
‫حدس می‌زنم...
‫شبیه جای گلوله‌س.
‫دوربین‌های مداربسته رو چک کردی؟
‫نه خانم، هنوز نه.
‫فقط اگه من بگم این کارو می‌کنی؟
‫برو چک کن.
‫چشم خانم.
‫داداش
‫اون ساختمون قدیمیه نزدیک جاده چهارم رو می‌شناسی، درسته؟
‫آره.
‫برو اونجا.
‫این موقع برای چی می‌ری اونجا؟
‫مانی و سلوام سعی کردن جاگان رو بکشن...
‫اما نقشه‌شون شکست خورد!
‫حتی یه کلمه هم در موردش بهم نگفتن...
‫ولی وقتی مشکلی پیش میاد، مدام به من غر می‌زنن.
‫یه کاری بکن.
‫منو اونجا پیاده کن و...
‫خودت همون اطراف پرسه بزن.
‫اگه به چیزی شک کردی، بهم علامت بده.
‫بهم بگو.
‫چرا شلیک کردی؟
‫هی...
‫اونو نمی‌خوام.
‫بده به رفیقم.
‫بعد از مدت‌ها اومده اینجا، هواشو داشته باش.
‫هی...
‫عیبی نداره...
‫بعد از سال‌ها اومده.
‫یکم دیگه بریز!!
‫به سلامتی رفیق!!
‫هی...
‫کوتی.
‫چرا این‌طوری نشسته؟
‫اصلاً در موردش نپرس.
‫از بعدازظهر داره گریه می‌کنه.
‫دوست‌دخترش میرا رو که می‌شناسی، نه؟
‫با یکی دیگه دوست شده.
‫هی.
‫فقط یه عشق یه طرفه بود، مگه نه؟
‫چرا این‌قدر براش ادا درمیاری؟
‫حتی اگه عشق یه طرفه باشه
‫بازم عشقه.
‫می‌دونی، من از ته دل دوستش داشتم.
‫کمک کن به دستش بیارم.
‫خواهش می‌کنم رفیق...
‫هر کاری بگی می‌کنم.
‫یه فکری برات دارم.
‫یه نفری رو می‌شناسم که همسایه‌مونه.
‫مهم نیست دوست‌پسر جدیدِ دوست‌دخترت چقدر گردن‌کلفت باشه،
‫بدون هیچ ردی نیست‌ونابودش می‌کنه.
‫دوست‌دخترت رو دوباره پس می‌گیری.
‫هی.
‫می‌دونی که خیلی مسته.
‫تمومش کن!!
‫فکر کردم داره یه دردسرهایی رو می‌گذرونه.
‫همه‌مون مست شدیم!!
‫بیا بریم.
‫هی، پاشو.
‫بیا.
‫هی.
‫رفیق، کیفت رو بردار!
‫بدش به من رفیق!
‫مراقب باش...
‫من حواسم بهش هست.
‫یه بطری نصفه‌نیمه اونجا مونده...
‫مشروب مجانی برای ساحل‌گردهای خوش‌شانس!! به سلامت برین خونه.
‫حواسم هست.
‫مراقب خودت باش.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ رفیق!!
‫خداحافظ.
‫مراقب باش.
‫گریه‌زاری دیگه بسه...
‫مامان!
‫مامان...!
‫مامان.
‫مامان...
‫هی...
‫مامان مرده!!
‫نمی‌دونم چطور این اتفاق افتاد.
‫نمی‌فهمم اینجا چه خبره.
‫لطفاً زود بیا.
‫اوه، نه!
‫پسر، موتور رو برگردون.
‫چرا؟ کجا؟
‫بهت میگم. موتور رو برگردون.
‫همه از قبل خیلی جلو رفتن.
‫خواهش می‌کنم درک کن...
‫فقط ساکت باش...
‫حتماً از همینجا رفتن.
‫می‌تونیم فوراً برگردیم.
‫کجا می‌خوای بپیچم؟
‫تو راه... بهت میگم.
‫صبر کن. می‌پیچم.
‫سریع بپیچ.
‫برو.
‫همه مدارک رو پاک کردی دیگه، نه؟
‫همه‌چیز پاک شده...!
‫کاران...
‫هی... هی
‫موتور رو نگه دار.
‫صبر کن. من باهاش حرف می‌زنم.
‫داداش...
‫کجا داری می‌ری؟
‫برادر کوچیکترم کجاست؟
‫دینش... دقیقاً پشت سر ما داره میاد.
‫پشت سرتون؟؟
‫کجا بودین؟
‫داداش ما فقط داشتیم...
‫هی...
‫سریع بیا.
‫هی...
‫شما کی هستین؟
‫همه افرادشون رسیدن...
‫هی، وایسا...
‫رفیق، بگیرش...
‫هی...
‫چی شد؟ چرا بهش شلیک کردی؟
‫فرار کرد، منم چون هول شدم بهش شلیک کردم.
‫چیه؟
‫هی.
‫این برادر کوچیکِ مانیه.
‫مانی کیه؟
‫تو فقط ۳ سال از خونه دور بودی.
‫هرچی قبل از اون بود رو فراموش کردی.
‫هی، کومار این داخله.
‫هی...
‫اینجا رو ببین.
‫این مادرشه.
‫رفیق...
‫حس می‌کنم تو خطریم.
‫بیا بریم...
‫بیا از اینجا بزنیم به چاک.
‫بیا بریم.
‫این مادر منه.
‫دیگه هیچ راهی نداریم.
‫حتی وقتی پدرم کشته شد،
‫نذاشتن حتی جنازه‌ش رو ببینم.
‫حداقل برای مرگ مادرم
‫نمی‌خوام این‌طوری بشه.
‫شماره یکی از داداش‌ها رو دارم.
‫مگه بهت نگفتم؟
‫بیا بهش بگیم بیاد.
‫مراسم خاکسپاری مامان رو انجام می‌دیم.
‫مطمئنی میاد؟
‫خیلی بهش کمک کردم.
‫حتماً میاد.
‫سلام، داداش.
‫خوابی؟
‫می‌تونی بیای بهاراتی ناگار؟
‫داداش.
‫بدون اینکه به حرفم گوش بده اومد.
‫تو راهه... داداش!
‫قطعاً میاد.
‫بهش زنگ می‌زنم.
‫هی... بهش زنگ بزن...
‫هی
‫به دهارانی زنگ بزن...
‫چیکار کردن؟
‫ولش کن.
‫هی دهارانی.
‫چرا اینجا تنهایی؟
‫اون کجاست؟
‫داداش.
‫دینش توسط آدمای اونا تیر خورده...
‫چی داری میگی؟
‫شما که دقیقاً پشت سر ما بودین...؟
‫آره... بودیم...
‫پس کجا رفتین...؟
‫هی می‌گفت موتور رو برگردون...
‫که یه چیزی رو اونجا جا گذاشته...
‫قبل از اینکه برسیم اونجا...
‫۴-۵ تا از آدم‌هاش از قبل اونجا بودن.
‫چی داری میگی؟
‫مانی. وایسا...
‫به من گوش کن
‫همین الان ۵ تا از آدم‌هاش اومدن...
‫الان کل گروه کومار اونجان...
‫رفتنت به اونجا خطرناکه. فقط به من گوش کن...
‫مانی
‫به من گوش کن.
‫آهههههه...
‫هی...
‫چرا هنوز نمیاد؟
‫دیگه کم‌کم پیداش میشه
‫میاد.
‫خودشه.
‫هی...
‫شما برین.
‫ما به حسابش می‌رسیم.
‫سوار ماشین شین
‫بیا.
‫هل نده...
‫محکم بگیرش
‫محکم نگهش دار...
‫مراقب باش... مراقب باش...
‫زود باشین بجنبین...
‫هل نده...
‫بلندش کن.
‫مراقب سرش باش
‫مراقب باش.
‫ببر داخل...
‫ببرش تو
‫یکی اینجا رو بگیره... دارم تعادلم رو از دست میدم
‫محکم بگیر.
‫هی کوتی... ‫برو تو.
‫آره. حالا بکش
‫هی. مراقب پاش باش...
‫چی شده؟
‫هی
‫با توام مگه نه؟
‫داداش
‫چرا این‌طوری می‌ره؟ داداش؟
‫حداقل تو یه چیزی بگو؟
‫اگه هردوتون ساکت باشین من چیکار کنم
‫اوه خدایا...
‫پسره... جونش رو از دست داد
‫پسرجون...
‫می‌تونیم بریم؟؟
‫لطفاً نگران نباش پسرجون
‫امشب می‌تونی پیش ما بمونی!
‫فردا همه‌چیز رو درست می‌کنیم
‫سوریا. ‫یه لحظه
‫بگو داداش...
‫۵۰۰ روپیه داری؟
‫پولی که داشتم رو دادم برای مراسم
‫برای ماشین بنزین می‌خوام
‫توشه. الان میارمش
‫اشکال نداره. خب ولش کن.
‫بعداً می‌تونی بدیش
‫برای دوستت چی اتفاقی افتاد؟
‫موضوع چیه؟
‫دوستم بعد از مدت‌ها اومد اینجا
‫همگی با هم یه مهمونی کوچیک گرفتیم...
‫همگی مست رفتیم خونه
‫یهو بهم زنگ زد
‫گفت داداشِ مانی مرده افتاده
‫کومار توی خونه‌اش مرده افتاده
‫مادرش کشته شده
‫گفت مادرش رو ول نمی‌کنه برگرده
‫پدرش سه سال پیش مرد
‫ما تصمیم گرفتیم کارای مراسم رو انجام بدیم
‫اما نمی‌دونیم باید چیکار کنیم
‫همون موقع بود که بهت زنگ زدیم...
‫خدا رو شکر که اومدی
‫من چه کار اشتباهی کردم؟
‫من حقم این نیست؟
‫یکی پدرم رو کشت
‫یکی مادرم رو کشت
‫نمی‌دونم چرا مردن
‫اما یه چیزی
‫از هیچ‌کس که باعث این کار شده نمی‌گذرم.
‫برام مهم نیست اگه آدم کله‌گنده‌ای باشه...
‫من چیزی برای از دست دادن ندارم
‫پس نمی‌ترسم
‫هی...
‫کی گفته تو الان یتیمی؟
‫همه برین بخوابین
‫رفیق... بخواب
‫صبح با هم حرف می‌زنیم
‫من یه چیزی دارم که تو بهش علاقه داری.
‫فردا صبح بیا به عمارت
‫حضوری بهت می‌گم
‫فردا می‌بینمت...
‫الو...
‫من بالاام.
‫بیا بالا.
‫بشین.
‫چرا گفتی بیام؟
دانلود فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی www.Baharatmovie.com
‫اوه خدایا...
‫الان کی از اون مراقبت می‌کنه؟؟
‫خیلی زود رفتی
‫دینش...!
‫داداش.
‫به دینش نگاه کن.
‫نگاش کن. اون ما رو ترک کرده.
‫کی برای این قضیه پرونده‌اش رفت دادگاه؟
‫کاران و دهارانی امروز صبح خودشون رو به دادگاه تسلیم کردن.
‫بقیه پسرا جاشون امنه.
‫مرگ داداشم....
‫و وضعیت فعلی خودم
‫پدرم یکی از دلایل تمام این اتفاقاته.
‫همه‌چیز از اونجا شروع شد.
‫اون زمان ۱۲ سالم بود.
‫کلاس ششم بودم.
‫پدرم یه افسر پلیس صادق بود.
‫ما بدهی زیادی داشتیم.
‫اما اون حتی یه روپیه هم رشوه نمی‌گرفت.
‫اون بدون هیچ ترسی در برابر آدمای کله‌گنده وظیفه‌اش رو انجام می‌داد.
‫توی روستای ما یه آدم شرور به اسم راجا بود.
‫وقتی به خاطر یه پرونده قتل دستگیر شد.
‫پدرم علیه اون شهادت داد.
‫اما چون پدرم افسر پلیس بود.
‫شهادتش پذیرفته نشد.
‫به دلیل نبود مدارک کافی.
‫اون آزاد شد
‫به محض اینکه آزاد شد.
‫پدرم رو به خاطر شهادت دادن علیهش به قتل رسوند.
‫بعد از اون. ‫خودم و...
‫مادرم و برادر کوچیک‌ترم خیلی سختی کشیدیم.
‫نزول‌خورا خونه‌مون رو گرفتن.
‫مادرم برای گذران زندگی شروع کرد به کار توی ساختمون‌سازی ‫و کلی کارای متفرقه دیگه
‫من درسم رو ول کردم
‫و شروع کردم به کار کردن.
‫وقتی ما اینجا اینقدر سختی می‌کشیدیم.
‫کسی که پدرم رو کشته بود.
‫با خانواده‌اش خوشحال بود.
‫تصمیم گرفتم ولش نکنم.
‫وقتی صبح‌ها روزنامه می‌فروختم.
‫اون بچه‌اش رو می‌برد مدرسه
‫هر روز این رو می‌دیدم.
‫و یه روز. تعقیبش کردم.
‫یه چاقو کشیدم و از روی عصبانیت بهش ضربه زدم
‫بعد از اون. افتادم کانون اصلاح و تربیت.
‫اونجا با چند نفر دوست شدم...
‫وقتی اومدم بیرون. به داداش سیوا ملحق شدم.
‫قاطی این مافیاها شدم. کشت و کشتار و این چیزا
‫پول جمع می‌کردم ‫و کل زندگیم همین‌طوری نابود شد.
‫همه‌چیز با همون یه قتل شروع شد.
‫اون نفرین هنوز داره دنبالم میاد.
‫نه. نه.
‫فعلاً همون کافیه.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتم بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه.
‫بشین. بشین. بشین.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫همگی غذا خوردین؟
‫آره. خوردیم.
‫براتون سواله که این کیه؟
‫یادتونه چند روز پیش ‫بهم کمک کردین؟
‫داداش.
‫کی این‌طوری بستت؟
‫مراقب باش.
‫پاشو.
‫چی شده؟
‫الو.
‫کجایی؟
‫من بیرونم.
‫چطور؟
‫اول. برو یه جای امن.
‫مانی در موردت فهمیده.
‫چی داری میگی؟
‫چطوری؟
‫اومد خونه‌ام و... ‫چاقوش رو گذاشت زیر گلوم.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫باشه. قطع کن.
‫الو.
‫الو
‫یه چیزی دارم که بهش علاقه داری.
‫فردا صبح بیا به عمارت.
‫موضوع چیه؟
‫حضوری بهت می‌گم.
‫فردا می‌بینمت.
‫تمام داستانت رو بهم گفت؟
‫تا جایی که من می‌دونم.
‫هنوزم فکر می‌کنن آدمای جاگان ‫همونایی هستن که بهش شلیک کردن.
‫هیچ‌کس چیزی در مورد تو نمی‌دونه.
‫اگه واقعاً می‌خوای انتقام مرگ پدر و مادرت رو بگیری...
‫پس به حرفم گوش کن.
‫نترس.
‫ما باید با دشمنِ دشمنمون متحد بشیم.
‫تا وقتی شیوا اونجاست... من جرأت نمی‌کنم به مانی دست بزنم، برای همین...
‫یه نفوذی تو گروهشون گذاشتم تا شیوا رو بندازم زندان.
‫اما پلیس آمارش رو به شیوا داد.
‫بعدش. ‫بهش پول دادم و...
‫ازش خواستم مانی رو بکشه.
‫اما اون قسر در رفت.
‫تازه اون موقع فهمیدم.
‫برای کشتن همچین آدمای گنده‌ای، نمی‌تونی مستقیم بری جلو.
‫حالا کومار مرده.
‫بعدش، اونا شیوا رو کاندید می‌کنن.
‫بنابراین. تا انتخابات...
‫اون به آدمای زیادی نیاز داره تا صحنه رو آماده کنن. پوسترها رو به دیوار بچسبونن.
‫تو همه این کارا رو می‌کنی و...
‫وارد گروه میشی.
‫وقتی رفتی تو،
‫چه شیوا باشه، چه مانی یا هر کس دیگه‌ای.
‫اگه تنها گیرشون آوردی،
‫فوری به ما زنگ بزن...
‫بقیش با ما.
‫تا آخرش باهاش بمون.
‫هر جا رفت، دنبالش برو.
‫بالاخره یه جا تنها گیرش میاریم...
‫مانی.
‫چی شده؟
‫سلوام...
‫هی... سلوام.
‫سلوام چطوری مرد؟
‫بهم بگو.
‫هی!
‫کار کی بود؟
‫کی؟
‫آدمای جاگان بودن؟
‫دارم ازت می‌پرسم.
‫بهم بگو کار کی بود؟
‫جاگان.
‫همه‌شون اون تو هستن.
‫حالا بهم بگو؟
‫اونجا خشکِت نزنه. قضیه چیه؟
‫دارم از جفتتون می‌پرسم.
‫یه چیزی بگین؟
‫هی!
‫یالا، پسر.
‫بزن منو. یالا...
‫یالا، پسر.
‫بیا...
‫بیاین تا حد مرگ بزنیمش...
‫بهش شلیک کن!
‫به چی زل زدی؟ شلیک کن...
‫بهش شلیک کن!
‫تفنگ رو بده به من...
‫هی!
‫هی، بهش شلیک کن...
‫اون تفنگ رو بردار...
‫هی!
‫یالا!
‫هی!
‫تو قراره بمیری...
‫بزنش...
‫می‌کُشمت!
‫خانم.
‫شیوا و بای دیشب ساعت ۱۱ سوله رو ترک کردن.
‫و زدن بیرون.
‫فکر کنم مستقیم رفتن به همون ساختمون.
‫بای الان فراریه، خانم.
‫آه...
‫رانجیت، درسته؟
‫پدر و مادرشون از مادورای اومدن؟
‫اومدن، خانم.
‫تو پاسگاه نگه‌شون داشتیم.
‫خانم، خیلی اتفاقا افتاده.
‫آدمای زیادی تو یه شب کشته شدن.
‫من هیچی نمی‌فهمم، خانم.
‫خانم.
‫خانم!
‫بچه جون... بچه جون...
‫دیدی کی بابات رو کشت؟
‫جناب افسر داره ازت می‌پرسه، درسته؟ بدون هیچ ترسی بهش بگو.
‫تا آخرش باهاش بمون.
‫هر جا رفت، باهاش بمون.
‫بالاخره یه جا تنها گیرش میاریم...
‫همون‌طور که گفتین قانعش کردم، خانم.
‫قبول کرد.
‫بفرمایید، خانم.
‫من تمام اتهامات علیهت رو می‌بندم...
‫اینجا همه تو رو به اسم می‌شناسن.
‫از این به بعد، نیازی نیست تو این منطقه بمونی.
‫فقط اگه اطلاعاتی داشتی بهم زنگ بزن.
‫برو.
‫ممنون، خانم.
‫یه خونه زرد رنگ تو دومین پیچ سمت چپ، بعد از جاده چهارم هست.
‫فقط اگه من بهت بگم این کارا رو می‌کنی؟
‫برو ببین چیه.
‫خانم.
‫یه پیام به گوشیتون فرستادم.
‫من نزدیک جاده چهارمم.
‫مانی اینجاست.
‫اگه بیای، می‌تونیم بکشیمش.
‫دومین فرعی سمت چپ، بعد از جاده چهارم.
‫یه خونه زرد اونجاست.
‫چقدر زود می‌رسی؟
‫بعد از تمام تشریفات قانونی،
‫جسد رو بفرستین بیمارستان عمومی.
‫اگه پدر و مادرشون اومدن، بگو بیان پاسگاه.
‫من بهش رسیدگی می‌کنم.
‫حتی اگه بندازمت زندان، بازم میای بیرون
‫و یه راجای دیگه رو می‌کُشی.
‫یکی مثل من بزرگ میشه...
‫همه چیز از پدرم شروع شد...
‫اما بذار من تمومش کنم.
‫خانم...
‫بیا، بریم پاسگاه.
‫تو درگیری بین جاگان و شیوا،
‫بیانیه نویسنده رو بگیرین که تأیید کنه با هم تبادل آتش داشتن.
‫باشه. ماشین رو روشن کن.