« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫اولترا تین، پرفورما، لاو،
‫جینز، پیور سنسیشن،
‫استیمولیتینگ، کلاسیک، اکسترا لارج،
‫اکسترا استرانگ، تروپیکال،
‫تروپیکال کالر...
‫اینویزیبل، پلژر مکس...
‫و بدون لاتکس.
‫باید انتخاب کنیم.
‫من تروپیکال رو برمیدارم، ‫سیب سبز یا توت فرنگی.
‫من رنگیها رو نمیفهمم.
‫- چی رو نمیفهمی؟ ‫- چه فایده ای داره؟
‫تبلیغاتیه.
‫شفافها رو میفهمم چرا آدم بخواد.
‫باشه، مثل همیشه ادامه بدیم.
‫هنوز چسبیدیم به ‫رفتارهای خرده بورژوامون.
‫خدا نکنه یه کم هیجان نشون بدیم.
‫کجا بودی؟ دو ساعت خوابیدی. ‫چی خوردی؟
‫زاناکس، بنزودیازپین و دیازپام.
‫پر از ایکس و زد.
‫من همون معمولیش رو میگیرم:
‫سایز متوسط، روان کننده دار و شفاف.
‫بیخیال. ‫برای قرار اول خیلی قشنگ نیست.
‫- چی؟ ‫- اینکه با کاندوم تو جیبت بری.
‫- که نمیخواد تفتیشمون کنه. ‫- من دوست دارم تفتیش بشم.
‫اگه تفتیش ماهرانه انجام بشه،
‫مثل نوازشه.
‫نه بچه ها. بد دیده میشه.
‫ولی اگه گرفت و کاندوم نداشتیم، ‫مثل آماتورها به نظر میایم.
‫آخرش هم فقط تو تخت بغل هم میخوابیم؟
‫چرا که نه؟
‫بیاین از هر مدل کاندوم یکی بگیریم...
‫بیاین بریم. ‫زندگی یه زنجیره از فرصتهاست.
‫چرا از هر کدوم یکی نگیریم؟
‫چرا شکلهای دیگه خودمون رو کشف نکنیم؟
‫وقتی میشی جنسیت شناور و چندجنسیتی، ‫اعصابم خورد میشه.
‫چندعشقی رو هم اضافه کن.
‫ترسیدی، نه؟ ‫از اینکه از دوتاییهای همیشگی بزنی بیرون؟
‫بسه دیگه! یکی رو انتخاب کن. ‫دیر شده. دوباره بخونشون.
‫باشه.
‫اولترا تین، پرفورما، لاو،
‫جینز، پیور سنسیشن،
‫استیمولیتینگ، کلاسیک، اکسترا لارج،
‫اکسترا استرانگ، تروپیکال،
‫تروپیکال کالر،
‫اینویزیبل، پلژر مکس، بدون لاتکس.
‫تو انتخاب کن.
‫- من روی تروپیکال اصرار دارم. ‫- من کنار میکشم.
‫فقط پولش رو بده.
‫دربی رو از دست میدیم.
‫فردا یکشنبه کسل کننده ایه. مرکز خرید؟
‫آره، بریم خوشبختی رو ‫بین غم مردم پیدا کنیم.
‫من فکر کردم میتونیم کباب بخوریم.
‫عجیبه که برای شام ‫میریم خونه اش.
‫ترجیح میدادم بیرون غذا بخوریم.
‫اینجوری بهتره.
‫نه دردسر حساب داریم، ‫نه دودلی برای رفتن خونه.
‫از اول راحت و خودمونی هستیم.
‫- عشق قرار نیست راحت و خودمونی باشه. ‫- ولی ناراحت هم نباید باشه.
‫دیوانه وار
‫چریلی، د لوکا...
‫مغزم قفل کرده.
‫طبقه آخره، پس واحد ۱۰ یا ۱۱ میشه.
‫پس یا سالاست یا کوکوملا.
‫- اگه کوکوملا باشه، من رفتم. ‫- سالا رو امتحان کنیم.
‫- بله؟ ‫- پیرو.
‫راه پله سمت راست، طبقه آخر.
‫وای، چه وقت شناسه.
‫نه، نه دخترها. زیادی تاریکه.
‫آره. مثل کلاب شبانه شده.
‫من دوستش دارم.
‫نقشها رو محو میکنه، هویتها رو قاطی میکنه،
‫سایه ها رو میشوره میبره.
‫تو تاریکی همه شبیه همیم.
‫- دوباره سیگار میکشی؟ ‫- هیچوقت ترک نکردم.
‫چراغ بزرگه رو روشن کن.
‫- نه، این زیادیه. ‫- نورافکنها؟
‫نور از بالا؟ دیوونه شدی؟ ‫رنگ و رو رو نابود میکنه.
‫فکر کنم همین خوبه.
‫معذبم.
‫شاید کد مورس باشه.
‫- شمع؟ ‫- آره، چه عالی.
‫دعوت به شام، شمع... ‫بیاین شورت هامون رو هم دربیاریم.
‫اتفاقا اصلا نپوشیدیم.
‫واقعا؟
‫شوخی کردم، املها.
‫- من روی شمع اصرار دارم. ‫- بیخیالش شو.
‫این تیپ دامن کوتاه و بوت ساق کوتاه ‫یک کم دوپهلوئه.
‫- ما دوپهلوایم. ‫- خودت شاید.
‫- داره میاد بالا. ‫- تغییر دقیقه نودی گند میزنه.
‫من اینو میپوشیدم.
‫چرا باید همیشه سعی کنیم ‫خوشحالش کنیم؟
‫فقط یه پلیور بلنده.
‫کوتاهه. حتی دوپهلوتر.
‫حیوانهای ماده برای جذب نرها ‫کارهای عجیبی میکنن.
‫دقیقا. حیوانها.
‫حداقل تی شرت چه گوارا رو بپوش.
‫قرمز و معمولیه، ‫ولی حداقل انقلابیه.
‫نه.
‫باز است.
‫- جالبه. ‫- بریم تو.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن...
‫گل مینا. چه غم انگیز.
‫- چرا همیشه منو کوچیک میکنی؟ ‫- دستاتو بیار پایین.
‫صبر کن.
‫یه فکر بد میتونه کل شبو خراب کنه.
‫هممون با هم تکرارش کنیم.
‫یه فکر بد میتونه کل شبو خراب کنه.
‫وقتی از دهنت پرید دیگه دیره.
‫- یالا! ‫- یالا.
‫هی!
‫سلام. بیا تو. الان میام.
‫هی؟
‫چرا گفتیم هی؟
‫هی، آخ.
‫شروع فوق العاده ای بود. ‫آفرین به همگی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- عصبی به نظر میاد. ‫- آره.
‫مثل زنبور به همه چی میخوره.
‫گفتم خیلی تاریکه.
‫نه، دوباره نه!
‫- یادت نره، سرحال. ‫- صمیمی.
‫- آروم. ‫- مهمون نواز.
‫تو خونه مونه. ‫از این مهمون نوازتر که نمیشه...
‫اومدم. سلام.
‫- یه کم زیادی تاریکه؟ ‫- یه کم.
‫دنبال یه حس نور و سایه بودم،
‫مثل سبک کاراواجو، ولی جواب نداد.
‫سلام.
‫خدایا، چه بوسه بی جونی.
‫در حد بچه مدرسه ای ها.
‫چه گل میناهای قشنگی. ممنون.
‫واقعا گل مینا رو دوست دارم.
‫گل خیلی جون سختیه. ‫این چیز عجیبیه.
‫دیگه کسی اینا رو کادو نمیخره.
‫این همه کادو!
‫- شراب میخوای؟ ‫- آره، لطفا.
‫جای قشنگی داری.
‫معلومه خونه خودته.
‫پر از رنگه، پر از حسه.
‫خاکستری هم زیاد داره.
‫خیلی خاکستریه؟
‫- نه، نه. ‫- قبلا رختشورخونه بوده.
‫قشنگه. خاکستری به همه چی میاد.
‫اون مشکیه.
‫از همین الان دستپاچه شده.
‫حواستون باشه بچه ها. از اون مدلای ‫چوبی، تنباکویی، با رگه وانیله.
‫به سلامتی...
‫باشه، به سلامتی.
‫چی شده؟
‫من فوبیای نخ دارم.
‫- چی؟ ‫- فوبیای نخ.
‫تقصیر یه راهبه تو دبستانمه.
‫اگه یه نخ آویزون میدید، تنبیهمون میکرد
‫و مجبورمون میکرد واسه شلختگی ‫یه گوشه وایسیم.
‫ببخشید.
‫دعوتت به خونه م عجیب بود؟ ‫راستشو بگو.
‫عجیب؟
‫نه. چرا؟
‫باعث شد شنبه شب لازم نباشه ‫میز رزرو کنیم.
‫درسته.
‫- ایده خوبی بود. ‫- باشه.
‫هیچ قصد پنهانی نداشتم.
‫آره، معلومه.
‫فقط دوست دارم خونه بمونم.
‫- انگار مشکل اجتماعی داریم. ‫- چرا؟ دوست داریم خونه بمونیم.
‫هیکی کوموری ها هم همینطورن.
‫منظورم اینه که آشیونه مو دوست دارم.
‫- گفت آشیونه؟ ‫- میترسم همینو گفته باشه.
‫آشیونه، یعنی...
‫منظورم مفهومشه.
‫ایده ش اینه که، یعنی، همه چی...
‫- آشیونه. ‫- آدمو دربرمیگیره...
‫- آره، یه آشیونه. ‫- آره.
‫- برم لازانیا رو چک کنم. ‫- باشه.
‫هر چی جز آشیونه!
‫آشیونه نه، خواهشا! یالا!
‫بریم چاقوی لازانیا رو بیاریم، ‫اخته ش کنیم و خلاص.
‫داریم چیکار میکنیم؟
‫ما که نمیشناسیمش. غریبه ست.
‫چند بار روی آستانه یه خونه وایسادیم؟
‫چند بار وارد زندگی یکی شدیم،
‫غذای بقیه رو خوردیم، ‫روی مبل یه غریبه نشستیم؟
‫سلام کردیم، خداحافظی کردیم.
‫واقعا نمیشه به غریبه ها اعتماد کرد.
‫جا اشغال میکنن، به حریم آدم وارد میشن،
‫حق و حقوق طلب میکنن.
‫آخرش خودت میشی غریبه.
‫چرا همه چی هی تکرار میشه؟
‫اگه قراره اینجا همین اتفاق بیفته، ‫من میرم بخوابم.
‫- یه کم مزه آوردم. ‫- ممنون.
‫- بیشتر بریزم؟ ‫- آره.
‫چرا نمیذاریم خودش بریزه؟
‫دمپایی هاشم پاش کنیم؟
‫پس واسه چی کتابای فمینیستی ‫کارلا لونزی رو خوندیم؟
‫که آینده ای پر از غذای پخته ‫جلوی روش تکون بدیم؟
‫مهمونه.
‫کارلا لونزی بطری رو پرت نمیکرد سمتش.
‫حالا سر اینکه کی بریزه مشکل داریم.
‫یعنی من بریزم یا تو میریزی؟
‫مگه فرقی هم میکنه؟
‫آره.
‫شایدم نه، نمیدونم. بستگی داره.
‫فمینیسم یا آداب معاشرت؟
‫جابه جایی نقشها یا مهمون نوازی مودبانه؟
‫بازم اون راهبه ها...
‫نه، کارلا لونتسی.
‫باشه، اگه کمک میکنه، من نمیخورم.
‫بخور، بخور.
‫تو رستوران گارسون ‫برامون میریخت.
‫میدونستم ترجیح میداد ‫بیرون از آشیونه همو ببینیم.
‫داشت شوخی میکرد. بیخیال دخترها، سخت نگیرین.
‫دیدین؟ بی ادب بودیم ‫که حرف رستوران رو زدیم.
‫داشتیم صادق بودیم.
‫مرزش خیلی باریکه.
‫اینجا خیلی بهتر از رستورانه.
‫باید رزرو کنی... ‫این رو قبلا گفتیم.
‫من آدم رستوران رفتن نیستم،
‫یا پیتزا فروشی، تراتوریا، بار شراب...
‫- آدم زیاد داره. ‫- اونجا هم باید میز رزرو کنی.
‫حتی غذاخوریها هم نه.
‫هرچند این روزها غذاخوریها ‫دارن منقرض میشن.
‫کاملا دستپاچه شده.
‫ولی خیلی بامزه ست.
‫- منتظر کسی هستی؟ ‫- تایمر فره.
‫- گرسنه ای؟ ‫- آره.
‫بریم سر میز دراز بکشیم؟
‫من گفتم دراز بکشیم؟
‫قطعا گفتی.
‫ولی اعتراف میکنم خیلی گرسنه ام ‫و خوشحال میشم دراز بکشم.
‫میرم لازانیا رو بیارم.
‫واقعا اینو گفتیم؟
‫بیخیال. کی گفت؟
‫تو نگفتی؟ گفتی؟
‫نه، من علاقه ای به سکس ندارم.
‫حداقل الان نه.
‫تو!
‫خب که چی؟ ‫دراز کشیدن، نشستن. بیخیال!
‫- میدونستم کار توئه. ‫- من لغزشهای فرویدی رو دوست دارم.
‫برای این بود که یه کم تکونش بدیم، ‫چون شروعمون با...
‫- کمکم کن. ‫- کارلا لونتسی.
‫کارلا لونتسی.
‫شب طولانی ای میشه.
‫ممنون که مسخره ام نکردی.
‫دستهات رو بده به من.
‫- چی؟ ‫- دستهات.
‫فقط یه لحظه.
‫ممنونم طبیعت و استاد، ‫برای این غذا و این نعمتها.
‫ایتاداکیماس.
‫همیشه.
‫منو ببخش. دست خودم نیست.
‫خنده دار نیست، ولی خنده ام میگیره.
‫وقتی کسی میخنده ‫نشونه خوبیه، نه؟
‫من یه دوره بودایی داشتم. ‫برای همین نمیخندم.
‫واقعا؟
‫دو ماه پیش، بهم برمیخورد.
‫چرا همیشه این مزخرفات از دهنمون درمیاد؟
‫منو ببخش. جدی میگم.
‫تازه، تجربه فوق العاده ای هم بود.
‫یوگا کار میکردیم،
‫مدیتیشن، تنفس عمیق...
‫شوخی aside، واقعا برات خوبه.
‫فکر میکنم فلسفه جالبی هم هست.
‫من متمرکز بودم،
‫در هماهنگی کامل با کائنات.
‫و همیشه جای پارک پیدا میکردم.
‫- آتش بس. ‫- آتش بس.
‫- خوب بودی. ‫- تو هم همینطور.
‫- ممنون. ‫- فعلا امتیازها برابره.
‫بچگی کلاس بازیگری میرفتم. ‫بعد دو ماه ولش کردم.
‫چرا؟
‫نمیدونم. به من نمیخورد. ‫احساس آزادی نمیکردم.
‫این ایده که بری ‫تو کفشهای یکی دیگه،
‫کلمه های بقیه رو بگی ‫که مال خودت نیست...
‫میتونیم یه فصل کامل باز کنیم ‫درباره اینکه چی واقعا مال توئه، لارا.
‫ولی این کار رو نمیکنیم. ‫ما یه جمع بی سر و صداییم.
‫ولی یه چیز یادمه، ‫یه تمرین.
‫تو دو ردیف می ایستادیم، ‫روبروی هم،
‫و باید تصور میکردی آدم روبروت ‫داره جوونتر میشه.
‫باید اون رو بچه تصور میکردی.
‫من با یه پسری همگروه شدم ‫که اصلا نمیتونستم تحملش کنم.
‫ولی بعد از اینکه بچه تصورش کردم...
‫خیلی بهش علاقه مند شدم...
‫بازگشت به معصومیت؟
‫آره، به معصومیت.
‫به ریشه ها.
‫به شبی که توش همه گاوها سیاهن.
‫امتحانش کنیم.
‫چون نمیتونی منو تحمل کنی؟
‫نه. ادامه بده.
‫باشه.
‫برگردیم عقب تو زمان.
‫چرا تو لحظه های رسما رمانتیک ‫حواسم پرت میشه؟
‫تمرکز میکنم روی رنگ ریخته دیوار،
‫بوی آبگوشتی که راهبه ها درست میکردن،
‫و سعی میکنم فرکانس رادیو واتیکان رو یادم بیاد.
‫سویلار، مانچینی، اندیکا،
‫آنجلینیو، کریستانته، پاردس،
‫پلگرینی، دووبیک و دیبالا.
‫تا کجا رسیدی؟
‫دیبالا.
‫وقتی هشت سالت بود.
‫واقعا؟
‫چه جور بچه‌ای بودم؟
‫خجالتی...
‫و خوشحال.
‫- نوجوون که بودم چی؟ ‫- کمتر خجالتی بودی.
‫- کمتر هم خوشحال بودی. ‫- غم نوجوونی.
‫- طبیعیه. ‫- آره.
‫وقتی مدت طولانی نقش بازی میکنی ‫و آخرش خودت هم باور میکنی.
‫مثل اتفاقی که برای بازیگرا ‫تو کلاسای بازیگریت میفته.
‫درسته.
‫من چی؟
‫من بچگی چه جوری بودم؟
‫تو...
‫آروم بودی.
‫- متعادل، پخته. ‫- زیادی پخته.
‫سال اول دبیرستان ‫یه دوست دختر ثابت داشتم.
‫محاله!
‫- یه عاشق‌پیشه. ‫- یا یه محافظه‌کار ترسو.
‫- به نظرم عاشق‌پیشه. ‫- منم میگفتم عاشق‌پیشه.
‫عاشق‌پیشه و تک‌همسر.
‫آه، خب... من شهوتران بودم.
‫چه هیجان‌انگیز!
‫آروم باش. شوخی کرد.
‫- من فوکاچیا رو میارم. ‫- باشه.
‫آدم تو یه عمر چند بار میتونه ‫آبروریزی کنه؟
‫- چند بار؟ ‫- مگه چی گفتم؟
‫شهوتران. چی شد یهو؟
‫- خب... ‫- به نظرت خنده‌دار بود؟
‫- یه کم. ‫- مناسب بود؟
‫حساس، جذاب... خب؟
‫- تو دیگه شروع نکن. ‫- دارم شوخی میکنم.
‫دیگه بسه. تو همه چی رو خراب میکنی.
‫- من همه چی رو خراب میکنم؟ ‫- آره.
‫من؟
‫- باشه پس. من دارم میرم. ‫- کجا میری؟
‫اینجا حبسیم. نمیتونی بری.
‫اینجا، روی اون پاف دیگه.
‫از این جمله خوشم میاد، دارم میرم.
‫حس آدمای دنیا‌دیده رو میده.
‫یا این یکی. شاید همه‌شونو امتحان کنم.
‫و اگه دلم خواست، دوباره میرم.
‫تو میگی: رفت؟ ‫آره. کجا؟ اونور، روی مبل.
‫یه کم فوکاچیا بخور.
‫آروغ زد.
‫- نه. ‫- چرا، زد.
‫تو چین نشونه رضایته.
‫اوه، نه! سکسکه نه. خواهش میکنم، نه!
‫اوه، خدا!
‫یا مسیح. زهره‌ترکم کردی.
‫ولی خوبت کرد.
‫صبر کن.
‫شاید.
‫بعضی وقتا که تو خونه تنهام،
‫این کارو میکنم.
‫چیکار؟
‫جیغ میزنم.
‫جیغ میزنی؟
‫جیغ میزنم.
‫نمیدونم چرا اینو بهتون گفتم.
‫حالا که فکر میکنم، ‫هیچوقت به هیچکس نگفته بودم.
‫- عجیبه. ‫- میخواستم صادق باشم.
‫مگه ما هم کارای عجیب نمیکنیم؟
‫خب، اگه قراره صادق باشیم...
‫بگو.
‫میشه ساکت باشی؟
‫- جواب نداد. ‫- برگشت. میرم یه کم آب بیارم.
‫ببخشید.
‫ما تو خونه جیغ میزنیم؟
‫به نظرت این طبیعیه؟
‫این باعث میشه خوب به نظر برسیم؟
‫آدم به یه عادت عجیب نیاز داره. ‫به شخصیتش رنگ میده.
‫ولی کسی از شخصیت تو خوشش نمیاد، ‫اگه ناراحت نمیشی بگم.
‫ما خوشمون نمیاد، اونم خوشش نمیاد. ‫مخصوصا ما.
‫- من بدم نمیاد. ‫- بدت نمیاد؟
‫نه. آدم باحالیه.
‫خواهش میکنم، بذارین این قابل تحمل بمونه. ‫بذارین این شب تموم بشه.
‫- جرعه‌های کوچیک؟ ‫- آره.
‫بهتری؟
‫- نه. ‫- جواب نداد.
‫صبر کن. اینو امتحان کن.
‫میتونی برعکس آب بخوری؟ ‫سرتو بذار اینجا.
‫از این طرف بخورش.
‫لباتو بذار اینجا...
‫آب باید به سقف دهنت بخوره.
‫مطمئن نیستم...
‫ببینیم.
‫- ببخشید. ‫- حتما. برو.
‫زن و دختر داره. ‫دوباره همون داستان.
‫ما چقدر احمقیم!
‫زن داره. یکی دیگه!
‫کی قرصای تثبیت خلقشو قطع کرده؟
‫تو همونی که وسواس مردای دست‌نیافتنی رو داری.
‫نه، نه. من هیچ ربطی ‫به آدمای پرخاشگر و شلوغ ندارم.
‫دوست داری رنج بکشی؟ ‫ته‌مونده‌ای باشی که هیچکس انتخابش نمیکنه؟
‫مردای متأهل آسونن.
‫چرند نمیگه.
‫- اونا گرفتارند، ما آزادیم. ‫- آزاد؟
‫آزاد و بدبخت.
‫روابط مریضی که همیشه وجود داشتن.
‫مثل لوئیجینو که ما رو بازی میداد ‫در حالی که با یه دختر دیگه بود.
‫اون دوران دبستان بود. ‫قسم میخوردی با معلم قرار میذاره.
‫پیش میاد! روزنامه نمیخونی؟
‫داره برمیگرده.
‫بعدا باهات حرف میزنم.
‫یعنی چی که اون مایا رو ترجیح میده؟
‫عزیزم، فقط دارن ‫با هم فیلم میبینن.
‫برو پیششون روی مبل بشین. ‫تو هم فیلمو ببین.
‫عزیزم، دیگه گریه نکن.
‫معلومه که دوستت داره.
‫والریا همیشه بهترین دوستت بوده،
‫و مایا اونو ازت نمی‌دزده، ‫نگران نباش.
‫نه، مایا هرزه نیست.
‫من از این جور حرف زدن خوشم نمیاد.
‫چرا میخوای برگردی خونه؟
‫بیخیال، رزا.
‫به نظر بابای فوق‌العاده‌ایه.
‫از الان میگی بابای خوبی میشه؟
‫میشه همتون آروم باشین؟
‫حلقه ازدواج نداره.
‫لباسای چروک، شنبه‌شب هم آزاده.
‫یه مرد مجرده که ول شده به حال خودش.
‫و یه دختر داره که ساعت ده شب بهش زنگ میزنه.
‫ما باباها رو از دخترای کوچولو نمی‌دزدیم.
‫هرچند شاید فقط باهاشون بخوابیم.
‫- پسش میدیم. ‫- قرضش میگیریم.
‫نه! نه، ما همچین کاری نمیکنیم.
‫بچه‌ها مامان و بابا رو کنار هم میخوان، ‫نه جدا از هم.
‫این تصور که خانواده ‫ظرف خوشبختیه، زیادی بزرگ شده.
‫هممون به لطف پدر و مادرمون ‫توی روانکاوی هستیم.
‫از نظر بچه اینه:
‫زجر بکش، از بی‌حوصلگی بمیر، تنها باش...
‫ولی کنار هم بمونین.
‫همین.
‫بچه‌ها آدمای بدجنسی‌ان. خودخواهن.
‫ما هم گاهی میتونیم خودخواه باشیم.
‫تو همیشه خودخواهی.
‫تو چی میخوای؟
‫من دوباره معشوقه کسی نمیشم.
‫- برای مرد زندگی من خیلی زوده. ‫- حتما باید روش برچسب بذاریم؟
‫داشتن یه تصور مبهم ضرری نداره.
‫یه مرد درخشان، باثبات، روشن.
‫عملا یه چراغ رومیزی.
‫- مؤدب. ‫- آره.
‫- احساساتی. ‫- معلومه.
‫- بامزه. ‫- باید بخندیم دیگه.
‫عمیق. حواس‌جمع، ولی نه وسواسی.
‫- نه، وسواسی نباشه. ‫- پرشور.
‫- آتشین. ‫- حساس.
‫کسی که همیشه نگاهمون کنه و گوش بده.
‫- آواز بخونه و ساز بزنه. ‫- ساز هم بزنه.
‫- با دوچرخه؟ ‫- روی دوچرخه.
‫- تعادل عالی... ‫- استثنایی.
‫و یه حال و هوایی داشته باشه... ‫یه جورایی مثل آسمون ظهر.
‫وجود خارجی نداره.
‫پس تا اون موقع چیکار کنیم؟ ‫منقرض بشیم؟
‫بذار گوش بدم.
‫ولی شما دوتا جدانشدنی هستین.
‫تو همیشه والریا رو داری، ‫اونم تو رو داره.
‫حتی اگه دوستای دیگه‌ای پیدا کنین.
‫نه رزا، اون نمیتونه فقط تو رو دوست داشته باشه.
‫باشه. ولی مایا رو یه کم کمتر، ‫چون هرزه‌ست.
‫الان آروم شدی؟ ‫نه، نمیام دنبالت.
‫رزا، برو فیلمو باهاشون ببین ‫و با این موقعیت روبه‌رو شو.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫چرا از پرنسس کوچولومون ‫رسیدیم به تربیت سختگیرانه؟
‫چون شش ماهه نخوابیدیم با کسی.
‫منصفانه‌ست.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫اون دا... ‫دخترت بود، حدس میزنم.
‫صداتو روی کلمه دختر ‫نلرزون، لعنتی.
‫نمیخواستم گوش وایسم، ولی... ‫گوش وایسادم.
‫همیشه دو یا چهارتا دوست داشته باش. ‫تعداد فرد فاجعه‌ست.
‫این رو نمیدونستم.
‫خوب عمل کردی. آرومش کردی.
‫- میتونیم از زن سابق بپرسیم؟ ‫- لازم نیست.
‫لازمه، و باید همین الان بهش بگیم. ‫قیافه‌شو ببین.
‫معمولا منم که ‫بهش اطمینان خاطر میدم، و...
‫زن سابقم دلگرمش میکنه.
‫سابق! گفتش! گفتش!
‫حالا راضی شدی؟
‫خب، شما یه تقسیم نقش ‫بی‌نقص دارین.
‫یه کلمه دوحرفی چقدر میتونه قشنگ باشه؟
‫قشنگه که تو و زن سابقت...
‫اون لبخندو از رو صورتت بردار.
‫...برای دخترتون ‫به این همدلی رسیدین،
‫وقتی زن سابق...
‫بازم بگو.
‫میدونی، گاهی اینکه آدم ‫دوست و والد باشه، نه فقط والد...
‫میتونه...
‫میدونی...
‫ناکافی!
‫- مداراگر. ‫- سهل‌گیر.
‫آسون؟ راحت‌طلبانه؟
‫- تاریخ‌گذشته. ‫- تاریخ‌گذشته؟
‫نه...
‫ملایم و خوش‌برخورد.
‫- ناهماهنگ. ‫- آرامش‌بخش.
‫- تسلی‌بخش. ‫- اینا مترادفن.
‫- یکیو انتخاب کن. احمق به نظر میای. ‫- راحت‌طلب. همینه.
‫- آره. ‫- آفرین.
‫راحت‌طلب؟ چرا؟
‫چون از یه طرف از درگیری فرار میکنی،
‫ولی از طرف دیگه،
‫ممکنه تبدیل بشه به...
‫بی‌اثر.
‫- بی‌اثر. ‫- آره، بی‌اثر.
‫ممنون، لارا!
‫حدس میزنم بچه نداری.
‫بهش بگو. این مکث وحشتناکه.
‫بستگی داره.
‫این دیگه چه کوفتیه میگی؟
‫- به چی؟ ‫- منظورم اینه، نه.
‫بستگی نداره. منظورم نه بود.
‫فعلا. آینده رو باید دید.
‫بزرگ کردن یه بچه...
‫قشنگه، ولی در عین حال...
‫- نمیدونم. ‫- آدم هیچوقت نمیدونه.
‫حتی اگه فیلم‌ها، کتاب‌ها و قصه‌ها ‫بخوان توضیح بدن چطور بچه بزرگ کنی،
‫تا وقتی یکی نداشته باشی ‫هیچی نمیدونی.
‫فکر میکردم همین که دوستشون داشته باشی کافیه.
‫نه، اون آسونه. سختش زنده نگه داشتنشونه.
‫من فعلا دارم سعی میکنم ‫گلدونامو زنده نگه دارم.
‫- به نظر نمیاد اونا هم دوستت داشته باشن. ‫- نه، قطعا ندارن.
‫دخترت با مادرش زندگی میکنه؟
‫حضانت مشترک داریم.
‫هیچ ضربه‌ای در کار نبود. ‫حلش کردیم.
‫کی؟
‫تازگیا، ولی یه راه حل پیدا کردیم.
‫قبلش چی شد؟
‫قبلا سوار ماشین میشدم ‫و هر شب میرفتم دم خونه‌شون.
‫هر شب خیلی رقت‌انگیزه.
‫نه هر شب، ولی زیاد.
‫بازم رقت‌انگیزه.
‫بعضی وقتا.
‫بعضی وقتا میرفتم دم خونه‌شون و...
‫ساعت‌ها اونجا مینشستم و زل میزدم
‫به پنجره‌های روشن زندگی قبلیم.
‫میخواستم مطمئن بشم ‫هنوز سر جاشه.
‫که همه چی خوبه،
‫حتی بدون من.
‫چه ترسناک!
‫خیلی قشنگه.
‫ببخشید.
‫منو ببخش.
‫میخوای بیشتر افسرده‌ش کنی؟
‫دیگه از این سنگین‌تر نمیشه.
‫من یه موتور مشکی میخوام.
‫چراغا روشن، دستمال سر، عرق. ‫میخوام بوی مردونه بدم.
‫چرا همیشه باید حساسیت‌مونو قایم کنیم؟
‫چرا احساسات باید ‫زنونه حساب بشه؟ منم احساس دارم.
‫میلرزم، و اعتراف میکنم.
‫- اوه، احساس داره. ‫- میلرزه.
‫من هیچ قصدی ندارم بوی مردونه بدم ‫یا بلرزم.
‫میشه لطفا تمرکز کنیم؟
‫اومدم.
‫متاسفم.
‫نه، من متاسفم. نمیخواستم...
‫نه، نه. نگران نباش.
‫فقط این فکر که
‫بدون اینکه کسی بفهمه ‫مراقبش باشی...
‫قشنگه، تاثیرگذاره.
‫فکر کنم نیاز به مراقبت کردن ‫از آدم‌ها ذاتیه.
‫میدونی من چطوری این نیازو ارضا میکنم؟
‫نه.
‫با مراقبت از مبلام.
‫علاقه‌مند به نظر بیا.
‫- جدی؟ ‫- ساعت‌ها صرف ترمیمشون میکنم.
‫وقتی میخرمشون خوشحالم ‫و وقتی میفروشمشون ناراحت میشم.
‫لبخند سرگرم‌شده...
‫نه، دندون نه.
‫برای بعضی قطعه‌ها قیمت فضایی میذارم ‫به امید اینکه نفروشمشون.
‫ولی اون خودبرتر خرابکار منه.
‫سرتو تکون بده، انگار فهمیدی.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫آره، حتما.
‫بعضی وقتا که تو مغازه تنهام،
‫همه آدمایی رو تصور میکنم ‫که صاحب اون مبلا بودن.
‫با این مبلا چقدر خسته‌کننده‌ای لعنتی!
‫تا حالا زندگی بقیه رو تصور میکنی؟
‫دروغ بگو!
‫- معلومه! ‫- آره؟
‫میدونی من چیکار میکنم؟
‫چشامو میبندم...
‫و شروع میکنم به فکر کردن ‫به خونه‌هاشون،
‫زندگیشون...
‫روابط خانوادگیشون...
‫چرا همین الان نمیبوسیمش؟
‫- ادامه بده. ‫- بچه‌هایی که زیرشون قایم میشدن.
‫نمیتونیم. چشاش بسته‌ست.
‫این مبلا، رنگ‌هایی که ‫در طول زمان داشتن...
‫تو زیادی مؤدبی.
‫وسایلی که روشون بوده...
‫خلاصه، هیچوقت احساس تنهایی نمیکنم.
‫چون دوست‌دخترها ناپدید میشن، ‫ولی مبلا میمونن.
‫زن‌های گربه‌باز در مقایسه با اون ‫روح مجلس حساب میشن.
‫یهو همه‌شون حامله شدن. ‫همه‌شون، حامله!
‫یه هفته درباره دورهمی‌های بعد کار ‫حرف میزدن،
‫هفته بعدش ‫درباره کالسکه بچه حرف میزدن.
‫من از این چیزا خبر دارم.
‫و خودت میشی آدم عجیب غریب.
‫احساس عجیبی داری؟
‫راستشو بگم؟
‫من زندگیمو دوست دارم.
‫کارم، مغازه م، آزادیم...
‫راستشو بگم؟
‫بهت حسودیم میشه.
‫اشتباه برداشت نکن. من عاشق دخترمم،
‫و نمیتونم زندگیمو ‫بدون اون تصور کنم، ولی...
‫نه چت گروهی کلاس، نه واکسن،
‫نه جوشای عجیب روی شکم،
‫نه جشن تولد با قلعه بادی.
‫داری بدیهی فرض میکنی ‫که من بچه دار نمیشم؟
‫نه، نه، منظورم این نبود.
‫- به هر حال، من تخمکامو فریز کردم. ‫- چی؟
‫- تخمکامو فریز کردم. ‫- آها، فهمیدم.
‫خیلی از زنا این کارو میکنن. ‫چیز خاصی نیست.
‫میدونی اونجان، اگه یه روزی...
‫چیه؟
‫که فکر نمیکنی تو فریزرم باشن؟
‫نه، معلومه که نه! فقط داشتم...
‫- من هیچوقت همچین فکری نمیکنم. ‫- راستش نمیدونم کجان.
‫فکر کنم یه جایی نگهشون میدارن ‫تو منفی ۱۹۶ درجه.
‫و کوچیکن، نه؟
‫- تخمکا؟ ‫- آره.
‫- کوچیک، گرد... ‫- آره، خب.
‫در واقع درست مثل تخم مرغ.
‫یه عکس ازشون دیدم...
‫یعنی تو تصویر سونوگرافی.
‫ولی دیگه شکل تخم مرغ نبود.
‫بیشتر بیضی شکل بود.
‫دوباره دستپاچه شده.
‫- این دفعه اوضاع خرابه. ‫- خیلی خراب.
‫- نباید بهت میگفتم، نه؟ ‫- نه.
‫- به هر حال، گفتی دیگه. ‫- گفتم.
‫فراخود خرابکار. فراخود خرابکار...
‫حتما دوباره دخترشه.
‫این بچه از همین الان رو مخمه.
‫همه چی روبه راهه؟
‫تقریبا.
‫بالاخره باید یه چیزی بگیم.
‫رزا قبلا میخواست ‫از مهمونی خواب بره،
‫ولی من قانعش کردم بمونه.
‫پس به مادرش زنگ زده ‫که بیاد دنبالش.
‫حالا میگه نباید اصرار میکردم،
‫چون رزا فقط برای خوشحال کردن من ‫اونجا مونده.
‫منم که باید درکش کنم.
‫برو دنبالش.
‫نه، ترجیح میدم نرم.
‫فکر کنم باید بری. ‫حداقل یه پیام بهش بده.
‫- چرا اصرار میکنه؟ ‫- میخواد کمک کنه.
‫ببین، در هر صورت میگه نه.
‫ما خیلی وقتا یه چیزی میگیم ‫ولی منظورمون برعکسه.
‫اون اینطوری نیست.
‫وقتی نمیدونی ماجرا چطوریه، ‫چرا سعی میکنی کمک کنی؟
‫- اگه بخوای منم باهات میام. ‫- نه، واقعا لازم نیست.
‫ببخشید.
‫- قصد نداشتم اصرار کنم. ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫باهاش بره؟
‫تخمکاتو یخ زدایی کن، بچه دار شو. ‫بعد حرف بزن.
‫- بعضی وقتا زیادی اغراق میکنم. ‫- تو افتضاحی.
‫اینجا حق داریم افتضاح باشیم.
‫آره، ولی قشنگ نیست ‫با فکرایی زندگی کنی که ازشون بدت میاد.
‫حالم از این به هم میخوره ‫که رزا رو واسه این قرار ول کردیم.
‫ایده این بود که ‫یاد بگیر خودت موقعیتو مدیریت کنی.
‫از کی طرفدار روش مونته سوری شدیم؟
‫از وقتی شیش ماهه سکس نداشتیم.
‫خیلی وقته.
‫فکری به نظر میای.
‫وقتی بچه داری هیچوقت نمیدونی ‫باید چطوری رفتار کنی.
‫یه چیز کوچیک میتونه تبدیل به آسیب بشه،
‫ولی تازه وقتی میفهمی که با یه معتاد ‫پنجاه ساله به اسم ماهی مرکب رفته بیرون.
‫همیشه اینقدر مضطربی؟ ‫با شاگرداتم همینطوری؟
‫نه، با اونا منطقی ترم.
‫نگفتی تو کدوم دانشکده ای.
‫دانشکده نیست. ‫دبیرستان درس میدم.
‫دبیرستان! خدایا، چه عالی!
‫- زیادی شلوغش نکن. ‫- چه خوب.
‫ممنون.
‫- شرابو میاری؟ ‫- آره.
‫تاریخ و فلسفه درس میدم.
‫میتونستم وارد مسیر دانشگاهی بشم،
‫ولی رقابتش خیلی زیاده.
‫- همونطور که گفتیم، ترسو. ‫- بس کن.
‫پشیمونی نداری؟
‫پشیمونی...
‫زیاد.
‫هر بار وارد کلاسی میشیم ‫پر از هورمون و بوی پای گند.
‫ولی قرار نیست اینو بهش بگیم. ‫یا هیچ چیز دیگه ای.
‫نه.
‫- نه. ‫- هیچ پشیمونی ای نیست.
‫- و هیچ نقشه دومی هم نیست؟ ‫- از بازجویی خوشم نمیاد.
‫بریم بیرون.
‫گوش کن، یه چیزی بگم.
‫بیا این من اینم، من اون کارو میکنم رو فراموش کنیم.
‫آخرش خطرش اینه که مجبور شی ‫ثابت کنی به یه چیزی رسیدی.
‫به جاش میتونیم فقط... ‫این شبو سبک بگیریم.
‫میخواد بخوابن با هم.
‫درسگفتارهای آمریکایی کالوینو رو میشناسی؟
‫نمیخواد بخوابه باهاش.
‫آره، معلومه.
‫سبکی یعنی سطحی بودن نیست، بلکه...
‫بلکه...
‫یه لحظه صبر کن.
‫- پرواز کردن... ‫- سر خوردن.
‫سر خوردن، نه پرواز کردن.
‫- سر خوردن... ‫- بالای چیزا.
‫سر خوردن بالای چیزا...
‫- پس به سلامتی کالوینو. ‫- آره.
‫به سلامتی ایتالو.
‫کالوینو به درک. ‫داره بهمون میگه خفه شیم.
‫- هیچکس نمیتونه خفه مون کنه. ‫- ما رو نه.
‫- ما، اون، دنیا، همه. ‫- سالهاست دارم همینو میگم.
‫اون چیه؟
‫اون چی بود؟ شنیدی؟ ‫وای خدا!
‫فکر کنم مسابقه فوتباله.
‫شنبه؟
‫آره.
‫فکر کنم همون بازی درون شهریه...
‫میدونی، وقتی دو تا تیم ‫از یه شهر باشن...
‫- دربی؟ ‫- دربی، درسته، آره.
‫انگار یکی گل زده.
‫کی بوده یعنی؟
‫- میخواستی ببینیش؟ ‫- نه، نه.
‫سویلار، مانچینی، اندیکا.
‫آنخلینیو، کریستانته، پاردس.
‫- پلگرینی، دووبیک... ‫- طرفدار فوتبال نیستی؟
‫راستش خیلی طرفدارش نیستم.
‫- میخواستی ببینیش. ‫- نه...
‫- داشتی میمردی ببینیش. ‫- مسابقه فوتبال؟ نه.
‫با وجود دربی اومده اینجا.
‫حالا هی بگو پشیمونی. ‫بیا کمکش کنیم.
‫یالا. بازی رو ببینیم.
‫- ببین، این... ‫- یالا.
‫- مشکلی نیست. ‫- نیست؟
‫- فقط ده دقیقه مونده. ‫- به اضافه وقت اضافه.
‫ده دقیقه سبکی.
‫راستش من...
‫کانال ورزش داری؟
‫نه، ولی تو داری.
‫آره، فکر کنم...
‫صبر کن...
‫بفرما.
‫اوه، یک هیچ. خوبه.
‫برای تیم مقابل.
‫آره، ولی...
‫دربی هم مثل هر بازی دیگه ایه.
‫چرا ما هم یه تیم انتخاب نکنیم؟
‫طرفدار بودن باحال به نظر میاد.
‫رفتن به بازیای خارج از خونه،
‫سوار اتوبوس و قطار شدن، و عذاب کشیدن!
‫هوادارای لات، نارنجک دودزا، ‫درگیری، محرومیت از ورزشگاه!
‫مرگ بر پلیس!
‫دخترا، ‫فکر کنم یه اوباش تو وجودمه.
‫همراه با یه عالمه مواد شیمیایی.
‫چرا همیشه همه چی رو خراب میکنی؟
‫- فوتبال بازی میکردی؟ ‫- آره.
‫- چه پستی؟ ‫- مدافع.
‫- خوب بودی؟ ‫- لقبم ترمینال بود.
‫- خوب بودم. ‫- همه شون میگن خوب بودن.
‫- چی شد؟ ‫- میگه مصدوم شدم.
‫مصدوم شدم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫پالوشی از پشت تکل زد بهم، ‫رباطم پاره شد.
‫- دورانم تموم شد. ‫- وحشتناکه.
‫شونه پوسته پوسته.
‫- آره. ‫- چهارده سالم بود از موتور افتادم.
‫تیکه شیشه روی دیوار، وقتی داشتم ازش بالا میرفتم.
‫ده سالم بود. این زخم با من بزرگ شده.
‫اینو ببین.
‫از روی یه صخره پریدم تو آب کم عمق. ‫هشت سالم بود. مامانم غش کرد.
‫ابروی شکافته.
‫اونجا.
‫زخم سیاسی قدیمی.
‫منم یه زخم سیاسی دارم.
‫پاک کردن تتو.
‫- یه چکش هست. ‫- قبلا یه داس هم بود.
‫- دوباره راهبه های کمونیست؟ ‫- نه، بابای کمونیست.
‫از اونایی که تا آخرش به کمونیسم ‫ایمان داشتن. به خاطر اون زدمش.
‫بعد چند سال پیش، ‫تصمیم گرفتم داسو پاک کنم.
‫الان فقط به چکش ایمان دارم.
‫صدای فره؟ من ترکیدم.
‫نه، آیفونه. ببخشید.
‫بله؟
‫نه.
‫میام پایین.
‫ببخشید، باید برم پایین.
‫- برو. ‫- طولش نمیدم.
‫الان برمیگردم.
‫چقدر وسیله به دردبخور.
‫مشکوکه.
‫هیچ چیز ارزون فروشی نداره،
‫مثلا اون پوستکن هویج فر دار.
‫ما سه تا داریم، در حالی که هویج نمیخوریم.
‫شاید آدم منسجمیه.
‫فکر میکردم همه شون دهه هفتاد منقرض شدن.
‫بحث قشنگیه. واقعا هست. ‫خیلی جالبه و آدمو درگیر میکنه.
‫ولی من یکم بیشتر تمرکز میکردم ‫روی اینکه الان ساعت ده و نیم شبه،
‫یکی زنگ خونه رو زده، ‫و اون رفته پایین.
‫برای یه بارم که شده موافقم. ‫اینجا کاملا تنهاییم.
‫تو سرما، زیر بارون، ‫با تب شدید،
‫پابرهنه، یتیم، رهاشده.
‫چه مرگته!
‫ببخشید.
‫تازه دوباره دخترک کبریت فروش رو خوندم.
‫- قول داده بودی بیخیالش شی. ‫- قصدم همین بود.
‫اعتیاد هیولای بدذاتیه.
‫بوی تحقیر تو هواست.
‫باید بریم. ‫عزت نفس از همه چی مهمتره.
‫- فراخود خرابکار! فراخود خرابکار! ‫- بس کن دیگه!
‫تو ذهنم گیر کرده.
‫- این یارو کیه؟ ‫- شاید زنه.
‫نه این وقت شب.
‫- من یه نگاهی مینداختم. ‫- نشونه ها رو نادیده نگیریم.
‫فال بده.
‫اروس و تاناتوس. ‫تاناتوسش از اروسش بیشتره.
‫چه ضدحالی.
‫داری بد پیر میشی.
‫به من اعتماد کن. بریم یه نگاهی بندازیم.
‫بدشانسی آورد.
‫- خب دیگه. ‫- نگران نباش.
‫اوضاع چطوره؟
‫مطمئن نیستم.
‫این چیزا پیش میاد.
‫رومئو کجاست؟
‫رومئو!
‫- کجا رفته؟ ‫- رومئو!
‫اینجاست!
‫چی شده؟
‫حس میکنم دارم مجازات میشم، ‫ولی هیچ کار بدی نکردم.
‫این حس داره تو سینم بالا میاد.
‫از پروانه های تو شکم تا ورم معده...
‫طاقت ندارم اینطوری ببینمت.
‫بیخیال...
‫- شکست خوردیم. ‫- میدونم.
‫ولی خیلی به خودم امید نداده بودم.
‫فقط تراسش بود که...
‫داشتم تصور میکردم...
‫میتونستیم یه ایوون ‫با پیچ گلیسین و یاس درست کنیم.
‫با اون عطر قشنگشون.
‫و در حالی که شراب رز خنک میخوریم،
‫فقط یه ذره، نه خیلی قوی،
‫با یه دست مشقا رو چک کنیم، ‫با اون یکی پاهاشو ماساژ بدیم.
‫چون تمام روز چکش زده ‫و وسیله سرهم کرده.
‫و خسته ست. نه، ممنون.
‫- قشنگه، ولی دخترمون چی؟ ‫- دخترمون؟
‫که زنمون نیست.
‫اگه از یکی خوشمون بیاد، اونم کنار میاد.
‫کارمون به اینجا رسیده؟ ‫اگه از یکی خوشمون بیاد، اونم کنار میاد؟
‫اونم میتونه بشینه تو تراس ‫و مشقاشو بنویسه.
‫وقتی ایوون داشته باشی، ‫همه میتونن ازش استفاده کنن.
‫چطور این ایده ساختن ‫یه ایوون تو این خونه،
‫که اصلا مال ما نیست، یهو ‫اینقدر مهم شد؟
‫- یکی توضیح میده؟ ‫- آره.
‫برای یه بارم که شده خیالپردازی کردیم.
‫این یه خیالپردازی خطرناک ‫و به هم زننده تعادله.
‫اومدم.
‫- همه چی روبه راهه؟ ‫- آره، تو چطور؟
‫آره.
‫ببخشید.
‫ببخشید. نمیدونم چرا بعد دو ماه ‫اینطوری با کادو پیداش شد
‫جلوی در.
‫ولی وارد این ماجرای افتضاح نمیشم، ‫که به هر حال تموم شده.
‫حداقل برای من.
‫نگران نباش. لازم نیست توضیح بدی.
‫میگه زنشو ترک کرده.
‫خب که چی؟
‫گوش کن، حدس میزنم الان بخوای...
‫بری خونه.
‫درکت میکنم.
‫- یعنی... ‫- شاید بهتره برم.
‫چند دقیقه صبر میکنم. ‫شاید بیرون باشه.
‫خوشم نمیاد...
‫اون از اون آدما نیست که بیرون صبر کنه.
‫من هیچوقت از اون مدل مردا نمیبینم.
‫دیگه مثل بامبی که شب تو نور چراغ ماشین ‫خشکش زده نگاه نکن.
‫فایده نداره.
‫یالا، یه چیزی بگو.
‫- چرا حرف نمیزنه؟ ‫- داره ملاحظه میکنه.
‫بن بست مکزیکی.
‫نفس حبس جمعی.
‫- تکون نخور. ‫- فقط چشماتو تکون بده.
‫میذارم یه کم با خودت تنها باشی.
‫پس بریم.
‫باشه، آره.
‫پس بستنی چی؟
‫محض رضای خدا به فریزر نگاه نکن.
‫تو هیچی حالیت نیست. ‫میخواد بمونیم.
‫گفت بریم.
‫ولی منظورش این بود: ‫بغلم کن.
‫برام چایی دم کن و به حرفام گوش بده.
‫- این همه رو از حرفش فهمید؟ ‫- دیوونه ست.
‫چرا داره میره؟
‫چون بهش گفتیم بره.
‫- ولی میخواستیم بمونه. ‫- باید واضح میگفتیم.
‫آره.
‫باشه...
‫چرا بازش نکنیم؟
‫چی؟
‫- کادو رو. ‫- فکر کنم میدونم چیه.
‫دستگاه اسپرسوساز. اون کپسولی رو ترجیح میداد.
‫بذار ببینیم.
‫لارا، داری برای خودت دردسر درست میکنی.
‫باشه، بازش کنیم.
‫آره، بازش کنیم.
‫واقعا داره کادوی اکسشو باز میکنه؟
‫- قهرمانه. ‫- محشره.
‫باز کردن کادوی اکسش؟
‫بیخیال. شب خراب شده.
‫با افتخار عقب نشینی کنیم.
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- آره، وقت کشی کنیم.
‫خیلی سبکه. قانع نشدم.
‫شاید ارزونشو خریده.
‫چه بامزه! مثل اون عروسکای روسی.
‫شبیه دستگاه اسپرسوساز نیست.
‫نه.
‫شاید فقط کپسولاشه.
‫بازش کنم؟ بازش کنم؟
‫گفتم دردسره.
‫چطور جرات کرده این کارو بکنه!
‫چطور جرات کرده!
‫احمقی که بهت حلقه میده، ‫بازم احمقه.
‫حلقه چیزی رو عوض نمیکنه.
‫یه الماس حماقت و بی عرضگی رو ‫پاک نمیکنه.
‫معلومه که نه.
‫چه خودخواهی ای!
‫پس دیگه حلقه دادن رمانتیک نیست؟ ‫خودخواهیه؟
‫دوباره وقت مردکوبیه. خودتو بزن به مردن،
‫صبر کن تموم شه، ‫پونصد سال دیگه بیدارم کن.
‫من نمیخوامش.
‫از حلقه خوشم نمیاد. نمیندازم. ‫به ژاکتام گیر میکنن.
‫چیزای خودمو میخوام، ‫چیزایی که اون تحملشونو نداره:
‫گرامافونم، قهوه سازم، ‫پادری خزدارم...
‫چون دوستش دارم. خزدارِ.
‫قشنگه.
‫وقتی عصبانی میشه واقعا تحریکم میکنه.
‫منم همینطور.
‫یه جورایی.
‫من واقعا...
‫- ناراحتی؟ ‫- من... نه، من...
‫- ناامیدی؟ ‫- نه، من...
‫- عصبانی ای؟ ‫- نه، من...
‫- ترسیدم. ‫- ترسیدی؟
‫از این میترسم که دو نفر ‫بیشتر از یه سال با هم باشن
‫- و هیچوقت همدیگه رو نفهمن. ‫- درسته.
‫فکر میکنی فهمیده ما وقتی برای مردای حریص نداریم،
‫آدمخوارای احساسات؟
‫بذار شک و شبهه ای نمونه.
‫یالا. وقت شما مرداست.
‫من واقعا شما مردا رو نمیفهمم.
‫چرا همیشه حرکتا، زمان بندی،
‫ژستا، کلمه ها رو خراب میکنین؟ چرا؟
‫باورم نمیشه بعد از ‫این همه دهه و قرن،
‫هنوز کوچکترین تصوری ندارین ‫زنا چی میخوان.
‫چرا؟
‫واکنش نشون نده.
‫حالت لاکپشتی، سر پایین، یه کلمه هم نگو.
‫شما...
‫شما بی فکرین، شما...
‫کوته فکرین، شما...
‫شما حواس پرتین. همه تون!
‫- نه همه. ‫- همه تون!
‫- من حواس پرت نیستم. ‫- برگرد.
‫بگو چی پوشیدم.
‫- چی؟ ‫- نه، برنگرد.
‫بگو چی پوشیدم.
‫فکر کنم...
‫- اون... ‫- صبر کن.
‫- صبر میکنم.
‫قطعا دامن.
‫اول از همه، دامن.
‫درسته!
‫رنگش؟
‫- کوتاه. ‫- کوتاه.
‫- کوتاه؟ ‫- تلاشمو کردم!
‫کوتاه رنگ نیست. جین.
‫بعدش؟
‫- بلوز آلویی؟ ‫- نه، زرشکیه.
‫- ولی... ‫- آلویی همون زرشکیه.
‫آلویی همون زرشکیه.
‫نه، آلویی آلوییه.
‫بدنش پیداست.
‫اینو میدونه.
‫- درسته. ‫- نه خیلی بدن نما.
‫یعنی جلف نیست...
‫نازکه.
‫ژاکت؟
‫ژاکتو فقط وقتی رفتی بیرون پوشیدی.
‫باشه. گوشواره؟
‫گوشواره...
‫مگه گوشواره داشت؟
‫گوشواره، آره...
‫بلند. بلند.
‫- بلند. ‫- نه، گوشام سوراخ نیست.
‫بهت گفته بودم!
‫ولی عجیبه.
‫- همه گوشاشون سوراخه... ‫- من نه.
‫- مو؟ ‫- آره.
‫- بلند. ‫- کوتاهه.
‫- قشنگه. ‫- پرپشته.
‫باشه. جوراب شلواری؟
‫جوراب شلواری رو اشتباه نگو.
‫این یکی رو نمیتونه بگه.
‫تیره، بیست دن.
‫- اون قیمتشه؟ ‫- ضخامتشه.
‫- از کجا میدونی؟ ‫- به درک!
‫فقط بگو دیگه. یالا.
‫جوراب شلواری تیره بیست دن.
‫چهل دن، ولی بد نبود.
‫باشه. آفرین.
‫- کفش؟ ‫- مشکی، پاشنه ده سانتی.
‫خوبه ها.
‫حالا میتونم برگردم؟
‫باشه.
‫- خیلی بد عمل نکردم... ‫- میتونست بدتر باشه.
‫اینطوری نگام نکن.
‫- چطوری؟ ‫- بانمک.
‫با لبخند. خنده دار نیست.
‫من چی پوشیدم؟
‫کت کبریتی قهوه ای،
‫راه ریز، ‫زیرشم پیراهن جین دکمه دار.
‫- ادامه بدم؟ ‫- نه، نه، نه.
‫دکمه دار نیست...
‫چطوری ممکنه حلقه مسخره آقای شرور،
‫که یه سال ازمون استفاده کرد،
‫یه شب معذب رو تبدیل کنه ‫به پیروزی صمیمیت؟
‫- ریسک کرد. ‫- لایق جایزه ست.
‫- نمادین. یه بیسکویت. یالا. ‫- بسپارش به من.
‫- بفرما. ‫- قوی نیست؟
‫بابونه ست.
‫خوشمزه ست!
‫گفت قوی نیست!
‫یه شعر به ذهنم رسیده.
‫- البته دیوونه هست ها. ‫- کی نیست؟
‫این یارو با حلقه کیه؟
‫ارباب حلقه ها.
‫کسی که خیلی بهمون لطف کرده.
‫یه برادر، یه قهرمان.
‫خیلی باادب نیست، ‫ولی... نهایت سپاسگزاری!
‫همیشه برای یکی روز بدیه.
‫حداقل برای ما نیست.
‫مشکل اینه که عشق آدمو احمق میکنه.
‫مخصوصا منو.
‫چون اگه حواست جمع باشه، ‫از همون اول میفهمی.
‫همه عیب ها همونجان.
‫کاملا واضحن.
‫فقط باید بخونیشون.
‫آره، ولی چه عذابی داره ‫که مجبور باشی همه عیب هاشونو دربیاری.
‫آره، ولی از هزار تا سوال وجودی ‫جلوگیری میکنی،
‫وقتی دیگه دیر شده و هر ذره ‫زندگی آبرومندتو از دست دادی.
‫اصلا نمیدونم چرا دارم ‫اینارو بهت میگم.
‫من که به زور میشناسمت.
‫نگران نباش. ‫ما خودمونو هم نمیشناسیم.
‫که میتونه کارو خیلی آسونتر کنه.
‫فقط مغزتو خاموش کن.
‫چه قدرنشناس لعنتی ای!
‫لیاقت ما رو نداره!
‫مغزتو خاموش کن ‫ببین چی میشه!
‫میشه همتون آروم بگیرین؟
‫تاکتیک، استراتژی، روش... ‫این چیزا براتون هیچ معنی نداره؟
‫دوستتون دارم، ‫خوابای اروتیک درباره تون میبینم،
‫ولی انقدر رو مخم نرین ‫و بذارین کارمو بکنم.
‫الان میگه، ‫وقتی کار سخت میشه...
‫دلت نمیخواد ‫مغزتو خاموش کنی؟
‫در یه چشم به هم زدن ‫از همه ناامنی هات خلاص میشی.
‫آسیب پذیریت، ترسات، اضطرابت...
‫همه شون چیزای سنگینین.
‫آره، ولی قشنگم هست.
‫از آدمایی که یه لحظه هم تردید ندارن ‫بدم میاد.
‫دارم وارد یه حالت سرخوشی ‫پخش شونده میشم.
‫این چیه، خواب یا سکس؟
‫حدس میزنم تو از اون مردایی هستی
‫که از خودش کلی سوال میپرسه.
‫و نگرانی.
‫روشن و خاموش میشی.
‫زنده ای. این قشنگه.
‫باید بفهمه وقتشه ما رو ببوسه.
‫قشنگه، ولی بعضی وقتا...
‫- پس ما میبوسیمش. ‫- داره حرف میزنه.
‫...میتونه خسته کننده باشه.
‫من موقع اولین بوسه نمیتونم آروم باشم.
‫نگران نباش. من میبوسمش.
‫زیادی آب دهن میریزی. نکن.
‫من آب دهن میریزم؟
‫یه کم.
‫الان بهم میگی؟
‫متاسفانه، اینجاست که...
‫به حرفمون گوش نمیده.
‫امتحان کن بهش بگی: ‫میخوام خوشحال باشم.
‫نه.
‫یا...
‫اضطرابمو آروم کن.
‫- ولی نه... ‫- چرا نمیبوسدمون؟
‫یا...
‫لطفا نذار سرخ شم.
‫سرخ شدی.
‫دیدی؟ حق با منه.
‫یک، دو، سه...
‫موفق باشی!
‫- یالا! ‫- یالا!
‫آره!
‫- همینه! ‫- میدونستم!
‫دمت گرم!
‫مواظب باش.
‫آروم و راحت برو.
‫- من شروع خوب رو دوست دارم. ‫- خب، من ندارم.
‫- من دارم. ‫- من ندارم.
‫- تو نمیتونی همه تصمیم ها رو بگیری. ‫- وگرنه چی؟
‫- تحریمت میکنیم. ‫- جدی؟ چطوری؟
‫- به مامان فکر میکنیم. ‫- نه، مامان نه.
‫- آره. ‫- مامان نه!
‫نه!
‫مامان نه.
‫غذا خوردی؟
‫مامان، برو بیرون.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫چی گفتی؟
‫- واضح بگو. ‫- چی؟
‫اون حرفای عاشقونه ای رو که تو گوشش ‫زمزمه میکنی، واضح بگو.
‫بذار ما هم بشنویم.
‫باید واضح بگیشون، ‫نه اینکه زیرلبی بگی.
‫- از بویت خوشم میاد. ‫- من اینطوری نگفتم.
‫بعد اون گفت، چی گفتی؟
‫- از بویت خوشم میاد. ‫- من اینطوری نگفتم.
‫چی؟ از بویت خوشم میاد.
‫بعد اون میگه، ‫اوه، ببخشید. نفهمیدم.
‫شعر و شاعری تموم میشه و من میرم. ‫یعنی همه مون میریم.
‫باشه، تو کار خودتو بکن، منم کار خودمو.
‫درست انجامش بده.
‫با چراغ روشن وارد نمیشم.
‫- سرخ شدی. ‫- دستام عرق کرده.
‫- قلبمون تند میزنه. ‫- احساساتی شدیم. خب که چی؟
‫نشونه ضعفه.
‫- پرسیدی چی دوست داره؟ ‫- آره.
‫ما که تو بار نیستیم!
‫وقتی میپرسن خوبه.
‫- بذاریم ما رو ببنده. ‫- آره.
‫ببنده؟ چرا؟
‫برای اینکه یه چیز جدید امتحان کنیم.
‫با چی؟
‫با بند کفش نه. خیلی کوتاهه.
‫- میتونم بهش بگم؟ ‫- کاری نکن پشیمون شیم.
‫- نفهمیدم. ‫- فکر کنم منظورش اینه که...
‫فکر کنم میخواد...
‫نشونت میدم.
‫- به نظرت؟ ‫- وقتی اون...
‫تو باید...
‫شاید باهم بتونیم...
‫- واقعا؟ ‫- امتحان میکنم.
‫- نگرفت. ‫- نه.
‫آره، آره...
‫ببخشید.
‫کی تصمیم گرفت تموم کنه؟
‫خب؟
‫- به من نگاه نکن. ‫- تو همیشه تصمیم میگیری.
‫این دفعه نه.
‫فکر من بود.
‫فکر اون بود؟ چی؟
‫- چرا؟ ‫- وقتش مناسب بود.
‫خیلی زود بود!
‫برای الان خوب بود.
‫میتونستیم ادامه بدیم.
‫- زیادی طولش میدادی. ‫- خیلی خب.
‫- نه، خیلی خب نیست. ‫- باید میفهمیدی اون چقدر وقت لازم داره.
‫گذشته از این... تقریبا موفق شده بودیم.
‫- ما رو تو خماری میذاره؟ ‫- عمرا.
‫حتی وقت نکردیم الکی وانمود کنیم.
‫- این یارو دیوونه ست. ‫- برای بار اول خوبه.
‫نه، خوب نیست.
‫ارگاسم همزمان کلا زیادی بزرگش کردن.
‫ولی یکی در میون نه.
‫- تقصیر توئه. ‫- چی؟
‫آره. با اون همه آره، آره، آره ‫گیجشون میکنی.
‫یعنی باید بگم نه، نه، نه؟
‫شاید شاید...
‫فهمیدم. حالا همه چی تقصیر منه! بیخیال!
‫- شاید اشتباه فهمید و فکر کرد... ‫- چیو اشتباه فهمید؟
‫یا ارضا میشی یا نمیشی. ‫حد وسط نداره.
‫قابل قبول نیست.
‫بیاین تبدیلش نکنیم ‫به یه مسئله ایدئولوژیک.
‫ایدئولوژیک نیست، جسمیه.
‫اعصاب خوردکنه.
‫مثل شنای پروانه.
‫- این چه ربطی به... ‫- اعصابمو خورد میکنه، خب؟
‫رفتن...
‫حداقل ناله نکرد.
‫میتونستیم الکی وانمود کنیم.
‫- دوباره؟ ‫- بعد فکر میکنه کارشو درست انجام داده.
‫وانمود کردن ممنوع!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫زیادی بهش سخت گرفتیم.
‫باید صبر میکردیم.
‫- نه اینقدر سریع. ‫- فشار کمتر.
‫ساکت. باید تمرکز کنم.
‫همینه.
‫آفرین.
‫بیشتر به راست.
‫- راست من یا راست اون؟ ‫- راست خودت.
‫نه، اینطوری نه.
‫ادامه بده. خوبه.
‫- تماس چشمی. ‫- ها؟
‫- نگاهش کن. ‫- به این راحتی نیست.
‫نگاه نکن. تمرکز کن!
‫یالا دیگه.
‫یالا دخترا.
‫- دارم بیقرار میشم. ‫- اضطرابه؟
‫- تنگناهراسیه. ‫- ادامه بده.
‫دارم عرق میکنم.
‫- میتونیم چندتا بوس بهش بدیم. ‫- گم شو!
‫همینطوری ادامه بده.
‫نفس بکش تو، بده بیرون، نفس بکش تو...
‫دارم تندتند نفس میکشم.
‫حالا پاهاتو منقبض کن.
‫منقبضشون کنیم.
‫مصمم تر.
‫- چی بود؟ ‫- مصمم تر! کری؟
‫همه چی تار شده! ‫اون ران هاشو منقبض کرده!
‫ادامه بده. ادامه بدیم. ‫تقریبا رسیدیم.
‫- آره. ‫- آره؟
‫- آره! ‫- آره!
‫تقریبا رسیدیم!
‫- آره! ‫- آره. آره!
‫تقریبا رسیدیم!
‫خب...
‫نیم رخ، نصف یونانی، نصف هیدالگو.
‫شرقی.
‫وای! چه کلمه های قلمبه سلمبه ای!
‫در اصل، یه دهاتی جنوب ایتالیا.
‫ولی تو خوب جلوه اش میدی.
‫چه چشم های تیره ای داری.
‫تو شنل قرمزی ای؟
‫چشم های تیره نقطه ضعفمن.
‫هیچوقت نمیدونی از کجا شروع میشن ‫و کجا تموم میشن.
‫بهترین رابطه های عاشقونه ام ‫با چشم تیره ها بوده.
‫زیاد بودن؟
‫خوب بودن؟
‫سه تا.
‫خلاصه اشو میخوای؟
‫- بعد از سکس معمولا همین میشه. ‫- بذار از سر بازش کنیم.
‫- همینطوره. ‫- بگو.
‫باشه.
‫با یه پسری که تو بریستول ‫دوران اراسموس دیدمش، قرار میذاشتم،
‫بعدش هم دو سال من میام دیدنت، ‫تو میای دیدنم داشتیم.
‫یه موج سوار از تروپه آ ‫که سه سال تعطیلاتمو روشن کرد،
‫و یه معمار سیسیلی.
‫دوست داشتنی، ‫همونطوری که فقط بعضی سیسیلی ها میتونن باشن.
‫ولی همه شون دور بودن.
‫یه تاکتیک ناخودآگاه ‫برای درگیر نشدن؟
‫کی میدونه؟
‫در مقایسه با تو، ‫من یه آدم معمولی از ته دهاتم.
‫کارآموز تکنسین دندانسازی،
‫همون ساختمون، راه پله آ، راه پله ب.
‫یه معلم تاریخ هنر،
‫چندتا رابطه عاشقونه بی اهمیت، ‫و یه زن سابق.
‫نه، صبر کن.
‫یه کتابفروش اهل اوستیا ‫که دیوونه اش شده بودم،
‫ولی زیاد دووم نیاورد.
‫دمدمی، بی ثبات، ‫غیرقابل پیشبینی و غیرقابل اعتماد.
‫به نظر دوست خوبی برای ما میاد.
‫هشدار: پاهام... یخ کرده.
‫هشدار: من مشکلی باهاش ندارم.
‫تلویزیون دیدن تو تخت هم ‫اذیتم نمیکنه.
‫یا سیگار کشیدن تو تخت.
‫یا حتی غذا خوردن تو تخت
‫و محاصره شدن با خرده غذاها.
‫یه چیز دیگه:
‫من واقعا، واقعا پادری های پشمالوی حموم رو دوست دارم.
‫خل و چل!
‫- همون خیلی پشمالوها... ‫- که توشون گم میشی.
‫چرا کاری میکنی حس کنم ‫باید باهم یه سگ بگیریم؟
‫سگ؟
‫آره.
‫- باید برم دستشویی. ‫- باشه.
‫گفت سگ؟
‫- آره. ‫- ما یه اجرای محشر داشتیم،
‫پر از ظرافت و تعلیق، ‫بعد اون میگه سگ؟
‫تو گفتی پادری پشمالو، ‫اونم برگشت گفت سگ.
‫نه، منظورش سگ بود ‫چون یه چیزیه برای ما،
‫یه چیز نرم برای شریک شدن،
‫برای نوازش کردن، بو کردن و بوسیدن.
‫دیگه بزاق دهنم تموم شد.
‫اعتراف کردن پیش اولین مردی ‫که سر راهت سبز میشه؟
‫حرف زدن درباره سگ؟
‫ما معشوقه های خوبی هستیم، ‫ولی تو حرف زدن...
‫باید ساکت بمونیم.
‫- مخصوصا قبل و بعد از سکس. ‫- سکوت انتخابی.
‫من ساکت نمیمونم. حق با اونه.
‫همه شون تو یه فاصله امن زندگی میکردن.
‫فاصله نمیذاره زجر بکشی.
‫بیاین به هم کمک کنیم.
‫و تو هم به من کمک کن. من یه سگ میخوام.
‫بس کن درباره سگ حرف زدن رو. ‫چته تو؟
‫من سگ نمیخوام، مرد میخوام.
‫دقیقا همون چیزی رو میخوام ‫که تو اون اتاقه.
‫- و تو داری فراریش میدی. ‫- درخواستت برای مرد رو ثبت کردم.
‫ولی حالا آروم باش.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫از کاندوم میوه ای استفاده میکنه.
‫داره در میره... بی تعارف، به نظرم.
‫من صداقت رو تحسین میکنم. ما فقط گوشت و پوستیم.
‫وقتی این کارو میکنن، حس میکنم ‫یه فاحشه فاحشه خونه پاریس قرن هجدهمم
‫وقتی این کارو میکنن.
‫فردا دوباره برمیگردیم ‫دزدی کردن چلغوز.
‫ده بسته حالمونو خوب میکنه.
‫داره بهش فکر میکنه.
‫من عاشق مردایی ام که میدونن چی میخوان.
‫گیج به نظر میاد. ‫نمیدونم داره به چی فکر میکنه.
‫به ما، امشب، ‫به اتفاقی که افتاد.
‫کاندوم جزو پلاستیکه یا زباله تر؟
‫- زباله تر. ‫- زباله تر.
‫داره دنبال تخم مرغ ها میگرده؟
‫- بستنی میخوری؟ ‫- چه برگشت خوبی.
‫چه طعم هایی گرفتی؟
‫بهت میاد.
‫اول تو.
‫چی شده؟
‫آدما هیچوقت درباره سکس حرف نمیزنن.
‫یعنی بعدش. هیچ نظری نمیدیم.
‫واقعا عجیبه، چون میریم...
‫سینما، فیلمو میبینیم، ‫بعد درباره اش نظر میدیم.
‫ولی درباره سکس نظر نمیدیم.
‫چیزی داری بهم بگی؟
‫نه، منظورم فقط کلی بود.
‫من واقعا لذت بردم.
‫چرا نگیم؟
‫الان وقتش نیست.
‫نه، این بهترین وقتی بوده ‫که تو چند ماه اخیر داشتیم.
‫جالبه. ولی شاید بتونیم ‫وقتی رفتیم خونه درباره اش حرف بزنیم.
‫- قراره بریم خونه؟ ‫- میخواستی اینجا بخوابی؟
‫- چرا که نه؟ ‫- صبح من...
‫چی؟ بس کن!
‫- ممنون که نگفتیش. ‫- چی رو؟
‫اینکه بهترین پسته رم رو آوردی.
‫همیشه میگن بهترین پسته رم رو آوردن.
‫ولی این واقعا ‫بهترین پسته رم ـه.
‫داری آماده میشی ‫مسواک اضافه ات رو بهش پیشنهاد بدی.
‫معلومه.
‫اون خوبه، نه اون یکی که مال هواپیماست.
‫درسته.
‫- به این راحتی نیست. ‫- دو راهی همیشگی.
‫طعم خامه ای یا میوه ای؟
‫من که با انگشتم دندونمو مسواک نمیزنم.
‫هر چی باشه تو دهنت میذاری، ‫حالا مشکل شده خمیر دندون؟
‫حالا که هستیم، یه دسته کلیدم بهش بده.
‫هرگز. دشمن باید زنگ در بزنه.
‫صبر کن.
‫ممنون.
‫میلیاردها نورون، ‫بعد این گوشت و پوست رقت انگیز.
‫برده این تسلای ولرم زمینی.
‫قرن ها مبارزه
‫با یه مسواک لعنتی دود شد رفت هوا.
‫زیادی مسواک شد. من دیگه گمت کردم.
‫چی؟
‫باید کاری کنیم بمونه.
‫وقتی تنهام، برای شام بستنی میخورم.
‫- واقعا؟ منم همینطور. ‫- دروغ میگه.
‫- قسم میخورم، یه ظرف بزرگ. ‫- امکان نداره.
‫آخرین بار کی تا سپیده دم ‫بیدار موندیم و حرف زدیم؟
‫قانون ها رو که میدونی!
‫- قانون های تو! ‫- قانون های ما!
‫- منم همین کارو میکنم. ‫- نه، نمیکنی.
‫قسم میخورم.
‫لزبین های قدیم حق داشتن عصبانی بشن
‫وقتی از فمینیسم دگرجنس گرا جدا شدن.
‫- خوب گفتی. ‫- چون ما میخوایم بخوابیم
‫با دشمن، مگه نه؟
‫توت فرنگی...
‫بدک نیست.
‫چرا شکلک درمیاری؟ ‫چی میخوای؟
‫هیچی. وقتی عصبانی میشی بامزه میشی.
‫اون حرفت درباره جدا شدن لزبین ها چی بود؟
‫همون قدیمی ها؟
‫فردا دم صبح، قرار بود برم
‫بازار عتیقه فروش ها.
‫قرار بود رو حذف کن.
‫ولی دوره، ‫تازه منم هیچوقت چیزی پیدا نمیکنم.
‫- داره دعوتمون میکنه بمونیم. ‫- اشتباهه.
‫فردا یه ناهار قومیتی دارم.
‫میبینی؟ حالا کباب شده ناهار قومیتی.
‫حق با اونه. همه چی اشتباهه.
‫منم میپیچونمش.
‫اونم میخواد بمونه. یالا، بهش بگو!
‫ترجیح میدم تا دیر وقت بخوابم.
‫بدون عجله تو تخت صبحونه بخوریم...
‫با خرده غذا تو تخت.
‫خوشم نمیاد. بالش هاش زیاده.
‫بالش، کباب، سگ-- ‫همه اینا چرنده.
‫میشه حداقل با خودمون رو راست باشیم؟
‫اون یه دختر داره، یه زن داره...
‫- زن سابق! ‫- چرا ما همیشه باید...
‫من اصلا شماها رو نمیفهمم!
‫نشستین رو مبل یه غریبه.
‫- گیر دادین به مردای دست نیافتنی. ‫- وعده یه آینده...
‫- عشق نباید راحت و امن باشه. ‫- اون گفت سن.
‫- ته مونده بودن... ‫- داری دردسر میخری.
‫یه بارم که شده به حرفم گوش کن.
‫بسه.
‫- دیگه بسه بستنی. ‫- آره.
‫داره دیر میشه.
‫آره، آره.
‫- داره دیر میشه. ‫- آره. پیراهنت.
‫بیا.
‫نه، نمیتونیم همینطوری ولش کنیم.
‫اون غیرقابل پیشبینیه، شجاعه، بامزه ست،
‫سرزنده ست، حتی دوست داشتنیه، لعنتی!
‫و خوشگله.
‫واقعا داریم میذاریم بره؟
‫- آشغالا رو ببرم بیرون؟ ‫- لازم نیست.
‫باشه.
‫آره، لازمه.
‫فردا باهم آشغالا رو میبریم بیرون.
‫حتی زباله تر رو هم نه؟ بو میگیره.
‫نه، فردا خودم میبرمش. ممنون.
‫حالمونو خوب کرد.
‫شاید بطری ها رو.
‫درسته.
‫تو یه شب هم گریه کردیم، هم خندیدیم.
‫اون شکننده ست، سرسخته، شجاعه-- ‫ادامه بدم؟
‫اون واقعی و محترم به نظر میاد.
‫اون گم شده به نظر میاد، ‫چون نمیخواد پیداش کنن.
‫از اوناییه که دم خونه ات منتظر میمونه.
‫و ما داریم بیرونش میکنیم؟
‫بیا.
‫سر نبشه.
‫- آره. ‫- سمت راست.
‫خب، شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫نه. نه!
‫فقط بگو، بمون.
‫فقط بگو، میمونم.
‫چه جورین؟
‫چهارتا پیرپاتال.
‫اجازه هست؟
‫سلام.
‫فکر نمیکردم اینقدر زیاد باشین.
‫من فکر نمیکردم کسی باشه.
‫اومدین دعوا کنین؟
‫من از یه کم خشونت سالم بدم نمیاد.
‫اغلب اینو میگم ‫که حس مردونه تری پیدا کنم.
‫نگاشون کن.
‫نامطمئن، گیج و منگ.
‫دوپاهای سردرگم.
‫حتما با آغوش باز ازمون استقبال میکنن.
‫قبلش دوست داشتنی به نظر میومدی.
‫پس چرا نموندی؟
‫خب...
‫عملا ما رو انداختی بیرون.
‫- به ساعتت نگاه کردی. ‫- پیراهنمونو دادی دستمون.
‫واضح بود که دعوتت میکنم بمونی.
‫خیلی هم ظریف نبود.
‫نه، نه، نه، نه، بچه ها. ‫بیاین درستش کنیم.
‫خیلی خوب شروع کرده بودیم.
‫آره، پس سگ چی؟
‫یهویی از دهنم پرید.
‫فقط یه حرف شیرین بود. ‫اینجا خبری از سگ نیست.
‫من یه سگ میبینم.
‫من یه سگ میبینم، یه استیشن،
‫قسط هایی که باید بدیم،
‫ماشین لباسشویی، خشک کن،
‫یه لیوان با اسم من روش.
‫تلویزیون بزرگ، ‫شام با دوستای مشترک.
‫ما که دوستی نداریم.
‫همه رژیم های خودکفا شکست میخورن. ‫اینم نمیدونی؟
‫ما خودکفا نیستیم.
‫- نیستین؟ ‫- نه.
‫ما یه دختر داریم، زن سابق داریم،
‫یه فهرست بلند از مسئولیت ها ‫که اغلب نادیده گرفته میشن.
‫دیگه بیشتر از این لازم نداریم.
‫- واقعا دختر داری؟ ‫- آره.
‫هیچوقت اینو نگفتی. ‫اصلا کی ازت پرسید؟
‫زن ها باهم میرن دستشویی. ‫این رو یادمون نره.
‫شاید خودکفا نباشین،
‫ولی تو...
‫- پیامدی. ‫- آره، خودمم.
‫ما تعادلمونو پیدا کردیم.
‫و همینطوری حالمون خوبه.
‫میفهمم که تو هنوز باید تعادل خودتو پیدا کنی.
‫این چه کوفتی داره میگه؟
‫هیچی. داره مردونه توضیح میده.
‫- اون چیه؟ ‫- فقط یه جور ورزش آبیه.
‫حال ما خوب نیست.
‫الان نه جاشه، نه وقتشه.
‫ما اشتباه کردیم.
‫آدم تو قرار اول نمیره خونه کسی.
‫پس برات عجیب بود؟
‫معلومه.
‫- فکر کی بود؟ ‫- اون.
‫معلومه. خانم سگ دوست.
‫فکر خوبی بود.
‫- کی تو کافه بهش نخ داد؟ ‫- اون!
‫من فقط پرسیدم ‫آخرین دونات رو میخوای یا نه.
‫همه چیو از قبل برنامه ریخته بودی.
‫عزیزم، که نگفتم ‫بیایم روی میز دراز بکشیم.
‫- ولی از فکرش خوشم اومد. ‫- اومد؟
‫- از کجا اومد؟ ‫- من داشتم...
‫تو یه مورد واضح ‫از پسرفت میل جنسی هستی.
‫ممنون بابت تشخیصت.
‫پسرفت میل جنسی.
‫باید روی این مفهوم یه کم کار کنیم.
‫خوشم اومد. مثل وقتیه که-- هی!
‫وقتی تحت هیپنوتیزم بودیم. ‫خیلی باحال بود.
‫لخت شدی و داد زدی،
‫یه مرد پولدار میخوام ‫که دیوونه وار عاشقم باشه!
‫اونا هم یه مشکلاتی دارن.
‫چرا برگشتی؟
‫خب؟
‫من وزوز گوش دارم.
‫پرسیدم... لبمو بخون.
‫- شنیدم. ‫- داشت وقت میخرید.
‫خب؟
‫چون بهمون خوش گذشت.
‫- پس چرا رفتی؟ ‫- چون بهمون خوش گذشت.
‫شاید متناقض به نظر بیاد،
‫ولی متاسفانه نیست.
‫لذت بردی؟
‫لذت کافی نیست.
‫کافی نیست.
‫فقط یه مه موقته، ‫یه بمب دودزا تو استادیوم.
‫یادمون نره کی شراب میریزه، ‫کی لازانیا رو میبره.
‫و مهمتر از همه، آشیونه.
‫- و کارلا لونزی دیگه چه خریه؟ ‫- یادم ننداز!
‫هیچیو از قلم نمیندازی.
‫فقط یه سوال پرسیدم.
‫الان تخمک های فریز شده رو پیش میکشه.
‫- آره. ‫- دیدی؟ خودت گفتی.
‫چرا؟ مشکلش چیه؟
‫من یه باتری کامل تخمک تو سیبری دارم ‫که منتظرن یخشون باز بشه.
‫- فقط خواستم بدونی. ‫- تخمک های ما به تو ربطی نداره.
‫دوست ندارم قضاوت کنم. ‫اگه برعکس بود،
‫و یه مرد میگفت اسپرمشو فریز کرده، ‫خودمو میکشتم.
‫دقیقا.
‫باشه، فکر کنم هر چی لازم بود گفتیم.
‫دیگه میتونیم بریم.
‫- خداحافظ. ‫- ممنون بابت شب قشنگ.
‫بریم، اروس. یالا.
‫رومئو.
‫رومئو!
‫خب؟
‫من اینجا میمونم.
‫چی گفتی؟
‫واضح تلفظش کن. وزوز گوش داره.
‫تخت خوب، بوی خوب.
‫نسیم از پنجره.
‫ملحفه هایی بدون طرح های جلف.
‫من اینجا میخوابم.
‫تو؟ تنهایی؟
‫چطوری؟
‫چطوری میتونه این کارو بکنه؟
‫گفتی من.
‫این ضمیر اینجا وجود نداره.
‫ما از اول شخص جمع شروع میکنیم، ما.
‫و خوابیدن با اونا
‫مرز غیرقابل عبور ماست، یادت هست؟
‫سرتو تکون بده.
‫یادت هست؟
‫اروس، کف زمین چطوره؟ ‫به سلیقه ات میخوره؟
‫والیوم، لطفا بیدار شو!
‫تو چیزی نمیگی؟ ‫یه کم وقار داشته باش.
‫کاش داشتیم.
‫ما هم وقتی بحث میکنیم ‫اینقدر زشت میشیم؟
‫کاش میتونستیم واقعا بحث کنیم.
‫ما فقط اداشو درمیاریم.
‫من عاشق ادا درآوردنم.
‫نه، از طرف خودت حرف بزن. نه از اون نظر.
‫یه چیز زنونه ست.
‫نه...
‫ببین کارمون به کجا کشیده.
‫قبلا خیلی نزدیک بودیم، وصل بودیم. ‫ما... دوست بودیم.
‫ناامید نشو.
‫آره، بعضی وقتا ما هم حس میکنیم...
‫خفه شدیم؟
‫آره، خفه شدیم.
‫بعضی وقتا دلمون میخواد تنهایی دستشویی کنیم.
‫رزا دیروز یه چیزی گفت.
‫هیچ معنی ای نداشت.
‫چی گفت؟
‫اون فقط یه بچه ست. ‫خیلی چیزا میگه.
‫گفت: بابا، غمگین به نظر میای.
‫نه، نگفت.
‫آره، گفت.
‫تازه گفت فقط ماهی یه بار ‫لازمه دوش بگیره،
‫و تک شاخ ها وجود دارن.
‫خیلی چرند میگه.
‫تو اصلا نمیتونی احساسات رو تحمل کنی، نه؟
‫- بیخیال. ‫- یه جورایی دلم براشون تنگ شده.
‫- منم یه کم. ‫- دلت دقیقا برای چی تنگ شده؟
‫دلت برای زل زدن به دیوار تنگ شده؟
‫برای تنها بودن مثل سگ؟
‫میترسم.
‫برای تو میترسم...
‫و برای خودم.
‫از چی میترسی؟
‫مثلا از فردا صبح.
‫برای من کافیه که صبح کمکم کنی ‫کلیدهامو پیدا کنم.
‫من تو پیدا کردن چیزا خوبم.
‫من فقط قهوه میخوام، ‫ترجیحا کپسولی نباشه.
‫اگه از قهوه خوشمون بیاد چی،
‫از تخت با بالش هاش، مبل، ‫پادری پشمالو و بقیه چیزا،
‫و حس کنیم زنده ایم و حالمون خوبه...
‫این یه مشکله،
‫چون باید زندگیمونو ‫دور این لحظه ای مرتب کنیم
‫که توش حالمون خوبه.
‫بازار عتیقه فروش ها رو از دست میدیم.
‫کباب رو از دست میدیم.
‫کی به بازار و کباب اهمیت میده؟
‫نمیخوام غمگین و تنها بیدار شم ‫چون یه میز رو انتخاب کردم
‫به جای اینکه کنار مردی بیدار شم ‫که میذاره گازش بگیرم،
‫که میخنده و داد میزنه...
‫و باهام یه کارایی میکنه.
‫اون واقعا بلده ‫چیزا رو خوب خلاصه کنه.
‫شعارمون این نبود که ‫مجرد بمون و دنیا رو فتح کن؟
‫نه، اون شعار توئه.
‫و بعضی وقتا اون رو هم ‫با خودت میکشونی توش.
‫این دفعه با اون موافقم.
‫آخرین بار کی با کسی خوابیدیم؟
‫و تو؟ چقدر گذشته؟
‫چرا نمیریم؟
‫هممون.
‫الان. بی سر و صدا.
‫هیچکس متوجه نمیشه. ‫این صادقانه تره.
‫یا میتونیم بمونیم.
‫و ببینیم چی میشه.
‫فقط باید تصمیم بگیریم.
‫یالا.
‫من با هر چی باشه مشکلی ندارم.
‫گرسنمه.
‫میدونی دلم چی میخواد؟
‫- اسپاگتی با سیر، روغن و فلفل؟ ‫- من کمک میکنم.
‫باشه.
‫بیاین میز رو بچینیم.
‫به چی فکر میکنی؟
‫هیچی.
‫دیوانه وار
« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال »